شفقنا افغانستان- سرور دانش؛ معاون دوم ریاست جمهوری در یادداشتی به مناسبت 7 ثور یا سالروز کودتای علیه حکومت داوود خان توسط حزب کمونیستی وقت، نوشته است که از این روز خونین باید عبرت بگیریم. دانش در بخشی از این یادداشت گفته که گروه طالبان هنوز هم از صلح فرار میکنند و به سیاست جنگ و سیاست حذف و انحصار می اندیشد.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، یادداشتی دانش که شب گذشته (دوشنبه، 6 ثور) منتشر شد، به شرح ذیل است.
از 7 ثور خونین باید عبرت بگیریم!
فردا 7 ثور است؛ یک روز خونین در تاریخ کشور؛ روزی که روزهای خونین دیگری را در پی داشت و این بدان معنا است که خون هیچگاه نمی تواند راه حل باشد. خون همواره خون در پی دارد و خشونت هم خشونت و این درس همیشه تاریخ است.
امروز باید همه گروه های سیاسی و سیاست ورزان کشور به شمول مخالفین دولت در باره سیاست انتقال خونین قدرت و سیاست جنگ، جنگ؛ تا پیروزی تجدید نظر کنند. این روش برای دولت- ملت سازی و حکومتداری جوابگو نیست و در هیچ جای دنیا هم جواب نداده است.
در افغانستان به گفته شهید مزاری بزرگ، منطق «انحصار» باید بشکند و سیاست «حذف» باید از سیاست افغانستان حذف شود و در غیر آن این دور و تسلسل همچنان ادامه خواهد یافت. امروز مردم افغانستان مردم دیروز نیست که به انحصار طلبی ها و زورگویی ها و سیاست های «حذف» گردن نهند و سکوت کنند.
ما در 8 ثور هم از 7 ثور، آنچنان که باید نیاموختیم و بر سیاست های ناروا و ناپسند دیگر پای فشردیم و بار دیگر سیاست تکیه بر قدرت از طریق زور و انحصار ادامه یافت و ظهور تعصب و افراط گرایی و تروریزم و انتحار را باعث گردید.
امروز یکبار دیگر تأکید می کنیم که صلح «عادلانه» و «پایدار» تنها راه نجات افغانستان است. گروه طالبان هنوز هم از صلح فرار می کند و به سیاست جنگ و سیاست حذف و انحصار می اندیشد. این گروه باید بداند که در این سرزمین هیچ کس تسلیم زور و ترور نمی شود و از تهدیدات آن ها کسی نمی هراسد. کشتار هدفمند مردم بی گناه نه راه حل بلکه یک جنایت ضد انسانی است و نشان می دهد که گروه طالبان نه به ارزش های متعالی دیانت و اسلامیت باور دارند و نه به منافع ملی و مشترکات وطنداری و میهن دوستی.
43 سال از 7 ثور 57 تا 7 ثور 1400 برای همه ما گفتنی ها، آموختنی ها و عبرت های فراوانی دارد که اگر از آن نیاموزیم، سال های متمادی دیگر نیز در گرداب خشونت و منازعه باقی خواهیم ماند. در 7 ثور 57 هم عده ای هورا کشیدند و برای پیروزی خود جشن گرفتند و پایکوبی کردند اما آن پیروزی ای که بر شطی از خون استوار باشد هیچگاه پیروزی واقعی نبوده و بلکه ناکامی های تلخ تری در بطن خود نهفته خواهد داشت.
