امام محمد باقر علیه السلام سخنان گرانبهایی درباره تشخیص احادیث معتبر، دانشمندانی که نصیحت خود را پنهان میدارند, آخرین وصیت امامان و اثرات سو ء حسد بیان کرده است.
به گزارش شفقنا متن سخنان مطرح شده بدین شرح است:
امام باقر علیه السلام :
ثَلاثٌ لا یَزیدُ اللّه ُ بِهِنَّ المَرءَ المُسلِمَ إلّا عِزّا : الصَّفحُ عَمَّن ظَلَمَهُ ، وإعطاءُ مَن حَرَمَهُ ، والصِّلَهُ لِمَن قَطَعَهُ .
امام باقر علیه السلام : سه چیز است که خداوند به واسطه آنها جز بر عزّت انسان مسلمان نمی افزاید: گذشت کردن از کسی که به او ستم کرده است، بخشیدن به کسی که از [دادن چیزی به] او دریغ کرده است و پیوستن به کسی که از او بریده است.
الکافی : ۲/۱۰۹/۱۰.
امام باقر علیه السلام :
لَمّا حَضَرَ علیَّ بنَ الحُسینِ علیهماالسلام الوَفاهُ ضَمَّنی إلی صَدرِهِ، ثُمّ قالَ : یا بُنَیَّ ، اُوصِیکَ بما أوصانِی بهِ أبی علیه السلام حینَ حَضَرَتهُ الوَفاهُ وبما ذَکَرَ أنَّ أباهُ أوصاهُ بهِ ، قالَ : یا بُنَیَّ ، إیّاکَ وظُلمَ مَن لا یَجِدُ علَیکَ ناصِرا إلّا اللّه َ .
امام باقر علیه السلام : هنگامی که وفات علی بن الحسین علیه السلام فرا رسید ، مرا به سینه خود چسبانید و سپس فرمود : فرزندم! تو را به همان چیزی سفارش می کنم که پدرم هنگام وفاتش به من سفارش کرد و فرمود که پدر او نیز همان را به ایشان سفارش کرده است . فرمود : فرزندم! زنهار از ستم کردن به کسی که در برابر تو یاوری جز خدا نمی یابد .
امام باقر علیه السلام :
إنَّ الحَسَد لَیَأکُلُ الإیمانَ کماتَأکُلُ النّارُ الحَطَبَ .
امام باقر علیه السلام : هر آینه حسد ایمان را می خورد، همان گونه که آتش هیزم را می خورد .
الکافی : ۲/۳۰۶/۱
امام باقر علیه السلام :
ما وَردَ علَیکُم مِن حَدیثِ آلِ محمّدٍ صلواتُ اللّه ِ علَیهِم فلانَتْ لَهُ قُلوبُکُم وعَرَفْتُموهُ فاقْبَلوهُ ، وما اشْمَأزَّتْ مِنهُ قُلوبُکُم وأنْکَرْتُموهُ فَرُدّوهُ إلی اللّه ِ وإلی الرّسولِ وإلی العالِمِ مِن آلِ محمّدٍ علیهم السلام .
امام باقر علیه السلام : هر حدیثی که از قول آل محمّد، صلوات اللّه علیهم، به شما رسید و دلهایتان در برابرش نرم شد و با آن احساس آشنایی کردید آن را بپذیرید و اگر دلهایتان از آن رمید و آن را بیگانه حس کردید [صحّت و سقم] آن را به خدا و پیامبر و عالمِ از خاندان محمّد صلی الله علیه و آله موکول کنید.
بصائر الدرجات : ۲۱/۱ .
امام باقر علیه السلام :
اَلْعُلَماءُ فی اَن_ْفُسِهِمْ خانَهٌ اِنْ کَ_تَمُوا النَّصیحَهَ اِنْ رَاَوْا تائِها ضالاًّ لایَهْدونَهُ اَوْ مَیِّتا لا یُحْیونَهُ فَبِئْسَ ما یَصْنَعونَ لاَِنَّ اللّه َ تَبارَکَ وَ تَعالی اَخَذَ عَلَیْهِمُالْمیثاقَ فِی الْ_کِتابِ اَنْ یَاْمُروا بِالْمَعْروفِ وَ بِما اُمِروا بِهِ وَ اَنْ یَنْهَوْا عَمّا نُهوا عَنْهُ وَ اَنْیَتَعاوَنوا عَلَی الْبِرِّ وَ التَّقْوی وَ لا یَتَعاوَنوا عَلَی الاِْثْمِ وَ الْعُدْوانِ؛
اگر دانشمندان نصیحت را پنهان دارند، خیانت کرده اند . اگر سرگشته گمراهی رادیدند و او راراهنمایی نکردند و یا (دل) مرده ای را زنده ننمودند، وه که چه کار زشتیکرده اند ! چون خداوند تبارک و تعالی در کتاب از ایشان پیمان گرفته که به معروف وآنچه فرمان یافته اند فرمان دهند و از آنچه نهی شده اند نهی کنند و بر نیکوکاری وپرهیزکاری، یکدیگر را یاری کنند و در گناه و ستم یکدیگر را یاری نکنند .
کافی ، ج ۸ ، ص ۵۴، ح ۱۶
امام باقر علیه السلام :
إنَّ أشَدَّ النّاسِ حَسرَهً یَومَ القِیامَهِ عَبدٌ وَصَفَ عَدلاً ثُمَّ خالَفَهُ إلی غَیرِهِ؛
حسرت زده ترینِ مردم به روز رستاخیز ، بنده ای است که عمل عادلانه ای را توصیف کرده ، ولی خود ، خلاف آن را به کار بسته باشد.
