بعد از پیروزی منچستر یونایتد بر فولام، دیوید مویز به ستایش خط حمله تیمش پرداخت. اسم وین رونی و رابین فن پرسی هر دو در لیست گل زنان بود. در آغاز دومین فصلی که رونی و فن پرسی با هم در منچستر بازی می کنند، مویس اعتقاد دارد که آنها به درک متقابل خیره کننده ای رسیده اند.
به گزارش شفقنا افغانستان و به نقل از bleacherreport، این زوج برای به ثمر رساندن گل سوم من یونایتد مقابل فولام همکاری خوبی داشتند. اما این اولین بار نیست که یک زوج خوب در منچستر به وجود آمده که همکاری فوق العاده با هم دارند.
در زیر پنج نمونه به یادماندنی از این زوج ها –بدون در نظر گرفتن ترتیب خاصی- آمده است:
روی کین و پل اسکولز
اگر شرایط به شکلی دیگر بود، شاید هیچ گاه اسکولز و کین با هم در خط میانی منچستر همبازی نمی شدند. اسکولز از سیستم بازیکن سازی خود منچستر یونایتد آمده بود و به عنوان مهاجم مرکزی قرار بود بازی کند.
گل هاو پاس های پل اسکولز تکمیل کننده بازی قدرتی و فیزیکی روی کین بود. اگر اسکولز ذهن خوبی داشت، کین هم در عوض عضلات فوق العاده ای داشت.
در آن زمان در خط میانی منچستر با وجود بازیکنانی مانند نیکی بات، خوان سباستیان ورون و دارن فلچر رقابت سنگینی برای بازی کردن وجود داشت اما زوج اسکولز و روی کین توانستند حدود ده سال به عنوان هافبک های اصلی سر آلکس فرگوسن خط میانی من یونایتد را در اختیار داشته باشند.
به دلیل تعلیق شدن، هیچ یک از این دو بازیکن نتوانستند در فینال به یاد ماندنی سال 1999 در مقابل بایرن مونیخ در نیوکمپ حضور داشته باشند. با این حال روی کین یکی از بهترین بازی های خود در پیراهن منچستر را همان فصل در نیمه نهایی مقابل یوونتوس به نمایش گذاشت.
استیو بروس و گری پالیستر
زمانی که فرگوسن حاضر شد 2.3 میلیون یورو در سال 1989 به میدلزبورو بپردازد تا گری پالیستر را اولدترافورد بیاورد، دوسال از حضور استیو بروس در تیم منچستر می گذشت. این دو بازیکن در کنار هم زوج دفاعی قدرتمندی در منچستر بوجود آوردند که یکی از دلایل اصلی به دست آوردن جام های مختلف در آن سال ها برای منچستر بود.
این دو پیش از اینکه بروس در سال 1996 منچستر یونایتد را به مقصد بیرمنگام ترک کند، در کنار هم چندین مقام قهرمانی از جمله سه مقام قهرمانی لیگ برتر، سه مقام قهرمانی جام حذفی و قهرمانی سوپر کاپ را به دست آوردند.
دیوید بکهام و گری نویل
زمانی دو زوج همبازی در زمین می توانند موفق باشند که در بیرون زمین هم با هم روابط خوبی داشته باشند.
گری نویل و دیوید بکهام با همدیگر در آکادمی جوانان منچستر تربیت شدند و جام حذفی جوانان را در سال 1992 برنده شدند و بعد از آن و تقریبا در یک زمان هر دو وارد تیم اصلی منچستر یونایتد شدند.. این دو روابط بسیار نزدیکی با هم داشتند. نویل حتی در عروسی دیوید بکهام هم ساقدوش داماد بود.
بازی فوق العاده نویل و بکهام در خط میانی یکی از مولفه های اصلی قهرمانی من یونایتد در فصل 1998-1999 در سه جام قهرمانان اروپا، لیگ برتر و جام حذفی بود.
جدا شدن بکهام از منچستر و رفتن به رئال مادرید مساوی با پایان این همکاری موفق، حداقل در سطح باشگاهی، بود.
اندی کول و دوایت یورک
در سال 1998 که دوایت یورک از استون ویلا با مبلغ 12.6 میلیون یورو به منچستر یونایتد آمد، خیلی ها فکر می کردند آمدن یورک مترادف با پایان یافتن دوران بازی اندی کول در من یونایتد خواهد بود.
فرض بر این بود که آنها آنقدر به هم شبیه هستند که نمی توانند کنار همدیگر بازی کنند اما در پایان فصلی اولی که این دو بازیکن در کنار هم بودند، نظرها عوض شد.
در فصل 98-99 که با قهرمانی های چندگانه من یونایتد همراه بود، آنها با همکاری هم 53 گل زدند. یکی از بازی هایی که میزان درک بالای آنها از همدیگر را نشان می داد، بازی منچستر یونایتد در مقابل بارسلونا بود که منچستر توانست بارسا را در اولد ترافورد با نتیجه 3-3 متوقف کند. در این بازی این دو بازیکن شیرازه بارسلونا را از هم پاشیدند.
بابی چارلتون، دنیس لاو و جورج بست
البته همه همکاری های تیمی معروف منچستر زوج های دو نفره نبودند از بین همه بازیکنانی که در طول تاریخ باشگاه منچستر یونایتد با هم همکاری کردند، تنها مثلث چارلتون-بست-لاو است که افتخار داشته به صورت مجسمه در بیرون ورزشگاه اولد ترافورد قرار بگیرد.
بابی چارلتون، دنیس لاو و جورج بست به نام مستعار “تثلیث مقدس یونایتد” مشهور بودند. این سه نفر با هم توانستند دو دوره در سال های 1965 و 1967 جام قهرمانی لیگ انگلستان را تصاحب کنند. اگر مصدومیت دنیس لاو را از میادین دور نمی کرد آنها در در فینال جام اروپا در مقابل بنفیکا در ومبلی هم می توانستند در کنار هم باشند.
انتهای پیام