شفقنا افغانستان – درحالیکه تشدید فقر در سرمای هولناک افغانستان بیش از ماههای گذشته بر مردم کشور اثر گذاشته است، کمکهای بشردوستانه به صورت کامل وارد کشور نشده است. برخی از کشورها و نهادهای بین المللی کمکرسان نیز که اعانههایشان را آغاز کرده اند به دور از شناخت واقعیتهای اجتماعی و جغرافیایی افغانستان، کمکها را بیشتر در ولایات و روستاها توزیع میکنند. اندک کمکهای آنان در شهرها، به خصوص شهر پر ازدحام کابل، از مجاری فسادآلود گذشته توزیع میشود و شاهدان عینی و مسئولین بنیادهای خیریه میگویند: کمکهای اندک جامعه ملل و نهادهای بین المللی در کابل به افراد و اشخاصی رسیده است که در کتگوری کمک عاجل قرار ندارند و بیشتر متمولینی اند که بنابر روابط و شناخت از مجاری و عاملین کمکها، حق و حقوق مردم فقیر را غصب میکنند.
شهرنشینان بیشتر از روستانشینان نیازمند کمک میباشند
محمد احسانی رئیس بنیاد خیریه خاتم الانبیا در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری شفقنا افغانستان گفت: مقداری از کمکهای بشردوستانه کشورها و نهادهای بین المللی وارد افغانستان شده است؛ اما بنابر برآوردها و آمار موجود از توزیع کمکها، این توزیع کمترین بازدهی و دستگیری از فقرا را داشته است.
وی خاطرنشان ساخت: بخش عمده کمکهای بشردوستانه بین المللی به ولایات سرازیر شده است. برهمین اساس، ولایاتی همچون ننگرهار و تخار به صورت گسترده از کمکها بهرهمند شده اند، طوری که در هر خانواده از 250 دالر در ماه تا 500 دالر نیز توزیع شده است؛ اما در شهر هفت میلیونی کابل توجه لازم صورت نگرفته است.
احسانی یادآور شد: ماهیت کمکهای بین المللی بر این منطق استوار است که به دست محتاجترین آدمهای این سرزمین برسد تا هم از بحران بشری و فاجعه انسانی ناشی از فقر جلوگیری کند، هم تمثیل واقعی از نوعدوستی و یاریرسانی به نیازمندان حقیقی باشد.
او اضافه کرد: کشورها و سازمانهای بین المللی توزیع کمک را از روستاها آغاز کرده اند، درحالی که روستانشینان معمولا در ختم پاییز تمام مایحتاج ضروریشان را فراهم میسازند. درست که آنان نیز دچار فقرند، اما به لحاظ اولویتبندی شاخصههای فقر، وضعیت معیشتی آنان نسبت به شهرنشینانی که همه روزه و هر هفته و ماه خرید دارند به مراتب بهتر است.
احسانی افزود: هم اکنون بخش عظیمی از پرسنل خدمات ملکی از کار برکنار شده اند، عدهای هم که در وظیفه هستند معاش دریافت نمیکنند، شما محاسبه کنید کسانی که در مدت چهارماه نتوانسته اند به معاش و امتیازی دسترسی داشته باشند چگونه میتوانند چرخه زندگیشان را در این سرمای زمستان شهرها بچرخانند.
غرب کابل گرفتار فاجعه انسانی خواهد شد
رئیس بنیاد خیریه خاتم الانبیا گفت: در کابل توزیع کمکها به گونهی رازآلودی سمت و سو گرفته است و با وجودی که روند توزیع کمکها از طریق برخی کشورهای کمککننده در حد نازلتر از ولایات، آغاز شده است، کمکها در ناحیههایی توزیع شده است که ثمره آن به متمولین آن نواحی بیشتر از فقرا بوده است؛ ضمنا جنبه قومیبودن توزیع کمکها نیز پیداست.
او یاد آور شد: در حکومت قبلی برآوردی از بیشترین نیازمندان واقعی کابل صورت گرفت و بنابر همان برآورد: بیشترین نیازمندان محتاج به کمکهای عاجل بین المللی، ساکنان غرب کابل بودند. با این حال، کمترین توجه جامعه جهانی و نهادهای بین المللی را به این ناحیه دیده ایم و کمکهای انجام شده معدود کمکهایی بوده است که برخی از اشخاص و شرکتهای خیریه در برخی از گذرهای این ناحیه، مطابق به لزوم دید خودشان داشته اند.
وی تصریح کرد: مطابق با برآورد ما هم اکنون بسیاری از خانوادههای غرب کابل در نقطه صفر دسترسی به خورد و خوراک قرار دارند و برخی دیگر هم امکان مقاومت بیشتر از بیست روز تا یکماه را در بساط ندارند. بنابراین، اگر کمکهای بشردوستانه با معیارهای نیازمندی صورت نگیرد، غرب کابل گرفتار فاجعه انسانی خواهد شد.
درخواست از سازمان ملل و نهادهای کمک رسان
احسانی بیان کرد: تنها کاری که توانستیم انجام بدهیم نامهنوشتن و فرستادن به سازمان ملل و نهادهای کمکرسان بین المللی از طریق رسانهها و فضای مجازی است. در این نامه فقرا را متناسب با شدت نیاز کتگوری نمودیم و یادآور شدیم چه کسان و چه تعداد انسان نیازمند به کمکهای فوری و عاجل اند.
او تأکید نمود: طرح مفصلی در این زمینه تهیه کردیم و آمادگی داریم آن را با سازمان ملل شریک بسازیم. در این طرح روند توزیع شفافانه را به دور از دستبرد مجاری فسادآلود قبلی آماده کردهایم که در صورت عملی شدن، دست واسطهها کوتاه شده و نیازمندان واقعی از کمکها مستفید خواهند شد.
وی خاطرنشان شد: کمکهای بنیادهای خیریه داخل افغانستان کمترین گره از زندگی مردم فقیر نمیگشاید، زیرا منابع مالی لازم در اختیار بنیادها و موسسات خیریه داخلی نیست؛ لذا تنها راه دستگیری فقرا کمکهای نقدی بین المللی است. بیشتر مردم افغانستان در این سرمای سرد زمستان به امکانات اولیه زندگی دسترسی ندارند و چشم به کمکهایی دوخته اند که تا کنون از آن مستفید نگردیده اند.
