شفقناافغانستان– حضرت آیت الله العظمی سیستانی گفتاری درباره مداحی ومرثیه خوانی بیان کرده است.
به گزارش شفقنا در جلد دوم توضیح المسائل جامع حضرت آیت الله العظمی سیستانی، نکاتی در مورد مداحی و مرثیهخوانی ذکر شده است که از قرار ذیل است:
1. به صورت غنایی نباشد (بنا بر احتیاط واجب) که توضیح آن در مسألۀ «397» بیان شد.
2. محتوای آن مشتمل بر دروغ، قول به غیر علم یا حجّت، اشعار یا مطالب غلوّ آمیز[4] نباشد.
3. محتوا و همین طور کیفیّت مداحی یا مرثیهخوانی و حواشی آن، موجب هتک و وهن نسبت به مجالس اهل بیت(علیهم السلام) و مقام شامخ آن بزرگواران نباشد.
4. مداحی یا مرثیهخوانی بانوان، چنانچه با تلطیف و ترقیق صدا یا مانند آن همراه است طوری که عادهً موجب تهییج شنونده میشود، لازم است از رساندن صدا به نامحرم پرهیز گردد.
شایسته است در مدح و مرثیۀ معصومین(علیهم السلام) ، از بهترین و رساترین مدایح و مراثی که شامل محتوای صحیح و اقتباس از آیات قرآن و احادیث است استفاده شود و دیگران را نیز بر رعایت این امر تشویق و ترغیب نمایند.
مسأله 535. اگر سخن یا واقعهای به معصوم(علیه السلام) نسبت داده میشود، باید مستند به منبع صحیحی باشد.
بنابراین، در مواردی که صدور آن از معصوم(علیه السلام) مشکوک است و به دلیل معتبر ثابت نشده، ولی کذب بودن آن نیز معلوم نیست، چنانچه از دیگری نقل شود، اشکال ندارد، مانند اینکه انسان آن را به کتاب یا شخصی که از او شنیده، نسبت دهد یا بهطور احتمال و اینکه نقل شده یا گفتهاند آن را بیان کند.
بهطور کلّی، شایسته است سعـیشود با مراجعه به کتب معتبر و مقاتل مورد قبول علما، از نوحــهها و مدّاحیهای متقن و صحیح استفاده شود.
________________
مساله 397:
صداهایی که محتوا و متن غیر لهوی دارد، ولی سبک خواندن آن مناسب با مجالس لهو است، دو صورت دارد:
الف. آن محتـوا قرآن، دعا و ذکــر باشــد؛ خواندن آن با لحــن غنایــی، حرام اســت.
ب. سایر سخنان (غیر قرآن، دعا و ذکر) باشد که با سبک لهوی و لحن غنایی خوانده میشود، چه شعر باشد و چه نثر مثل قصیده، غزل اسلامی، مدیحه و مرثیه، کلمات حکمتآمیز و مانند آن؛ چنین خواندنی بنابر احتیاط واجب، جایز نیست.
