شفقناافغانستان-منابع محلی در ولسوالیهای حصه اول و حصه دوم بهسود ولایت میدانوردک میگویند که سال جاری یکی از پرچالشترین سالها در کشور، بهویژه در ولسوالیهای بهسود است. آنان ادعا میکنند که در روزشمار امسال، مردم بهسود آرامش را تجربه نکردهاند و حوادث و واقعههای سیاسی ـ امنیتی پیاپی، تمام فرصتهای کاری را از آنها گرفته و آرامششان را به هم زده است.
به گزارش خبرگزاری شفقناافغانستان، نعمتالله نوری، نماینده قریه ناهورک حصه اول بهسود، فقر و تهیدستی در بهسود را نگرانکننده توصیف میکند. وی مدعی است که ۸۰ تا ۸۵ درصد باشندگان بهسود به کمکهای فوری غذایی نیازمندند و اگر به آنها کمک نرسد، فاجعه بشری رخ خواهد داد. نوری میافزاید که خلاف آنچه در رسانهها از کمکهای نقدی و غذایی سازمانهای مددرسان و نهادهای خیریه در ولایت میدانوردک گزارش میشود، در قریه ۱۲۰ فامیلی آنها هیچ نوع کمکی نرسیده است. وی ادعا میکند که حتا در سطح ولسوالی نیز از توزیع کمکها چیزی نشنیده و شاهد نبوده است.
محرمعلی، یک تن از باشندگان ولسوالی حصه اول بهسود که در این شب و روزها با فقر و فلاکت طاقتفرسا دست و پنجه نرم میکند و با سختی شبهای سرد بهسود را به سپیدهدم میرساند، داستان محزون از فقر و تهیدستی دارد. وی با خانوادهاش که اکثراً کودکان خردسالاند، در یک خانه محقرانه شب و روز میگذراند. وی که حدود یک ماه پیش دو راس گوسفندش را بهعنوان آخرین متاع دنیایی به فروش رساند تا چند روزی شتر مرگ را از دهن دروازهاش دورتر براند، با لحن حزنانگیزی میگوید «فقط برای ده الی پانزده روز» نانی برای خوردن دارد و بس. در جریان صحبتهایش، دستانش بیاختیار به سوی آسمان کشیده میشود، آه سردی میکشد و از کسانی که توانایی مالی دارند، میخواهد تا دست او و کودکان گرسنهاش را بگیرند و به او کمک کنند.
اینجا اما آخر داستان فقر و فلاکت در بهسود نیست. بیشمارند آنهایی که مانند محرمعلی، نان و آذوقهشان به روزشمار رسیده و یارای مبارزه با گرسنگی در کف کفایتشان نماندهاند؛ در حالی که زمستان سختی پیش رو دارند و شاید بهار سختتر از آن در انتظار. ما اما در این گزارش، به تاسی از مقوله «مشت نمونه خروار» دفتر قطور فقر و گرسنگی در این ولسوالی را بیش از این نمیگشاییم و به ولسوالی حصه دوم بهسود میرویم.
در این ولسوالی نیز فقر و گرسنگی چهره عریان و مشهود دارد. با هر کسی از باشندگانش که لب به سخن بگشایی، صحبتش را با «نان» آغاز میکند و ختم سخنان نیز «نان» است. در این روزها، همزمان با صعود نرخ دالر در بازار و بالا رفتن قیمت مواد اولیه در روستاها، این صحبتها جدیتر از پیش شده است و دغدغه نان دلآزارتر از همیشه.
محمد محمدی، باشنده قریه غرغره حصه دوم بهسود، به روزنامه ۸صبح میگوید که فقر و بیکاری پس از تحولات اخیر، همه هستی او را از او گرفته است. وی میافزاید که پدرش ضعیف و ناتوان است و مادرش از مریضی مزمنی رنج میبرد. دو خواهرش نیز با او یکجا زندگی میکنند و کار و درامدی ندارند. محمد نیز از کمکهای بشردوستانه و امداد نهادهای مددرسان در بهسود چیزی نمیداند و میگوید که تا هنوز هیچ نوع کمک و دستگیری را شاهد نبوده است. این در حالی است که ولسوالیهای بهسود ولایت میدانوردک به خاطر موقعیت خاص جغرافیاییاش در سالهای اخیر، جغرافیای پرماجرا بوده است. نزاع کوچی و دهنشین و فعالیت جبهه مقاومت در این ولسوالیها، بهسود را به نامی پربسامد در صفحه اخبار افغانستان و جهان تبدیل کرده است، بهویژه در سال جاری این ولسوالی گواه نابهسامانیها و ناامنیهای بیشمار بوده است. تحولات سیاسی اخیر در کشور و صعود قیمت مواد اولیه در بازارها، عامل اصلی فقر در بهسود به حساب میآید و همچنان ناامنی و خشکسالی در این امر بیتاثیر نبوده است.
