شفقناافغانستان-محراب های مسجد پیامبر(ص) دارای هنر زیبایی شناسی و معماری منحصر به فردی است که تزئینات و نقش و نگارهای آن، زائران این مسجد را مبهوت خود می کند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، ساخت محراب نبوی که در مقدمه محراب های مسجد پیامبر(ص) در مدینه منوره قرار دارد، به دوران سلطان قایتبای در سال ۸۸۸ هجری قمری برمیگردد. این محراب در دوران ملک فهد بن عبدالعزیز پادشاه سعودی در سال ۱۴۰۴هجری به طور کامل ترمیم شد.
«محراب التهجد» از بیرون در شمال ضریح المقصوره [محل دفن پیامبر(ص)] واقع شده است و محل اقامه نماز توسط پیامبر در شب بوده است. ثابت شده است که محراب تهجد در دوران ابن نجار (متوفی در سال ۶۴۳هجری) وجود داشته و در عمارت قایتبای و سپس عمارت جدیده بازسازی شده است. یک تکه سنگ قرمز را آوردهاند و پس از شکل دهی، روی آن آیه تهجد را نوشتند و با آب طلا آن را آراستند و هنوز هم این محراب وجود دارد اما با قفسه قرآن پوشانده شده است.
محراب «فاطمه» در داخل «مقصوره» قرار دارد و روی یک استوانه توخالی شبیه به محراب نبی در دوران مملوکی ساخته شده است.محراب عثمانی نیز در دیوار قبله قرار دارد و هنگام توسعه مسجد پیامبر، عثمان بن عفان به عنوان امام جماعت در آن نماز می خوانده است سپس ولید بن عبدالملک در محل مصلای عثمان، محرابی در سال ۹۱ هجری ساخت زیرا در زمان سلطنت عثمان، محرابی وجود نداشت سپس سلطان قایتبای در سال ۸۸۸ هجری با همین عنوان آن را توسعه داد.
محراب «سلیمانی»نیز در سمت راست محراب النبی در استوانه ای سوم و سمت چپ منبر قرار دارد، این محراب در نیمه دوم قرن نهم هجری توسط طوخان شیخ در سال ۸۶۰ هجری ساخته و یک امام حنفی به عنوان امام جماعت در آن منصوب شد که محمد بن ابراهیم بن احمد الحنفی بود به همین دلیل محراب حنفی نامیده شد و سلطان سلیمان خان معروف به قانونی در سال ۹۸۴ هجری بار دیگر آن را بازسازی و با سنگ مرر سفید و سیاه تزیین کرد که به محراب سلیمانی مشهور گشت.
خبر را در العربیه ببینید
