– درحال حاضر زنان نيمي از دانشجويان دانشگاه هاي جهان را تشكيل مي دهند.
– زنان ثروتمند به اندازه نصف مردان تمايل به اعمال خيريه و بذل و بخشش دارند.
– در كشورهاي عربي هنوز دعوا بر سر اين است كه حضور زنان چه فايده اي دارد.
شفقنا افغانستان- كتاب هاي تاريخي به نقاشي هايي بر ديواره غارها در دوران پارينه سنگي اشاره مي كنند كه برخي از آنها در كشورهايي چون فرانسه و اسپانيا كشف شده است. اين ها در واقع نخستين آثار هنري انسان به شمار مي رود. تاكنون تصور رايج بر اين بود كه اين نقاشي ها كار مردان است و درباره انگيزه ها يا عواملي كه موجب پديد آوردن اين نقاشي ها شده تفاسير و برداشت هايي ارايه مي شد. اما تحقيقات تاريخي جديدتر نشان مي دهد كه نقش زنان در اين باره ناديده گرفته شده است. سايت نشنال جئوگرافيك اخيرا تحقيقاتي را از دانشگاه پنسيلوانيا منتشر كرده كه به مدت ده سال برروي آثار برجاي مانده از انگشت انسان هايي كه اين نقاشي ها را كشيده اند تحقيق شده است. نتيجه اين تحقيقات نشان مي دهد آثار برجاي مانده در كنار نقاشي ها حاكي از اثر انگشت زنان است. «دين اسنو» كه يك محقق اين مركز است دراين باره مي گويد: « 75درصد از نمونه هايي كه بررسي شده آثار انگشتان زنان را نشان مي دهد و اين با اعتقاد رايج مبني بر اينكه اين نقاشي ها را مردان در جوامع مبتني بر شكار كشيده اند تناقض دارد ». وي مي گويد همه مي دانند كه اين زنان بودند كه گوشت حيوانات را تقسيم و غذا تهيه مي كردند!
ليزاموندي كه يك روزنامه نگار آمريكايي است مي گويد زناني كه ازدواج كرده اند سطح آموزشي شان بالاتر از همسرانشان است. به گفته او «در ايالات متحده آمريكا اين مساله به 28 درصد مي رسد. در ژاپن و كره جنوبي مردان تلاش مي كنند اين فاصله را كاهش دهند. بنابراين زماني كه مي خواهند همسري اختيار كنند مي كوشند به گونه اي باشد كه سطح تحصيلات همسران شان كمتر از آنان باشد».
اين روزنامه نگار آمريكايي مي گويد تفاوت هاي بين زنان و مردان درحال فروپاشي است به گفته او «امروزه 58درصد فارغ التحصلان دانشگاه ها را زنان تشكيل مي دهند. اين تعداد در بخش هاي حقوقي و قضايي به نصف مي رسد و در بخش پزشكي بالاتر از 56 درصد است.اين درحالي است كه در دهه شصت قرن گذشته اين تعداد تنها محدود به 25درصد بود. براي مثال شاهزاده ديانا در انگلستان سطح تحصيلاتش پايين تر از شوهرش شاهزاده چارلز بود. اما دوك كمبريج يعني كيت ميدلتون جزو يكي از نخستين شاهزادگان تحصيلكرده در تاريخ سلطنت بريتانيا به شمار مي رود».
آمارهاي موجود نشان مي دهد كه زنان در زمره ثروتمندان جهان نيز قرار گرفته و رشد خوبي داشته اند. چه اين ثروت را از طريق كار خود به دست آورده باشند يا از افراد ديگري به آنها به ارث رسيده باشد. رزان عدنان دريك گزارش مطبوعاتي نوشت «هنگامي كه مجله فوربس آمريكا ليستي از ثروتمندان جهان را در سال 2012 منتشر كرد تعداد زنان ثروتمند در آن به 21نفر مي رسيد. مجموع ثروت اين افراد بالغ بر 6/248ميليارد دلار مي رسيد. افزايش زنان ثروتمند در جهان پديده عجيبي نيست. سايت بلومبرگ نيز مي گويد يك سوم ثروتمندان چين را زنان تشكيل مي دهند كما اينكه هم اكنون 20 زن جزو ثروتمندان درجه يك جهاني هستند. مطابق گزارش هاي مركز دانشگاه بوستن آمريكا پيرامون ثروت و اعمال خيريه، زنان 70درصد از ثروت هايي را در اختيار دارند كه در طول نسل ها جابه جا شده است. اين ميزان طي چهل سال آينده انتظار مي رود به 41 تريليون دلار بالغ شود. با اين حال هنوز براي رسيدن به تساوي بين زنان و مردان فاصله زيادي باقي مانده است. بيانيه هاي صادره از بانك بين المللي پيرامون توسعه جهاني در سال 2012 نشان مي دهد كه زنان 40درصد از بازوي كار در سطح بين المللي را تشكيل مي دهد. اما همين زنان يك درصد ازثروت هاي جهان را در اختيار دارند. بانك جهاني مي گويد «زنان درحال حاضر بيش از نيمي از دانشجويان جهان را تشكيل مي دهند».
در يك نگرش ديگر، آمارهاي موجود نشان مي دهد زنان ثروتمند جهاني كمتر تمايل به اعمال خيريه و بذل و بخشش سرمايه هايشان دارند. گزارش دارايي هاي منتشر شده از سوي موسسه باركليز در سال 2009 مي گويد زنان ايالات متحده در مجموع حدود سه دهم درصد از ثروت شان را در راه خير صرف كرده اند. حال آنكه اين ميزان در بين مردان به 8/1 درصد مي رسد. دريك گزارش ديگر مي خوانيم كه رابطه مستقيمي بين شكاف جنسيتي در يك كشور و توان اين دولت در زمينه رقابت ها درسطح بين المللي وجود دارد. «زيرا رقابت دولت ها به نحوه استفاده آنان از زنان بستگي دارد زيرا زنان نيمي از درآمدهاي دولت را تامين مي كنند». درگزارش ها آمده است كه طي پنج سال گذشته آيسلند به لحاظ پركردن شكاف بين زن و مرد در رتبه نخست قرار داشته است. اين درحاليست كه در اين كشور هنوز زنان به ميزان ده درصد از مردان حقوق پايين تري دريافت مي كنند و 21درصد از آنان فقط در شوراي مديريت شركت ها نقش دارند و يك سوم آنان پيوسته با خشونت هاي جنسي مواجه هستند.
گفته مي شود 68درصد از دولت هاي جهان در زمينه پركردن شكاف بين دو جنس پيشرفت هاي چشمگيري داشته اند. «اما از بدبختي اينكه كشورهاي منطقه خاورميانه و آفريقا دراين زمينه هيچ پيشرفتي نداشته اند و همچنان در انتهاي ليست قرار دارند» زيرا كشورهاي خاورميانه شاهد كم ترين حضور زنان در حوزه هاي تصميم گيري و سياست است. براي مثال به رغم اينكه در كشوري مانند قطر زنان نقش مهمي در توسعه ملي داشته اند اما به لحاظ داشتن نمايندگان زن و يا به كار گرفتن زنان در حوزه هاي سياسي اين كشور در مرتبه 115 جهان قرار دارد. ذكاء خالدي كه يك تحليل گر اقتصادي است در مقاله اي مي گويد باوجود اتمام يك دهه از قرن جديد، همچنان دركشورهاي عربي هنوز بحث برسر اين است كه حضور زنان چه فايده اي دارد. اين كشورها مي گويند بهتر است زنان همچنان به كارهاي منزل اشتغال داشته باشند يا اينكه حداكثر در برخي حوزه هاي مشخص مثل آموزش و پرورش فعاليت كنند. به رغم همه آنچه كه در سال 1995 دركنگره سازمان ملل پيرامون زنان كه در پكن برگزار شده بود بر اين نكته تاكيد شد كه «زنان بايد توانمند شده و انواع تبعيض ها از آنان دور شود»، بسياري از كشورهاي عربي يا هنوز چنين سياست هايي را اتخاذ نكرده اند يا اينكه اگر هم برنامه هايي طراحي شده بيشتر حالت ظاهري و نمايشي دارد. زيرا هيچ يك از اين برنامه ها به منصه ظهور نرسيده و به اجرا در نيامده است. حتي در مواردي عكس آن ها رفتار شده است يا صرفا از زنان در حوزه هايي مثل آموزش و پرورش استفاده شده و از ورود به ساير حوزه ها جلوگيري شده است. بخصوص در قلمروهايي كه زنان را به جايگاه هاي تصميم گيري مي رسانده است. اين پژوهشگر عرب مي گويد «نكته عجيب اينكه هربار مساله بيكاري مطرح مي شود و كساني لب به اعتراض مي گشايند در پاسخ مي گويند دليل آن ورود زنان به بازار كار است» ! متاسفانه اين گونه افراد و شخصيت ها كه با حضور زنان در جامعه مخالف هستند افرادي به شمار مي روند كه مسووليت هاي زندگي روزمره را برعهده ندارند و از روند رو به افزايش هزينه هاي مسكن و غذا و آموزش و حمل و نقل و غيره كه بر دوش خانواده ها سنگيني مي كند بي خبرهستند. اين هزينه هرروز بيشتر متوجه خانواده هاي طبقه متوسط و ضعيف جامعه است. به نحوي كه در اكثر كشورهاي عربي وضعيت به شكلي در آمده است كه بايد زن و مرد هردو به صورت پيوسته كار كنند تا بتوانند حداقل هاي يك زندگي ساده و معمولي را تامين نمايند.
منبع: الاتحاد
ترجمه: شفقنا
انتهای پیام
www.afghanista