شفقنا افغانستان_ آزادی بیان و آزادی رسانهها دستاورد مهمی بود که طی دو دهه اخیر به آن دست یافته بودیم. ارزش این آزادی، این روزها زیر حاکمیت طالبان قابل درک است؛ اکنون که نه آزادی است، نه بیان و نه هم رسانه.
با به قدرت رسیدن طالبان، خبرنگاران و مجریهای زن از رسانهها محو شدند. در رسانههای تصویری، زنان به عنوان مهمان و یاهم کارشناس نیز دیده نمیشوند. حتی تصویر زنان از ویدیوهای تبلیغاتی حذف شدهاست.
مردان خبرنگار و شاغل در رسانه هم زیر فشار و ضربوشتم طالبان هستند. در آخرین مورد یکی از خبرنگاران تلویزیون خصوصی طلوع نیوز مورد ضرب و شتم قرار گرفتهاست. همچنین گفته میشود، طالبان در برخی ولایات خبرنگاران را زیر نظر دارند.
نشرات اکثریت رسانهها مختل یا متوقف شدهاست. این باعث شده تا اکثریت خبرنگاران بیکار و خانهنشین شوند.
در این شرایط، برای برخی از خبرنگاران بخت یار بود، افغانستان را ترک کردند؛ اما شماری زیادی زیر حاکمیت طالبان، ناامید و بیباور به آینده، گیر ماندهاند.
با تسلط طالبان بر کابل، محتوای نشراتی رسانههایی که فعالیت دارند هم تغییر کردهاند.
این روزها هیچ رسانهای جرئت پخش موسیقی را ندارد. از دید طالبان موسیقی حرام است.
ذبیح الله مجاهد؛ سخنگوی طالبان گفته است که موسیقی در اسلام حرام است و آنها تلاش میکنند تا مردم را قناعت دهد چنین کاری نکنند.
با این حال، اکنون آزادی بیان و آزادی رسانهها دیگر به یک خاطره میماند؛ خاطره شیرین روزگار تلخ.
