شفقناافغانستان- نشریه اکونومیست در گزارشی درباره انتخابات ریاست جمهوری فرانسه- که روز دهم آوریل برگزار خواهد شد- به شانس بالای امانوئل مکرون برای تکرار پیروزی خود در انتخابات اشاره کرده است. با این حال در این گزارش این نکته نیز مورد تاکید قرار گرفته که رقابت مکرون با مارین لوپن اینبار بسیار بسیار نزدیکتر از بار گذشته خواهد بود.
به گزارش سرویس ترجمه شفقناافغانستان، این گزارش- مقاله که تحت عنوان «برجسته در میان جمعیتی بزرگ» در نسخه چاپی اکونومیست نیز منتشر شده؛ با یادآوری روز ششم آوریل سال ۲۰۱۶ آغاز میشود- زمانی که یک بانکدار سابق ۳۸ ساله که دو سال قبل از آن به عنوان وزیر در دولت سوسیالیست فرانسه منصوب شده بود، اعلام کرد که میخواهد سیاست فرانسه را تغییر دهد. او که در میان مردم شهر زادگاهش آمیان ایستاده بود، گفت که تقسیمبندیهای قدیمی بین چپ و راست ربطی به چالشهای قرن بیست و یکم ندارد و حالا دیگر زمان یک «جنبش سیاسی» فرا رسیده که «نه چپ و نه راست» باشد.
این رویداد با این که که در میان طبقات سیاسی فرانسه بحثانگیز شد و تا مدتها سر زبانها بود؛ اما شاید به جز آن مرد روی صحنه کمتر کسی تصور میکرد- یا باور داشت- که این حرکت تا کجا پیش خواهد رفت. بریژیت فوره، شهردار آمیان به یاد میآورد که «آن زمان حتی معلوم نبود که آیا امانوئل ماکرون اصلا برای ریاستجمهوری نامزد خواهد شد یا خیر»!
در ماه مه ۲۰۱۷، اما امانوئل مکرون با شکست مارین لوپن از جبهه ملی رئیسجمهور جمهوری فرانسه شد. در ژوئن همان سال هم جنبش او، ۵۳ درصد از کرسیهای مجلس ملی را به دست آورد و مکرون علاوه بر کاخ ریاست جمهوری مجلس قانونگذاری را نیز تحت فرمان خود درآورد.
حالا پنج سال بعد از آن روزها، امانوئل مکرون با میانهروی و استفاده وسیع از نقاط قدرت و استعدادهای هر دو حزب سوسیالیست و جمهوریخواه، به موفقیتهای زیادی دست یافته است. در حال حاضر او در شرایطی به پای صندوقهای رای بازمیگردد که با توجه به برتری آشکار و شانس به مراتب بیشتری که در قیاس با دیگر رقبایش در انتخابات روز دهم آوریل دارد، از موقعیتی بهرهمنذ است که در دموکراسیهای بزرگ نامزدهای انتخاباتی فقط رویای آن را میتوانند ببینند. به نظر میرسد که او اولین رئیسجمهور فرانسه پس از شارل دوگل در سال ۱۹۶۵ خواهد بود که در حالی که از اکثریت پارلمان برخوردار است، مجدداً در انتخابات پیروز میشود. با این حال انتخابات ریاست جمهوری فرانسه جنبههای نگرانکنندهای هم برای مکرون و طرفدارانش دارد- که مهمترینش را در زمینه مقاومت و البته انعطافپذیری افراطیها میتوان دید. این موضوع در حال حاضر که به آستانه انتخابات رسیدهایم، تبدیل به کابوسی برای فرانسویها شده است.
در مورد انتخابات گذشته؛ یکی از نکات قابل توجه این بود که دو حزب جریان اصلی تنها ۲۶ درصد از آرای دور اول را به دست آوردند- و هیچ کدام به دور دوم راه پیدا نکردند. به گفته ناظران و پیشبینی کنندگان اوضاع سیاسی؛ اوضاع آنها این بار حتی بدتر هم خواهد شد. در تاریخ ۶ آوریل، نظرسنجی اکونومیست نشان داد که والری پکرس، از جمهوریخواهان راست میانه، و آن هیدالگو از سوسیالیست ها با هم تنها ۱۱ درصد آرا را به دست خواهند آورد. سه پوپولیست رادیکال برجسته- خانم لوپن و اریک زمور در جناح راست و ژان لوک ملانشون در جناح چپ- نیز البته عایدی چندان زیادی از انتخابات نخواهند داشت و در بهترین شرایط شاید روی هم بتوانند ۴۶ درصد آرا را به دست آورند.
پیروزی آقای مکرون در سال ۲۰۱۷ تا حدی به دلیل موفقیت افراطگرایان بود که جریان اصلی را از دور دوم دور نگه داشت. او در یک مسابقه رودررو خانم لوپن را شکست داد. در شرایطی که بریتانیا سال قبل از آن برگزیت را انتخاب کرده بود و آمریکاییها نیز دونالد ترامپ را به کاخ سفید فرستادند؛ پیروزی مکرون به عنوان یک پرچمدار کاریزماتیک به نوعی پیروزی میانهروی لیبرال و انترناسیونالیستی و البته یک عقبگرد قابل توجه برای پوپولیسم وارداتی جهانی محسوب شد.
از آنجایی که گولیستها و سوسیالیستها هنوز به جایی نرسیدهاند، ۹۰ درصد این احتمال وجود دارد که دور دوم انتخابات امسال هم به نوعی تکرار انتخابات سال ۲۰۱۷ باشد. با این حال، به نظر میرسد که نتیجه آرای مکرون با خانم لوپن بسیار نزدیکتر از قبل خواهد بود: تعداد افرادی که در گذشته به عنوان طرفداران دیگر نامزدها در انتخابات شرکت کردهاند و در این دوره گفتهاند که مایل به تغییر وفاداری خود به خانم لوپن هستند، بیشتر از قبل بوده. البته تاکنون هیچ نظرسنجی تاکنون هنوز خانم لوپن را برنده انتخابات نشان نداده است. اما نظرسنجی اکونومیست نتیجه احتمالی را بین ۵۳ تا ۴۷ درصد نشان میدهد…
خلاصه شده از: اکونومیست
