در طی 10 ماه گذشته دانش آموزان ایالت بانتن اندونزی برای رفتن به مدرسه از قایق های الواری باریکی که از بامبو ساخته شده اند، استفاده می کنند تا بتوانند از مسیر رودخانه ای که به دلیل سرعت موج های شکسته اش در میان توریست ها معروف است بگذرند، چرا که مقامات محلی هنوز پل این رودخانه را که در ماه ژانویه بر اثر سیلاب شکسته شد، بازسازی نکرده اند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا زندگی به نقل از “آتلانتیک سیتیز”، در چین نیز گروهی از دانش آموزان در ایالت گوانگزی، که برخی از آنها تنها چهار سال دارند، برای رسیدن به مدرسه، در عبور از رودخانه از یک قایق الواری سست و بی دوام استفاده می کنند چرا که جاده های دیگری که به مدرسه آنها می رسد، در اثر باقی مانده های سیلاب حتی خطرناک تر از این قایق و رودخانه است.
این شیوه های حمل و نقل تنها نمونه هایی از مشکلات کودکان در اقصی نقاط جهان برای دسترسی به آموزش است. براساس گزارشی که در ماه ژوئن از سوی یونسکو منتشر شد، 57 میلیون کودک در جهان از تحصیل محرومند. این رقم یعنی 11 درصد تمامی کودکانی که در سن تحصیلات ابتدایی قرار دارند. تقریبا یک چهارم این کودکان در مدرسه حاضر شده اند اما آن را بخاطر مشکلات مختلف رها کرده اند. یکی از این دلایل ترک تحصیل مسافت زیاد و مسیرهای صعب العبور و حتی خطرناک است. در اغلب مناطقی که مسافت زیاد و خطرناک بودن مسیر مانع رفتن دانش آموزان به مدارس می شود، کمبود تجهیزات پس از وقوع سیلاب و دیگر بلایای طبیعی منجر به این امر شده است. از دلایل اصلی دیگر این محرومیت از تحصیل نیاز خانواده ها به کودکانشان برای کار کردن و درآمدزایی برای خانواده است.
آنچه از این بدتر است این حقیقت می باشد که پیشرفت کار در امر فرستادن کودکان به مدرسه کند شده است. بخصوص در جنوب صحرای افریقا که موطن بیش از نیمی از کودکان محروم از تحصیل است. در کشورهایی شبیه نیجریه، جمعیت کودکان محروم از تحصیل رشد فزاینده ای داشته است چرا که این کشور نیاز به نیروی کار برای ساخت زیرساخت های مورد نیازش دارد. همچنین تنها 62 درصد از دانش آموزان فیلیپینی بین سال های 2007 و 2008 در دوره متوسطه حاضر شده اند. در هند نیز تعداد کودکان محروم از تحصیل از سال 2003 تا 2009، 67 درصد کاهش یافت و به رقم 8.1 میلیون رسید.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com