شفقناافغانستان-دیر زمانی است که بحث مذاکرات برای رسیدن به صلح سرنوشت مردم افغانستان را مانند یک کلاف سردرگم به بازی گرفته است؛ طالبان خواهان آزادی زندانیان خود بر اساس آنچه توافق با ایالات متحده آمریکا عنوان کرده اند می باشند و می گویند به هیچ عنوان کوتاه نخواهند آمد، اما از سویی حکومت افغانستان این روند را به کندی پیش می برد و گویا در نظر ندارد به این سادگی ها شرایط را برای برگزاری مذاکرات بین الافغانی مساعد سازد.
در آخرین مورد مقامات افغانستان اعلام کرده اند که 600 تن از زندانیانی که در لیست طالبان برای آزادی قرار دارند را آزاد نخواهند کرد چرا که این اشخاص بر اساس اتهامات «حق العبدی» مانند دزدی، قتل، قاچاق و دیگر جرایم جنایی بازداشت شده اند.
اما با وجود این که طالبان آزادی کل زندانیان خود در لیست را شرط اصلی و خط قرمز خود می دانند؛ و از آن سو به گفته سخنگویان حکومت، دولت افغانستان حاضر نیست بهایی سنگین تر از جنگ را برای رسیدن به صلح بپردازد، به همین علت در میان این کش و قوس گیری ها آینده صلح و مذاکرات بین الافغانی با چالشی بزرگ مواجه شده است.
در این ارتباط «ناجیه انوری» سخنگوی وزارت دولت افغانستان در امور صلح به خبرنگار شفقنا افغانستان گفت که در مورد سرنوشت این تعداد از زندانیان نهادهای عدلی و قضایی تصمیم نهایی را خواهند گرفت.
وی تأکید کرد که تدبیر و احساس مسئولیت لازم در این برهه حساس تاریخی مهم است و نمی توان برای رسیدن به صلح تاوانی بیشتر از تاوان جنگ پرداخت.
انوری تأکید کرد که حکومت برای رسیدن به صلح تمام تلاش خود را خواهد کرد، تا به صلحی با عزت، پایدار و عادلانه برسیم.
این در حالی است که مقامات در حکومت افغانستان می گویند نزدیک به 600 تن از زندانیانی که در لیست برای آزادی قرار دارند آزاد نخواهند شد، چرا که این اشخاص به جرم های جنایی یا «حق العبدی» بازداشت شده اند.
اما از سویی سخنگویان طالبان در گفتگو با شفقناافغانستان به این اقدامات واکنش نشان دادند، به گفته طالبان کابل در حال بهانه تراشی است و علاقه ای برای برقراری مذاکرات بین الافغانی ندارد.
در واکنشی تند تر گروه طالبان تهدید می کنند که هزینه این اقدامات حکومت را مردم افغانستان خواهند پرداخت، چرا که اگر مشکلات از راه گفتگو حل نشود طالبان مجبور به استفاده از توان نظامی خود خواهند شد.
سهیل شاهین سخنگوی سیاسی طالبان در این ارتباط به خبرنگار شفقناافغانستان گفت: «از ابتدای امضای توافقنامه حتی تا اکنون اداره کابل وقت کشی میکند، گاهی به به یک بهانه و گاهی به بهانه دیگر پروسه صلح را به تعویق میاندازد، اما قیمت آن را مردم افغانستان میپردازند. بهتر است که بیش ازاین بهانه جویی نشود.»
«شاهین از ایالات متحده خواست تا بالای حکومت افغانستان فشار وارد کند و اگر حکومت می خواهد به صلح برسد هرچه زودتر باقی زندانیان طالبان را آزاد سازد.»
وی خاطرنشان ساخت: «مطابق توافقنامه مسئولیت امریکا است که برای رهایی زندانیان فشار لازم وارد نماید. اما اداره کابل اگر میخواهد که مسئله افغانستان حل شود باید زندانیان متباقی را هرچه زود تر رها نماید.»
اما جاوید فیصل سخنگوی شورای امنیت ملی می گوید حکومت افغانستان حاضر است تا به جای افرادی که قرار نیست آزاد شوند لیست دیگری را برای آزادی بپذیرد.
در واکنش به این اظهارات فیصل؛ ذبیح الله مجاهد سخنگوی دیگر طالبان می گوید که لیست دیگری از سوی طالبان معتبر نیست و این گروه تنها لیستی که قبلا برای آزادی به حکومت سپرده است را می پذیرد.
مجاهد می گوید که طالبان این توان را دارند تا از توان نظامی خود استفاده کنند اما بهتر می دانند که این مسائل از طریق گفتگو حل گردد.
به گفته ناجیه انوری سخنگوی وزارت دولت افغانستان در امور صلح حکومت افغانستاان در تلاش برای هماهنگی برای برگزاری مذاکرات مستقیم می باشد و آزادی زندانیان بر اساس اقدامات طرف مقابل صورت می گیرد، اما سرنوشت مجرمین جرایم جنایی که طالبان خواهان آزادی آن ها هستند توسط نهادهای عدلی و قضایی حکومت مشخص می گردد.
براساس گفته های سخنگویان دوطرف وضعیت فعلی مذاکرات صلح و فرایند صلح افغانستان اینگونه می نماید که این روند اکنون با چالشی مهم روبرو گردیده است؛ از سویی طالبان اسرار دارند که باید تا آخرین نفر از 5000 زندانی آنان رها شوند، و از سویی دیگر حکومت افغانستان موانعی را برای تحت فشار دادن طالبان قرار می دهد.
آزاد نشدن زندانیان طالبان بر اساس آنچه حکومت افغانستان به آن استدلال کرده است گر چه امری ناخوشایند به نظر می رسد، اما از سویی دیده می شود که حکومت تاوان زیادی را در بدل آزادی بیش از 4000 زندانی پرداخته است، به قول معروف اکنون دیگر آب از سر حکومت گذشته و طالبان با رهایی این تعداد از زندانیان قوت تازه ای گرفته اند.
اگر نگاهی به سیر تاریخی سیاست های افغانستان در چند دهه اخیر بیندازیم؛ همیشه این خارجی ها بوده اند که نقطه پایان به جنجال های سیاسی افغانستان گذاشته اند. ایالات متحده آمریکا با اینکه از حساسیت های موجود در فرایند سیاسی افغانستان آگاهی کامل دارد، شرایط را با دادن اختیارات نصبی به حکومت گلالود کرده، تا باز اذهان عمومی جای خالی آمریکا را برای پایان دادن به مشکلات صلح احساس کنند.
