شفقناافغانستان-مرحله نخست امتحان کانکور در افغانستان باوجود تهدیدهای امنیتی و کرونا برگزار شد.
یاسین رسولی در فیسبوکش در این ارتباط چنین نوشته است:
عکسهای کنکور در دایکندی هم امیدوار کننده است و هم نگرانکننده
این دختران و پسران در این روز تاریخی زندگیشان میخواهند سرنوشتشان را تغییر دهند. گزارشهایی داشتیم که دختر بامیانی که در کنکور دانشگاهها ناکامشده، برگشته به چوپانی و دختر دیگر بامیانی که در غارهای بامیان به کودکان انگلیسی آموزش میداد حالا در سویدن به تحصیلاتش ادامه میدهد.
نگرانی از اینکه دانشگاههای افغانستان در آینده نتواند تغییر عمده در زندگی فارغالتحصیلانش بیاورد. در گذشته میتوانست، جدا از اینکه در دانشگاه چی میخواندند و با چه مهارتهایی فارغالتحصیل میشدند، در دولت صاحب شغل و پستی و واجد امتیازات اجتماعی میشدند. در گذشته بر روی دانشنامه /مدرک فارغالتحصیلی نوشته شده بود که «به دارنده این مدرک حقوق و امتیازات تعلق میگیرد.»
حالا حقوق و امتیازات مدرک تحصیلی بیمعنا شده و عملا کاربردش را از دست داده. در بازار کار فعلی -علاوه بر شناخت و روابط که در همهجای دنیا مهم است- مهارتها و تخصص مهم است که در دانشگاههای افغانستان وجود ندارد، حتی چنین اهدافی در برنامههای آموزشی دانشگاههای دولتی و خصوصی تعریف نشده، مدرک لیسانسی که نه در بازار کار افغانستان و نه در بازار جهانی کار خریدار ندارد، نگرانکننده است.
بنابراین در آینده شاهد موارد فراوان مانند آن دارنده درجه ماستری خواهیم بود که پس از گذراندن هفت سال تحصیلات عالی در افغانستان و ایران دوباره به سبزی فروشی در بازار بامیان روی آورده یا دارنده لیسانس دانشگاه خصوصی که در خیابانی در کابل بساط تکدی پهن کرده است.
اگر عادت به افتخار کردن و چشم بستن بر واقعیتها کنار بگذاریم، باید در پی چارهجویی و روبرو شدن با چالشها برآییم. در این صفحه، بارها به این مشکل پرداخته و در باره راهحلها بحث کردم. فکر میکنم نیاز اساسی به تغییرات زیربنایی در آموزش عمومی داریم.
