آیا سریال جنایات «نعیم‌کوچی» به پایان رسید؟

شفقناافغانستان-سلیمان اعلمی (اسم مستعار): هفته قبل آگاهی یافتیم که نعیم‌کوچی به دیار باقی شتافت و بدین مناسبت رُؤسای جمهور و مصالحه پیام تسلیت دادند. اکنون که او در محضر پروردگار به پای ترازوی عدل الهی ایستاده است،‌ بجا دانستیم تا در این فرصت، اندکی اشاره به کارنامه نعیم‌خان کوچی داشته باشیم.
نعیم‌کوچی که در هزاره جات به نام «ملک‌نعیم» یاد می‌شد، یکی از افراد مقتدری بود که در زمان ظاهرشاه و داود خان، با پشتوانه های فراوان حکومت مرکزی در هزاره جات حکمروایی کرده و آن ها را غارت می نمود. مردم هنوز یاد شان نرفته است که از ده‌ها شتر نعیم‌کوچی، چهار پنج نفر آن ها سید بودند؟! این شتران به طور دایم و شبانه روز بدون هیچ قید و منعی روی مزارع و کشتزارهای مردم می‌رفتند و آن ها را خورده و له و لگد می نمودند! اگر کسی در این باره اعتراض و انتقادی می کرد، از جانب کوچیان در چهار کتاب آسمانی کفر کشیده می‌شدند که تو شتران سید را نمیگذاری که آزادانه گشت و گزار کنند! نعیم کوچی و اقوام او برای ظلم کردن و تعدی بر مردمان بی دفاع مناطق مرکزی، شگِـردها وترفندهای زیادی بلد بودند؛ که بیشتر آن ها بار دینی و مذهبی داشت که یکی از نمونه اش همان شترانی که سید بودند؟! هست. یکی دیگر از ترفندهای که کوچی ها زمین های مردم را به وسیله آن غصب و زورگیری می کردند، ساختن مساجدی بود که کوچی ها سر زمین‌های مردم بدون اجازه و رضایت آن ها می‌ساختند. کوچی ها چند تا سنگ را سرهم می کردند و آن را مسجد می‌خواندند و نام می‌گذاشتند؛ مسجد حضرت‌محمد(ص) مسجد حضرت ابوبکر، مسجد حضرت علی و . . . .  وقتی که آنها ها در خزان و زمستان جانب پاکستان و مناطق گرم‌سیر می‌رفتند، مردم این سنگ ها را از سر زمین های خود برداشته و زمین های شان را آماده شخم و زراعت می کردند. زمانی که کوچی ها در فصل گرما بار دیگر به هزاره‌جات بر می‌گشتند، کسانی که به قول کوچی‌ها خانه‌خدا(مسجد) را خراب کرده بودند را به ولسوالی معرفی می‌کردند و مثل قضیه «شتران سید» صاحبان زمین را بی‌دین و مرتد می خواندند که چرا مساجد را خراب کرده است!! در نتیجه با چنین ترفند و تهمتی و با حمایت حکومت‌محلی، مردم مجرم شناخته می شدند و زمین های شان متعلق به مساجد و چراگاه های کوچی ها می‌گردید.
بعد از تحولات دوران جهاد و شکست حکومت نجیب و ظهور طالبان، بار دیگر نعیم‌کوچی نورچشمی آن رژیم بود و در بسیاری از جنگ‌ها پیاپیش سپاه سیاه طالبان در سیاست های زمین سوخته و نسل‌کُشی های هدفمند دست او آشکار گردید.
همچنان نعیم کوچی فرمانده یک واحد بزرگ نظامی و چندی وزیر اقوام و قبائل در زمان رژیم طالبان بود. هم اکنون نیز بنا به اذعان محمود خان سلیمان‌خیل یکی از سران کوچی، بیش از نیمی از فرماندهان طالبان را کوچی ها تشکیل می دهند!
متاسفانه در عصر دموکراسی و حقوق بشر بازهم سایه شوم نعیم‌کوچی و پشتوانه های ظالم او از سر مردم افغانستان کم نشد. امریکایی ها او را از میدان جنگ گرفتند و حدود سه سال در زندان گوانتانامو نگهداشتند ولی پروژه‌های بعدی و اصرار طالبان نکتایی‌دار مثل کرزی و اطرافیانش؛ ایجاب می کرد که نعیم‌کوچی بار دیگر وارد معادلات خونین افغانستان گردد – او را رها کردند. اینک پسر نعیم‌کوچی(حیدرنعیم زوی) برای بار سوم با ۹ نفر کوچی دیگر به عنوان نمایندگان کوچی‌ها در پارلمان افغانستان هستند. در حالی که عده ی بجدیت اصرار و تکرار دارند که تمام مردم افغانستان باید «افغان» باشند؛ ولی کوچی‌ها هیچگاه افغان نمی شوند و همیشه کوچی هستند.
لابی های بزرگ کوچی ها که بیشتر سر در آخور ISI دارند، همیشه نگذاشته اند که این مجموعه تحت هدایت قوانین افغانستان بیایند و خط و مرزهای ملی و قانونی را در این کشور مراعات کنند. در حکومت وحدت ملی قیوم‌کوچی کاکای اشرف غنی احمدزی به عنوان نماینده نامرئی ملاعمر در قلب سیاست و استراتژی افغانستان(ارگ) لانه کرده و همیشه در جلسات مهم اشرف‌غنی احمدزی با خارجی‌ها و داخلی‌ها شرکت دارد.

اینک که نعیم‌خان کوچی چشم از جهان فرو بسته است و باید جواب آن همه غصب و غارت ها را به تنهایی بدهد، لازم است فرزندان و اخلافش در سیاست و زندگی شان تجدیدنظر کنند و راه پر از ظلم و تجاوز پدری شان را فراموش نمایند.