شفقنا افغانستان- بسیاری از مسلمانان بر این باورند که 25 دسامبر میلاد حضرت عیسی مسیح (ع) نیست بلکه به طور تاریخی 25 دسامبر روزی است که در آیین مهرپرستی ایران باستان به مناسبت میلاد میترا، پسر خدا جشنی برپا می شده و حتی بسیاری از تشریفات مسیحیان امروزی در عید کریسمس به طور قابل توجهی مشابه همان آیین باستانی است. تا آنجا که حتی درخت کریسمس نیز بخشی از همان تشریفات قلمداد می شود.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا افغانستان به نقل از عیسی مسیح (ع) خود در مقابل اینگونه اندیشه ها که حاصل آن برگزاری جشنواره های زمستانی سرمایه دارمآبانه همچون جشن های کریسمسی که امروزه برگزار می شود، ایستاده و مبارزه کرده است. حتی بسیاری از مسیحیان امروزی از این مسئله غمگین و در رنجند. اما آنچه که اهمیت دارد این واقعیت است که برای مسیحیان دیندار، کریسمس حقیقتا به معنای میلاد حضرت عیسی (ع) است و این همان فرصتی است که ما مسلمانان می بایست از آن استفاده کرده، با مسیحیان همراه شویم و با بهره گیری از آنچه که ما پیروان دو مذهب بزرگ الهی را به هم متصل می کند، در جهت اتحاد با یکدیگر بکوشیم.
مسلمانان به این حقیقت اعتقاد دارند که حضرت عیسی (ع) به طرزی معجزه آسا و بدون پدر به وجود آمد تا نشانه ای برای بشریت باشد. مسلمانان این میلاد معجزه آسا را با خلقت حضرت آدم (ع) مقایسه می کنند که خداوند فرمود «باش» و اینگونه شد!
در قرآن کریم، عناوین بسیار مبارکی به حضرت عیسی (ع) اعطا شده و وی بسیار مورد تکریم قرار گرفته است. عناوینی همچون «مسیح»، «روح خدا»، «واژه خدا»، «پیامبر» و «رسول». مسلمانان بر این باورند که عیسی مسیح (ع) به بهشت عروج کرده است و پیش از پایان جهان رجعت نمود و ضدمسیح را شکست خواهد داد.
مسلمانان همچنین به معجزات بسیار حضرت مسیح (ع) که بیمار و نابینا را شفا می داد، مردگان را در چندین مورد زنده کرد ایمان دارند. از معجزات حضرت عیسی (ع) در نزد مسلمانان این اعجاز است که وی روزی مقداری خاک رس برداشت و با آن پرنده ای ساخت؛ سپس در آن دمید و آن پرنده زنده شد و پرواز کرد. این ها حقایقی هستند که در قرآن کریم آمده است، بنابراین ایمان به این حقایق به معنای ایمان به خداوند و اسلام است و اگر کسی آنها را انکار کرده و یا تردید کند، از اسلام خروج کرده است.
سند دیگر بر دوستی و لزوم اتحاد پیروان اسلام و مسیحیت متن عهدنامه ی به جامانده از پیامبر اسلام (ص) مبنی بر رابطه ی مسلمانان و مسیحیان است که در سوم محرم سال دوم هجری توسط ایشان در مسجد النبی انشاء گردید، به قلم حضرت علی (ع) نگارش شد و به مهر شخص پیامبر اکرم (ص) رسید. در ادامه به بازخوانی بخشی از این عهدنامه می پردازیم:
به نام خداوند بخشنده مهربان
این عهدی است که محمد بن عبدالله، فرستاده خدا، برای تمام مسیحیان نوشته است.
این نامه ای است که آن را محمد بن عبدالله، برای همه مردم نوشته است، تا آنان را بشارت دهد و انذار کند…
تا برای مردم بر خدا بعد از نبی حجتی نباشد، و خداوند عزیز و حکیم است.
این نامه را نوشت برای اهل ملت او، و برای هر کس که در مشرق یا مغرب زمین، مسیحی است، دور باشد یا نزدیک، عرب فصیح باشد یا عجم، شناخته شده باشد یا ناشناخته.
این نامه عهدی است برای آنان، و هر کس عهدِ در آن را بشکند و با آن مخالفت کند و از آنچه امر شده تعدی کند، همانا عهد خدا را شکسته و میثاق خدا را نقض کرده و دین خدا را مسخره کرده و او مستوجب لعنت است، چه از حاکمان باشد یا مسلمانان مومن…
برای مسیحیان است، آنچه برای من، نزدیکان من، ملت من و طرفداران من است.
مثل این است که آنان رعیت و اهل ذمّه من هستند. ما هرگونه اذیت کردن آنان را منع می کنیم…
هیچ اسقفی لازم نیست اسقفیت خود را تغییر دهد. هیچ راهبی لازم نیست که از راهبیت خود دست کشد.
هر کس در صومعه هست، بماند. هر کس در گردش است، بگردد.
هیچ بنایی از کلیساها و محل تجارت آنان نباید خراب شود، و هیچ چیز از مال کلیساها نباید در بنای مسجد و منازل مسلمانان وارد شود.
هر کس این کار را بکند، عهد خدا را شکسته و با رسول او مخالفت ورزیده است.
بر راهبان و اسقفان، نه جزیه است نه غرامت، ومن ذمّه آنان را در هر جا که باشند، حفظ می کنم، در خشکی یا بیابان، در شرق یا غرب، در جنوب یا شمال، آنان در ذمّه و میثاق من هستند و از هر بدی در امان اند. و همچنین هر کس که در کوه ها یا مواضع مبارک، عبادت می کند، این گونه است و از محصول زراعتشان خراج و زکات نگیرید…
با آنان مگر به چیز خوب مجادله نکنید…
هر کس با عهد خدا مخالفت ورزد و بر خلاف آن عمل کند، میثاق خدا را مخالفت کرده، و با رسول خدا مخالفت ورزیده است…
کسی تا دنیا زنده است نباید به این عهد مخالفت ورزد تا دنیا به آخر برسد.»
بسیاری از اصحاب نزدیک پیامبر (ص) شاهد تبیین مفاد این عهدنامه بودند و متن آن به قلم حضرت علی (ع) نگارش شده است.
اینها سخنان فصیح مردی است که آخرین پیامبر خداوند است و امت خود را ملزم به رعایت این عهد تا آخر دنیا نموده است. در روزگار ما یعنی زمانی که اینهمه اطلاع رسانی اشتباه درباره اسلام و مسلمانان در سطح جهانی صورت می گیرد و واژه های آسودگی و دلداری در صدای ناهنجار سوء تفاهم و تنفر گم شده است، کریسمس فصل آرزوهای خوب و بیان حسن نیت مسلمانان نسبت به همسایگان، همشهریان و دوستان مسیحی خود است و ما مسلمانان وظیفه داریم که این حسن نیت را گسترش داده و ما بین افراد بیشتری به اشتراک بگذاریم.
پاورقی:
گفته می شود که نسخه ی اصل این عهدنامه را سلطان سلیم به دست آورد و در دیر طور مصر موجود است. در چندین مرتبه نیز مفاد این عهدنامه به چاپ رسیده است؛ از جمله در سال 1630 میلادی در پاریس به زبان عربی با ترجمه لاتین، در سال 1655 میلادی در لندن به زبان عربی و لاتین و در 28 شوال 1298 قمری برابر با 22 سپتامبر 1881 در مصر.
منابع:
– طاهری، محمدحسین. ارتباط پیامبر اکرم (ص) با مسیحیان؛ تعامل یا تقابل؟. مجله معرفت، سال نوزدهم، شماره 149، اردیبهشت 1389، 69-88.
Bristol Post