شفقنا افغانستان- محمد محقق؛ رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان میگوید، مساله کوچ اجباری ٧٠٠ خانواده در ولسوالىهاى گيزاب و پاتوی دایکندی تا هنوز حل نشده و «فرماندهان محلى» در فصل سرما مانع بازگشت مردم به خانههاىشان میشوند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، او این مطلب را شب گذشته (یکشنبه، ۲۸ قوس) در یادداشتی در صفحه فیسبوک خود مطرح کردهاست.
محقق نوشتهاست که مساله کوچ اجباری ٧٠٠ خانواده در ولسوالىهاى گيزاب و پاتوی دایکندی به رغم حكم ملا نورالدين ترابى مبنى بر عدم مزاحمت اهالى قريه تگابدار، تا هنوز حل نشده و فرماندهان محلى در فصل سرما مانع بازگشت مردم به خانههاىشان هستند.
در اوایل تسلط طالبان، صدها خانواده عمدتا هزاره از مناطق اصلیشان در ولسوالیهای گیزاب و پاتو وادار به کوچ اجباری شدند. آوارگان مدعی بودند که طالبان املاک آنان را به نزدیکان و هوادارانشان توزیع کردهاند.
دیدهبان حقوق بشر هم در گزارشی این اقدام طالبان را «نقض آشکار حقوق بشر و مجازات گروهی هزارهها» خوانده و آن را به شدت محکوم کردهبود.
محقق در این یادداشت همچنین نوشتهاست که ختم جنگى را كه طالبان مدعى هستند واقعيت ندارد و به گفته او، هنوز هم ترور، انفجار و جنگ در بسا نقاط كشور دوام دارد.
او گفته از ابتدای تسلط طالبان بر كشور، اوضاع روز به روز رو به وخامت میرود.
محقق نوشتهاست که امنيت جانى براى مقامات، مامورين و افرادی كه وابسته به حكومت يا احزاب سياسى بودند وجود ندارد.
او گفتهاست که برخلاف «عفو عمومى» كه از طرف رهبرى طالبان اعلام شده، هزاران نفر از فرماندهان حكومت قبلى، آواره و زير تعقيب هستند و يا هم شبانه از خانههاىشان برده شده و شكنجه يا کشته میشوند.
رهبر حزب وحدت در ادامه افزودهاست که امنيت روانى که لازمه حيات يک جامعه انسانى است به كلى از بين رفته و تمام مردم در حال مهاجرت و يا در فكر خروج از كشور اند.
محقق اضافه کرده که فقر و بيكارى چنان فراگير شده كه اكثريت قاطع مردم توان خريد مايحتاج شبانهروزى خود را ندارند و براى تهيه آن ضروريات خانه و زندگى و حتى بعضىهاىشان اولادشان را در معرض فروش قرار میدهند.
او در بخشی از یادداشت خود گفتهاست که مسأله تحصيل دختران و مشاركت زنان در ادارات و عرصههاى سياسى نیز همچنان در هالهاى از ابهام است و همه ممنوع اند.
رهبر حزب وحدت گفتهاست که برخلاف توقع جامعه جهانى و كشورهاى منطقه مبنى بر ضرورت ايجاد يک حكومت فراگير و همهشمول از طريق يك مذاكره واقعى بينالافغانى، طالبان هنوز بر حكومت طالبانى و يکجانبه اصرار دارند.
او گفتهاست که طالبان حكومت همهشمول را طورى تعريف میكنند كه همه پستها و مقامهاى بلندپايه دولتى از طالبان باشد؛ ولی بهطور سمبوليک از اقوام ديگر يک يک «نمونه از آدمهاى مداح و بىريشه در جمعشان اضافه كنند».
او گفتهاست که اگر روال به همين منوال پيش برود سرانجام زوال حكومت طالبانى متصور است.
محمد محقق هم از جمله رهبرانی است که پس از تحولات اخیر و تسلط طالبان از کشور گریخت. او پیشتر اعلام کرد که در حال حاضر، قصد ندارد فعالیت سیاسی کند؛ اما بعدا در اقدامی مشترک با چند رهبر جهادی دیگر از تشکیل «جبهه مقاومت ملی جمهوری اسلامی افغانستان» علیه طالبان خبر داد. مواضع او و دیگر رهبران فراری در قبال تحولات جاری کشور، با واکنشهای عمدتا منفی مردم روبهرو میشود.
