شفقنا افغانستان – پهلوان ابراهیم خدری اولین ورزشکار افغانستان که به المپیک راه یافت و افتخار وطن شد امروز دار فانی را وداع گفت.
زندگی نامه مختصر پهلوان محمد ابراهیم خدری!
پهلوان محمد ابراهیم خدری ترکمنی مشهور به حاجی قهرمان، هشتاد و چهار سال و یک ماه و یازده روز قبل از امروز به تاریخ ۲۲ حمل ۱۳۱۷ هجری شمسی در یک خانواده متدین و زحمت کش در دره زیبای ترکمن ولسوالی سرخ پارسا ولایت پروان چشم به جهان گشود، ایشان پهلوانی را از نوجوانی به گونه سنتی روی گل و روغن آغاز کردند و بعدا عضویت تیم ملی کشتی آزاد افغانستان را حائز شدند و تمرینات شانرا نزد مربیان افغانی و جاپانی آغاز نمودند، وی نزدیک به دو دهه عضویت تیم ملی کشتی کشور را داشتند و در سطح ملی هیچ گاه شکست را تجربه نکردند و اکثرا در رقابتهای که با حضور داشت اعلی حضرت محمد ظاهر شاه، شاه فقید افغانستان و ده ها هزار تن تماشاچی در استدیوم غازی کابل به صورت دوستانه میان نخبگان کشور های مختلف جهان با کشتی گیران افغان دایر میشد، درخشنده ترین پیروزی ها را رقم میزد و دل مردم ما را خوشحال می ساخت، ایشان پس از مدتی تبدیل به بهترین کشتی گیر تاریخ افغانستان گردیدند و چندین بار مورد تقدیر و شفقت محمد ظاهر شاه قرار گرفتند.
پهلوان محمد ابراهیم خدری ترکمنی، چهار بار در بازیهای المپیک جهانی حضور داشته است که از این حیث ریکارد دار به شمار می روند، وی دو سال قبل از بازیهای المپیک توکیو در سال ۱۹۶۲ میلادی در بازیهای آسیایی منعقده جاکارتا اندونیزیا توانست که با دو پیروزی ارزشمند و یک شکست به مدال برونز وزن ۶۳ کیلوگرام دست پیدا کند، ایشان در نخست موفق شد که نانا سورجانا نفر اول تیم ملی از کشور میزبان “اندونیزیا” را ضربه فنی کند، در دومین رقابت آنتونیو سینوسا از فلپین را که تجربه دو دوره بازیهای المپیک را نیز در کارنامه داشت ضربه فنی نمود و از پیش رو برداشت ولی در سومین رقابت از کشتی گیر هندی الاصل پاکستانی بنام پهلوان محمد اختر که در بازیهای المپیک ۱۹۶۰ روم نیز حضور داشت، شکست خورد و با دو پیروزی و یک شکست در جایگاه سوم ایستاد، در این وزن اوسامو واتانابی از جاپان دارنده یک طلا المپیک و دو طلای جهان قهرمان شد، پهلوان اختر هندی الاصل پاکستانی نقره گرفت و پهلوان محمد ابراهیم خدری برونز بدست آورد.
این دومین مدال تاریخ کشتی و ورزش افغانستان از بازیهای آسیایی به شمار می رود چون پیش از وی پهلوان بریالی ناصری در سنگین وزن “مثبت هشتاد و هفت کیلو” کشتی آزاد توانسته بود در دومین دوره بازیهای آسیایی منعقده شهر مانیلا فلیپین در سال ۱۹۵۴، با یک باخت و هیچ پیروزی مدال نقره بدست بیاورد چون در وزن ایشان تنها دو کشتی گیر موجود بود که کینزو فوکودا از جاپان طلا گرفت و پهلوان بریالی ناصری نقره بدست آورد ولی هرگاه از لحاظ ارزش مدال که با پیروزی بدست آمده باشد مدال ها را سنجش و ارزش گزاری کنیم، مدال پهلوان ابراهیم نخستین مدال کشتی و ورزش افغانستان از بازیهای آسیایی به حساب می آید.
پهلوان محمد ابراهیم با چهار بار حضورش در بازیهای المپیک جهان بیشترین حضور را در تاریخ ورزش افغانستان نسبت به همگان دارد که بهترین نتیجه اش را در بازیهای المپیک ۱۹۶۴ توکیو رقم زد، وی در آن رویداد ابتدا با قرعه استراحت مواجه شد و در دومین رقابت اش موفق شد که رائول آلبرتو رومیرو از آرجنتین را ضربه فنی کند، در سومین مسابقه توانست که آلبرت آسپین بریتانیایی را سه بر یک شکست بدهد این حریف اش قهرمان چندین مرتبه یی انگلیس بود و سه مدال از بازیهای کشور های مشترک المنافع داشت، آقای آستین نیز با داشتن ۸۸ سال سن هنوز هم زنده است و دو سال پیش مدال افتخار را جهت خدمات ارزشمند به خانواده کشتی بریتانیا از ملکه الیزابت دریافت کرد و همچنان حریف آرجنتینی وی نیز ۸۷ ساله است و او نیز حیات می باشد.
در رقابت چهارم با حریف نهایت سرسخت و پرقدرت مواجه شد، حریف اش استانچو کولیف ایوانوف بلغاریایی نائب قهرمان المپیک در دوره قبلی “۱۹۶۰ روم” بود و سه مدال از قهرمانی کشتی جهان داشت، وی با حساب سه بر یک پهلوان ابرهیم را شکست داد و در نهایت بازهم به مدال نقره المپیک رسید، نماینده افغانستان در رقابت اخیرش در برابر بابی داگلاس آمریکایی قرار گرفت، داگلاس نائب قهرمان کشتی جهان بود و با نتیجه ۳ بر ۱ در برابر حاجی قهرمان به برتری رسید که در نهایت به مقام چهارم المپیک رسید و مقام پنجم به پهلوان ابراهیم رسید.
داگلاس در المپیک ۲۰۰۴ آتن به عنوان سرمربی تیم ملی کشتی آمریکا کوچ کایل سندرسن بود که سندرسن را در ۸۴ کیلو قهرمان المپیک ساخت.
در بازیهای المپیک ۱۹۶۴ توکیو پهلوان ابراهیم ضمن بدست آوردن دیپلوم مقام پنجمی بالاتر از بقیه حریفانش از کشور های ایران، آرجنتین، بریتانیا، کوریای جنوبی، کانادا، فنلند، جرمنی، مغلستان، پاکستان، آسترالیا، هندوستان، ترکیه، فلپین، زیلند جدید و زامبیا قرار گرفت.
در این وزن کشتی گیران از جاپان، بلغاریا و شوروی به ترتیب به مدال های طلا، نقره و برنز رسیدند.
ایشان امروز یک شنبه اول جوزا سال ۱۴۰۱ هجری شمسی، پس از هشتاد و چهار سال و یک ماه و ۱۱ روز نسبت مریضی که عاید حال شان گردیده بود دار فانی را وداع گفتند و به لقای حق تعالی پیوستند.
از ایشان شاگردان زیاد به میراث مانده است که نام ایشانرا همیشه جاودان نگاه خواهند داشت.
