شفقنا افغانستان (خبرگزاری شیعیان افغانستان)
به گزارش بیبیسی فرمانده ارشد ارتش بریتانیا که به دیدار سربازانش در جشن عید میلاد مسیح به هلمند آمده است، در مصاحبهای با رسانهها پیشبینی کرده که با خروج کامل نیروهای نظامی بریتانیایی و دیگر نیروهای بینالمللی در پایان سال آینده میلادی، ممکن است که بخشهایی از هلمند بهدست طالبان سقوط کند. این فرمانده جنگی بریتانیایی بهعنوان نمونه گفته است که موسی قلعه جایی است که امکان سقوطش بیشتر است. این حرفهای یک جنرال بریتانیایی که نیروهای نظامیشان در هملند ظاهرا برای جنگ با طالبان و آموزش نیروهای داخلی افغانستان مستقر است، مایه شگفتی است. بریتانیاییها مدعیاند که آنان در عملیاتهایی که برای بازپسگیری برخی از ولسوالیهای ولایت هلمند از وجود طالبان بهراه انداخته شده بود، تلفات دادهاند، آنان همچنان میگویند که برای آموزش نیروهای داخلی افغانستان هزینه کردهاند و در حملات سبز بر آبی نظامیانشان را از دست دادهاند.
حال سوال این است که بریتانیاییها چرا برای طالبان که هم نظامیان آنان را کشتهاند و هم دشمن نیروهای داخلی افغانستاناند، تبلیغات مجانی میکنند. پیشبینی سقوط بخشهایی از هلمند بهدست طالبان تا پایان سال آینده، مگر تبلیغ برای طالبان نیست؟ مگر فرمانده ارشد ارتش بریتانیا نمیداند که با گفتن این حرف برای طالبان تبلیغ میکند؟ کدام فرمانده جنگی برای نیرویی که طرف مقابل او است مفت و مجانی تبلیغ میکند؟ پیشبینی سقوط بخشهایی از هلمند بهدست طالبان تا آخر سال آینده مصداق روشن تبلیغ برای طالبان است. ولو که کاملا یقنینی باشد که با خروج نیروهای بینالمللی طالبان در هلمند در موقف نیرومندتری قرار میگیرند، پیشبینی دستآوردهای نظامی برای آنان، آنهم از سوی جنرالی که مدعی است برای جلوگیری از پیشرفت آنان تلفات داده است، بسیار بعید است.
شاید در هیچ جای دنیا سابقه نداشته باشد که یک جنرال ارشد، برای طرف مقابل خود تبلیغ کند و بگوید که نیرویی را که من تربیت کردهام، توان حفظ دستآوردهای مرا ندارد و بهزودی دشمنش صاحب دستآورد میشود. تا حال هیچ دیده نشده است که یک سرلشکر چنین ندایی سر دهد. پیامد چنین اظهاراتی برای نیروهای داخلی افغانستان زیانبار است. وقتی فرماندهان نیروهای داخلی میبینند که جنرالهایی که به آنان کمک میکنند، شکستشان را پیشبینی میکنند، روشن است که روحیهشان تضعیف میشود. از سوی دیگر وقتی طالبان چنین اظهاراتی را میخوانند. طبیعی است که جریتر میشوند و به جنگجویان خود میگویند، ببینید حتا جنرالهای انگلیسی، پیشبینی میکنند که شما میتوانید، قلمرو خود را گسترش دهید و در آن حاکمیت خود را اعلام کنید. اگر وزارت دفاع بریتانیا به این نتیجه رسیده است که طالبان آمادگی دارند، با خروج کامل نیروهای بریتانیایی بخشهایی از هلمند را تصرف کنند، چرا برای خنثاسازی آن تلاش نمیکند، چرا با رسانهایسازی اهداف طالبان برای آنان بهصورت مجانی تبلیغ میکند، چرا به خونهایی که ریختهاند بهصورت غیرمستقیم بیاحترامی میکنند و به تلویح میگویند، حضور آنان در هلمند بیثمر بوده است.
چرا نیروهای داخلی افغانستان در هلمند قادر به حفظ مثلا موسیقلعه در آینده، نیستند. چه کمبودهایی دارند، چرا وزارت دفاع بریتانیا و جنرالهای بریتانیایی بهجای جبران این کمبودها، در مصاحبههای خود با رسانهها اعلام میکنند که نیروهای داخلی افغانستان، قادربه حفظ دستآوردهای نظامی آنان نیستند. آیا این خود، بهمعنای ناقص بودن برنامهریزیهای نظامی برای انتقال مسوولیتهای امنیتی نیست. اگر حفظ موسیقلعه نیاز به تجهیزاتی دارد که نیروهای داخلی ندارند، چرا نیروهای بریتانیایی این تجهیزات را برای آنان فراهم نمیکنند. اگر بهنیروی حرفهای و متخصص نیاز دارد، چرا این نیرو در این چهار سالی که از امضای پیمان لیسبون گذشته، تربیت نشده است.
هنوز هم یک سال دیگر تا خروج کامل نیروهای بریتانیایی فرصت است، چرا از این فرصت برای جبران تمامی کمبودها و خلاهای نیروهای داخلی مستقر در هلمند استفاده نمیشود. اظهارات این فرمانده جنگی بریتانیایی شک و تردیدهایی را در مورد رفتارهای نیروهای بریتانیایی، برانگیخته است. ولسوالی را که فرمانده ارشد ارتش بریتانیا، پیشبینی سقوطش را کرده است، در آغاز ورود این نیروها به هلمند نیز بسیار خبرساز شد.
نیروهای بریتانیایی آن زمان با طالبان معامله کردند، موسیقلعه را به طالبان سپردند و خود از آن خارج شدند. معاملاتی از این نوع، خشم رییسجمهور کرزی را برانگیخت. حالا هم گزارشهای از سنگین میرسد که گویا یک واحد نیروهای ارتش ملی افغانستان، با طالبان دست معامله زده است. بر مبنای یکی از گزارشهای نیویارکتایمز، این واحد ارتش ملی با طالبان به توافقی دست یافته است که بر مبنای آن، ارتش به طالبان حمله نمیکند و طالبان به ارتش.
این خبر از سوی وزارت دفاع در کابل تکذیب شده است. ارتش افغانستان ساختار فرماندهی بهشدت متمرکز دارد و فرمانده یک واحد مستقر در سنگین نمیتواند تصمیمی به این بزرگی بگیرد، بدون آنکه وزارت دفاع و ستردرستیز در جریان باشد. اینکه وزارت دفاع کشور به این معامله راضی شده باشد نیز بعید است. اما از کجا معلوم که واحدهای نیروهای بریتانیایی به معاملاتی از این دست با طالبان دست نزنند. از کجا معلوم که سال آینده، موسیقلعه بار دیگر معامله نشود. سال آینده میلادی نیروهای بینالمللی از جمله نیروهای بریتانیایی عملیات خروج در پیش دارند. نگرانی این است که نظامیان بریتانیایی- نظامیانی که سابقه معاملهگری با طالبان دارند- بار دیگر معامله کنند و این معامله سبب واگذاری برخی از مناطق به طالبان شود. از اظهارات و موضعگیریهای اخیر کرزی هم بر میآید که او سخت نگران معاملههای پشت پرده میان برخی از کشورها و طالبان است.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com
