زمان انتشار : ۱۶ اسد ,۱۳۹۹ | ساعت : ۰۰:۴۸ | کد خبر : 387574 | چاپ

لویه جرگه اشرف غنی غیرقانونی و نامشروع است و به تضعیف نهاد دولت می انجامد؛ گفتگو با دکتر پاکزاد

دکتر کریم پاکزاد، پژوهشگر بنیاد مطالعات استراتژیک فرانسه، عکس از گتی ایمیج

شفقنا افغانستان- پژوهشگر بنیاد مطالعات استراتژیک فرانسه گفت: برگزاری “لویه جرگه مشورتی” برای آزادی عده ای از زندانیان طالب، از نگاه سیاسی غیر قابل فهم و از نگاه حقوقی مشروعیت ندارد، برای درک این مانور اشرف غنی و اهداف او از این اقدام عجیب باید به واقعیت مغلطه کنونی سیاسی و نظامی و تناسب قوا میان حکومت کابل و طالبان نظری بیاندازیم.

دکتر کریم پاکزاد، پژوهشگر بنیاد مطالعات استراتژیک فرانسه در گفتگو با خبرگزاری شفقنا اظهار کرد: برای فهم موضع گیری های حکومت باید بدانیم که اساسا اشرف غنی تمام امور دولتی به شمول “روند صلح” علیرغم ایجاد “شورای عالی مصالحه” به رهبری داکتر عبدالله را در اختیار دارد. موافقنامه صلح میان طالبان و امریکا سرآغاز یک دوران نوین در افغانستان است، آینده سیاسی افغانستان بعد از این به سرنوشت جنگ میان نیروهای امریکا و متحدین آن علیه طالبان وابسته نیست، این توافقنامه در حقیقت شکست نظامی امریکا و اراده آنان برای پایان دادن به جنگ و در نتیجه پیروزی نظامی طالبان را رقم زده است.

وی افزود: آینده افغانستان بعد از این وابسته به اجرای عملی این موافقتنامه است، علیرغم مشکلاتی که روبروی اجرای آن وجود دارد و عمدتآ محصول اراده اشرف غنی است که سعی دارد هرچه بیشتر گام دوم توافقنامه صلح، یعنی مذاکرات بین الافغانی، را به عقب بیاندازد. حکومت کابل از ابتدا در مذاکرات میان امریکا و طالبان کنار گذاشته شده بود، این موضوع شدیدآ نارضایتی اشرف غنی را بوجود آورد. او در ابتدا مخالفت خود را به این معنی که دولت افغانستان هیچ تعهدی در مورد این توافقنامه صلح ندارد، اعلام کرد. ولی از سوی دیگر این دولت بطور عمده، وابسته به حمایت نظامی، سیاسی و کمکهای اقتصادی امریکاست، اشرف غنی در موضع سختی قرار دارد، وی خود را عاری از ابزارهای تاثیرگذار روی سیاست راهبردی امریکا که در آن طالبان از یک جنبش تروریستی به یک پارتنر سیاسی تبدیل شده، می داند.

دکتر پاکزاد تصریح کرد: تنها وسیله ای که اشرف غنی برای ابراز وجود خود در این بازی سرنوشت ساز دارد موضوع رهایی زندانیان طالبان از زندانهای حکومت است. امریکا با کنار گذاشتن حکومت کابل از مذاکرات صلح و با اعتقاد به اینکه هر تصمیمی که بگیرد حکومت کابل خود را مجبور به اجرای آن میداند در توافقنامه صلح تعهد نمود که دو روز بعد از امضای توافقنامه ۵۰۰۰ زندانی طالبان آزاد میشوند و ده روز بعد مذاکرات بین الافغانی آغاز خواهد شد.

پژوهشگر بنیاد مطالعات استراتژیک فرانسه اظهار کرد: برخورد ارباب منشانه امریکا با اشرف غنی که بارها علنا شاهد آن بودیم (بعنوان مثال کنفرانس مطبوعاتی اشرف غنی و پومپئو در کابل و بی حرمتی یک وزیر خارجه به یک رئیس دولت(۴ تیر ۱۳۹۸ – ۲۵ ژوئن ۲۰۱۹) و احضار اشرف غنی در پایگاه نظامی بگرام توسط دونالد ترامپ (۷ آذر ۱۳۹۸ – ۲۸ نوامبر ۲۰۱۹) و کنار گذاشتن اشرف غنی از مذاکرات صلح، شدیدآ او را ناراضی ساخت. او چندین بار از امتناع آزادی زندانیان طالبان تا آزادی مشروط سخن گفت و بیش از پنج ماه است که مذاکرات بین الافغانی را به عقب انداخته است. در آخرین بازدید مایک پومپئو، اشرف غنی از رهایی زندانیان طالبان امتناع نمود، که این اقدام موجب خشم وزیرخارجه امریکا شد و بلافاصله اعلان نمود که امریکا یک میلیارد دالر کمکهای خود را امسال و یک میلیارد دالر سال بعد به دولت کابل را قطع میکند.

دکتر پاکزاد با بیان اینکه دولت افغانستان دارای یک برنامه و پالیسی مشخصی در مورد مذاکرات صلح نیست، گفت: اشرف غنی میداند که در چنین مذاکراتی طالبان با قدرت ظاهر خواهند شد، آنها(طالبان) در بخش نظامی به تعهدات خود در برابر امریکا وفا دارند، مثل حمله نکردن به پایگاه های امریکا و تسخیر نکردن مناطق یا ولسوالی های بیشتر، امریکا هم به تعهدات خود وفادار ماند و در مرحله اول در حدود ۶۰۰۰ سرباز خود را از افغانستان فرا خواند و چندین پایگاه خود را بست. دونالد ترامپ روز چهارم اگست اعلان نمود که تا انتخابات ریاست جمهوری امریکا در حدود ۴۰۰۰ سرباز دیگر نیز افغانستان را ترک خواهند کرد. رئیس جمهور امریکا که اصولآ مخالف حضور نظامی امریکا در افغانستان است، وعده نموده که به این جنگ پایان خواهد داد. او از پیشرفتهایی که در افغانستان بدست آورده ( توافقنامه صلح با طالبان و خروج ده هزار سرباز امریکایی در ۵ ماه اول سال) در کمپاین انتخاباتی دشواری که پیش رو دارد (سوم نوامبر) استفاده خواهد کرد، اکثریت قاطع مردم امریکا، بویژه رای دهندگان ترامپ طرفدار پایان جنگ در افغانستان هستند که سالانه هنوز هم در حدود ده میلیارد دالر روی دست آمریکا خرج دارد.

وی در ادامه اذعان داشت: در چنین اوضاعی اشرف غنی سعی میکند تا وقت کمایی کند، او منتظر نتایج انتخابات ریاست جمهوری امریکاست و امیدوار است که معجزه ای رخ بدهد و کاندید حزب دموکرات “جو بایدن” در صورت برنده شدن، همانطور که ترامپ تمام تعهدات بارک اوباما را نقض نمود، توافقنامه صلح ترامپ را با طالبان لغو کند. به نظر من چنین انتظاری بیهوده و نشاندهنده عدم شناخت از افکارعمومی امریکا و سیاستمداران دو حزب دموکرات و جمهوریخواه است. به استثنای عده محدودی از ژنرالهای ارتش، بویژه آنهایی که در افغانستان ماموریت داشتند و جنگ را باختند، کسی طرفدار ادامه جنگ بی فرجام امریکا در افغانستان نیست. جو بایدن در زمانی که معاون بارک اوباما بود، چندین بار به افغانستان سفر نمود و از افغانستان شناخت نسبی دارد، او چندی پیش اظهار داشت که به وجود یک افغانستان واحد خوشبین نیست.

دکتر پاکزاد یادآور شد: اشرف غنی با برگزاری “لویه جرگه مشورتی” با هدف اینکه آیا ۴۰۰ زندانی طالبان را که در عملیات نظامی یا تروریستی سهم داشته اند را رها کند یا نه؟ بدنبال وقت کشی و عقب انداختن مذاکرات صلح بین الافغانی با طالبان است. او ادعا میکند که حق رها کردن این زندانیان را ندارد، در حالیکه نه از نگاه حقوقی و نه از نگاه سیاسی اگر وی مدعی ریاست جمهوری قانونی و مشروع است این حرف پایه ندارد و لزومی ندارد که لویه جرگه در این مورد تصمیم بگیرد، تصمیمی که نظر به عنوان لویه جرگه مشورتی برای رئیس جمهور اجباری و قابل اجرا نخواهد بود.

وی گفت: تصور کنیم که این لویه جرگه تشکیل شود، احتمالا پیشنهاد می کند که برای آزادی ۴۰۰ زندانی طالبان شروطی مثل پایان خشونت و آتش بس گذاشته شود. این کار توپ را به میدان امریکا و طالبان انداختن و با بهانه تصمیم لویه جرگه باز هم جلوی عملی شدن توافقنامه صلح امریکا و طالبان سنگ انداختن است.

پژوهشگر بنیاد مطالعات استراتژیک فرانسه تصریح کرد: تصور من این است که با این مانور سیاسی غیر قانونی و بدون مشروعیت “لویه جرگه اشرف غنی” دولت بیشتر به تضعیف خود و به بروز اختلافات درونی حاکمیت دست میزند. این کار موجودیت و اختیارات “شورای عالی مصالحه” را قبل از اینکه موجودیت واقعی داشته باشد از میان میبرد.

دکتر پاکزاد با اشاره به نقش پارلمان در تصامیم کشوری گفت: پارلمان بیشتر از رئیس جمهور مشروعیت ندارد، هر دو نهاد توسط انتخابات پر از تقلب و غیر شفاف و ناعادلانه بوجود آمده اند، با آنهم پارلمان وجود دارد. در نهایت اشرف غنی میبایست هر دو شورا(شورای ملی و سنا) را به یک جلسه فوق العاده دعوت نموده و نظر آنها را مطالبه میکرد. اما اشرف غنی با حسابگریهای خود در مورد به تعویق انداختن مذاکرات بین الافغانی با دعوت “لویه جرگه” تلاش دارد که هر چه بیشتر یک بنیاد پوسیده و عاری از هر نوع مشروعیت(که انتخاب اعضای این بنیاد در شرایطی که در بیش از نصف کشور طالبان حضور دارند ناممکن است) را که زاده سنن و عنعنات پشتونهاست به یک رسم عادی و پذیرفته شده در کشور حاکم سازد، در چنین حالتی پارلمان هم نباید این مانور اشرف غنی را بپذیرد.

وی در پایان گفت: آنچه برای من سوال برانگیز است این است که تمام حرکات سیاسی اشرف غنی که مسلمآ فقط توسط خودش و افراد نزدیک به او برنامه ریزی میشود(نه معاونینش که فقط حضور سمبولیک دارند)، همه در جهت تضعیف جبهه ضد طالبان و ایجاد اختلافات بیشتر در میان نیروهایی که به حفظ نظام جمهوریت اعتقاد دارند در حرکت است. هدف او چیست؟ تلاش برای گرفتن برخی امتیازات از امریکا و طالبان و احتمالآ شریک قدرت با طالبان فردا و تجرید آنچه که از جبهه متحد سابق ضد طالبان باقیمانده؟ یا شبیه دونالد ترامپ که با ترس از دست دادن قدرت پالیسی “فرار رو به جلو ” را راه نجات خود میداند؟ به هر صورت هر روز که میگذرد بجای تقویت نظام کنونی و ایجاد یک دینامیزم از طریق یک جبهه بزرگ و فراگیر ملی برای تغییر تناسب قدرت با طالبان، ما شاهد تقویت طالبان هستیم.

انتهای پیام

af.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | فیسبوک | تلگرام