شفقنا افغانستان- هرچند گامی به جلوتر در جهت برگذاری لویه جرگه مشورتی می گذاریم دید گاههای متعارض تری را در راستای حمایت و عدم حمایت گروههای داخلی از این پیمان مشاهده می کنیم. عده ای با دیدگاههای افراطی سعی در عدم امضای این پیمان دارند و با برگذاری همایش های مختلف تلاش می ورزند تا دیدگاههای مردم ما را نسبت به امضای پبمان و حضور نیروهای ناتو بد بین سازند و گروه دیگری نیز بدون آگاهی دادن مسئولانه از محتویات این پیمان، سعی در حمایت بی چون و چرا از دادن امتیاز به آمریکا و متحدانش هست و هیچگونه جوانب قضیه را نمی سنجند که به عنوان یک نویسنده و یا روزنامه نگار که ادعای روشنفکری شان می شود نسبت به مسایل روز و آگاهی بخشیدن مسئولانه در اذهان عموم، مسئولیت دینی و اخلاقی دارند و باید بر چگونگی تصویب مواد پیمان و اینکه تا چه حدودی این پیمان می تواند نقش موثری در فرایند زمانی کوتاه مدت و یا طولانی برای جانب افغانستان داشته باشد تاکید بورزند.
در طول مدت های گذشته در افغانستان همین موضع گیری های جانب دارانه جهت تامین منافع خاص گروهی و سمتی بود که افغانستان را در گیر سه دهه جنگ های داخلی نمود چه بسا جوانان این مرز و بوم که خون های شان ریختانده شد و بی هدف در راستای تامین منافع پوچ افراد و گروههای خاص، کشور را به سوی ضلالت رهنمون کردند اکنون که نسبتا از آن مقطع زمانی متحجرعبور نمودیم و در حال گام برداشتن به سوی توسعه و پیشرفت هستیم باید از گذشته های تاریک خویش پند بگیریم و در راستای یاری رساندن به هموطنان و سر نوشت خویش حقایق و واقعیت های عینی را در انظار مردم برجسته سازیم نه اینکه با جبهه گیری های سمتی در صدد کتمان حقایق عینی و واقعی باشیم؛ زیرا نویسندگان، مدیران رسانه ها و روشنفکران نقش بسیار تعیین کننده در راستای فرهنگ سازی و ذهنیت دادن از واقعیت های روز و در نهایت تعیین مسیر و سرنوشت کشور ایفا می کنند مخصوصا رسانه ها اعم از صوتی و تصویری که همیشه در خانه های مردم و در معرض دید همگانی قرار دارند باید رسالت خویش را مبتنی بر نشر حقایق روز و با در نظر داشت منافع عمومی استوار سازند. کشور ما هم اکنون در سخت ترین شرایط دشوار زمانی قرار دارد از یک سو کنترل کشور به دست نیروهای خودی قرار می گیرد که طبق آمار از وقتی که مسئولیت های امنیتی به نیروهای داخلی سپرده شده است میزان تلفات این نیروها به مراتب بالاتر از سال های قبل بوده است که اگر همین روند ادامه یابد کشور به سمت بحران پیش خواهد رفت و از سوی دیگر اصل مسئله جنجال بر انگیز، مسئله چگونگی امضای پیمان امنیتی است که از حساسیت های خاص در میان قشر روشن تر افغانستان بر خوردار است. مخالفین امضای این پیمان بدون در نظر داشتن منافع احتمالی آن، جزم گرایانه به تقبیح آن پرداخته و در صدد تزلزل افکار عامه است و موافقین پیمان نیز بدون در نظر داشتن چگونگی محتوای آن، جهت گیری به نفع شخصی و گروهی خود را بر منافع عمومی ترجیح می دهند در حالیکه اگر منافع عمومی از امضای این پیمان تامین نگردد رویاهای هر دو جانب قضیه محقق نخواهد شد و کشور نیز یکبار به سوی انحطاط و واپس گرایی کشانده خواهد شد.
با توجه به تمام موارد فوق و با در نظر داشت فضای مایوس کننده فعلی، امضای پیمان امنیتی یکی از ضروریات کشور پنداشته می شود و باید امضا گردد؛ اما با شرط و شرایط خاص که در محتوای مواد آن در قدم اول به منافع ملی کشور توجه صورت گیرد تا کشور ما هم از نظر تمویل و تحهیز نیروهای امنیتی غنی گردد و هم اینکه از آمریکایی ها خواسته شود که به هر نحو ممکن در راستای کمک به پروسه صلح و متقاعد نمودن مخالفین مسلح گام های عملی بردارد؛ زبرا این از بدیهیات است که آمریکایی ها توانایی کنترل مخالفین مسلح را دارد؛ اما در این راستا هیچ گاه اقدامات واقعی و عملی انجام نداده است زیرا منبع و مرجع تولید تروریزم کشور پاکستان، عربستان، و بعضی از کشورهای تند رو اسلامی است که آمریکایی ها به طور چشم گیر بالای این کشور ها نفوذ دارند. بطور مثال در عربستان سعودی آمریکایی ها حتی بر روند سیاست گذاری این کشور تاثیر گذار است و همین کشور عربستان همیشه در راستای حمایت از شورشیان پیشگام تر از هر کشور دیگر بوده است که این مسئله هیچ گاه از دید آمریکایی ها پنهان نمی ماند کشور پاکستان نیز که در همسایگی ما قرار دارد در حمایت از تروریستان زبانزد خاص و عام است. در این اواخر با وجود درک آمریکاییان از این مسئله، کمک های مالی خود را برای تقویت اردوی این کشور سرازیر نمود و در بقیه جاهای حوزه خلیج فارس نیز نفوذ فیزیکی دارند و از هیچ رویدادی در این حوزه ها نه تنها بی خبر نیستند بلکه در اکثریت آن نقش محوری بازی میکنند.
لذا یکی از مواد این پیمان که باید مورد توجه اعضای لویه جرگه و مردم افغانستان قرار گیرد راجع به چگونگی همکاری آمریکایی ها در پیشبرد پروسه صلح و تحکیم آن است این مورد آن قدر از اهمیت فراوان برخوردار است که اگر در این راستا توجه جدی صورت نگیرد امضای این پیمان در ایجاد صلح و برقراری ثبات هیچ اثری نخواهد داشت.
مورد دیگری که حایز اهمیت فراوان است چگونگی بر قراری روابط با همسایگان و حفظ مراودت های همسایگی است تا در صورت بروز اختلافات آمریکایی ها، با کدام یک از کشورهای همسایه از خاک ما به عنوان پایگاه نظامی مورد استفاده قرار نگیرد و یا اینکه ممکن است افغانها به دلیل حفظ روابط دوستانه خویش با همسایگان در بعضی موارد احساس همدردی نمایند. آمریکایی ها نباید از ابزار دست داشته خویش که همان امضای پیمان و کمک های نقدی است به نفع خویش استفاده نموده و در این صدد باشند که تا به یک نحوی از روش های غیر معمول در برقراری روابط با همسایگان استفاده سوء نمایند و افغانستان را در میان کشورهای منطقه به انزوا بکشانند؛ زیرا به دلیل همجواری طولانی مدت و داشتن فرهنگ مشترک ناگذیریم که روابط با همسایگان را محترم بشماریم و هم چنان حفظ روابط دوجانبه برای همسایگان نیز حایز اهمیت است.
نکته دیگری که نیز از اهمیت فراوان بر خوردار است مسئله مصئونیت قضایی سربازان آمریکایی است که فعلا یکی از محوری ترین مباحث میان گروههای متضاد داخلی نیز میباشد. عده ای آنرا از ضروریات پنداشته اند و عده دیگری در صدد نفی امضای آن بر آمده اند؛ اما حقیقت امر این است که این پیمان از نیازهای عمده مردم افغانستان به حساب می آید اما نه به هر قمیتی که حتی باعث نقض حاکمیت ملی افغانستان گردد موارد احتیاطی زیادی باید روی مواد آن مورد غور و بررسی قرار گیرد تا هم ایالات متحده از آن بتواند به بقای خود خاطر جمع گردد و هم اینکه کشور ما دست وبال بسته تابع خواسته های آمریکایی ها نگردد.
البته مصئونیت قضایی که آمریکایی ها خواهان آن هستند به حدی نیست که در صورت ارتکاب هرگونه جرایم مورد پیگرد قانون قرار نگیرند بلکه به این مفهوم است که در صورت ارتکاب جرم باید در کشور خودشان و برمبنای قانون آمریکا مجازات گردند که البته در قوانین تمام کشورها هیچ جرمی بدون مجازات باقی نمی ماند لذا این مورد آن قدر هم اهمیت ندارد که بخاطر آن اذهان عامه را مغشوش سازیم.
نویسنده:فریبا حسینی
انتهای پیام