شفقنا افغانستان- گزارشها نشان میدهد که با تسلط دوباره گروه طالبان بر افغانستان، باشندگان نقاط مختلف کشور شاهد سرکوب و هدف قرار گرفتن از سوی نیروهای طالبان و یا گروههای تحت حمایت آنها بودهاند.
اخیرا منطقه «سیوک» نیلی، مرکز ولایت دایکندی یکی از مناطق شیعهنشین افغانستان نیز هدف حملات نیروهای این گروه قرار گرفت که در آن 11 تن به شمول 4 کودک کشته شدند و سه تن دیگر نیز زخمی شدند.
گفتنی است در بیشتر از یک سال گذشته ساکنان مناطق دیگر از جمله غزنی، میدان وردک، بامیان، پنجشیر، بغلان نیز هرازگاهی شاهد حملات مسلحانه گروه طالبان بودهاند.
در همین حال، علیاکبر شریفی رهگذر، پژوهشگر و آگاه مسایل سیاسی افغانستان در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری شفقنا افغانستان با اشاره به حملات طالبان در «سیوک» دایکندی و سایر مناطق، گفت: «طالبان در سراسر افغانستان مرتکب جنایاتهای ضد بشری و نسلکشی علیه اقوام دیگر شدهاند. گرچه در این میان شیعیان هزاره بیشتر شاهد جنایات این گروه بوده اما دیگر اقوام غیرپشتون نیز از گزند جنایات آنها در امان نبودهاند، همانند پنجشیر و اندراب و سایر اماکن که در آنجا طالبان، زنان، اطفال و مردم بیگناه و بیدفاع را کشتهاند.»
هدف طالبان از «فشارها» بر غیرپشتونها
شریفی رهگذر در خصوص «اهداف» طالبان از آوردین فشارها بر هزارهها میگوید: «طالبان با وارد کردن چنین فشارها، میخواهند غیرپشتونها و هزارهها، خانه، ولایت، مکتب و سرزمینشان را ترک کنند.»
وی فشارهای طالبان بر هزارهها را نوعی «کوچ اجباری» عنوان میکند که «بتدریج باعث میشود در طی دو سه سال آینده مناطق هزارهنشین خالی از سکنه باشند و بدین ترتیب این مناطق به پشتونها واگذار شوند.»
شریفی رهگذر اِعمال فشار بر هزارهها را تداوم «سیاست عبدالرحمنی» میداند که در زمان عبدالرحمن خان، حاکم وقت افغانستان نیز «همین طور حدود نصف سرزمینهای هزارهها را گرفتند و به پشتونها واگذار کردند.»
این آگاه مسایل سیاسی تصریح کرد: «در نتیجه همین جابجاییها و غصب سرزمینهای غیرپشتونهاست که شما میبینید در شمال افغانستان پشتونها امروز زندگی میکنند، در حالی که خاستگاه و جغرافیای پشتونها در جنوب کشور است. امروز هم دسیسههای زیادی جریان دارد که فشارها را به عناوین مختلف به حداکثر برسانند تا غیرپشتونها را از سرزمینهایشان کوچ دهند و بیرون کنند و به جای آنها کوچیها و پشتونها را جابجا کنند.»
طالبان به دنبال «تغییر بافت اجتماعی» افغانستان
به گفته وی، طالبان با جایگزینی پشتونها به جای غیرپشتونها در پی «تغییر بافت جمعیتی، اجتماعی و ژئوپولیتیک» افغانستاناند.
شریفی رهگذر افزود: «طالبان به خاطر همین دو هدف عمده (کوچ اجباری و تصرف سرزمینهای اقوام غیرپشتون) از انواع فشارها و روشها استفاده میکنند تا به اهداف شان برسند.»
وی همچنین گفت: «طالبان اکنون به این نتیجه رسیدهاند که به صورت مستقیم نمیتوانند دهها میلیون جمعیت افغانستان را به گلوله ببندند، بلکه آنها اکنون تلاش دارند تا فشارها و دسیسهها را بر این بخش از مردم زیاد کنند تا خودشان به ستوه بیایند و خانه و کاشانهشان را ترک کنند. اینجاست که مناطق غیرپشتونها بدون مقاومت و ایستادگی به دست طالبان و همتبارانشان خواهند افتاد.»
شریفی رهگذر گفت: «طالبان عمدتا به دنبال پاکسازی قومی، نسلکشی و قتل عام هستند؛ پاکسازی قومی به این معنا که این بخش از مردم یا کشته شوند یا افغانستان را ترک کنند. در پاکسازی قومی، حملات همه به شیوه نسلکشی و قتل عام صورت میگیرد، یعنی برای آنها هدف نظامی و غیرنظامی قابل تفکیک نیست، بلکه کودکان، زنان، افراد بیگناه و هر قشری که از آنها باشد هدف قرار میگیرند، برای همین است که شما میبینید در حملات طالبان بر هزارهها در دایکندی هم کودکان، زنان و افراد بیدفاع کشته و زخمی شدهاند.»
این آگاه مسایل سیاسی در ادامه از مردم محل میخواهد که در برابر فشارهای طالبان «مقاومت کنند و از سرزمینهایشان کوچ نکنند»، چون به گفته او، کوچ کردن «همان چیزی است که طالبان آن را میخواهند.»
وی معتقد است که «رژیم طالبان رفتنی است و فشارهای این گروه بر اقوام غیرپشتون زمینه یک انقلاب سراسری را بار دیگر در کشور رقم خواهد زد. به هر اندازه که این فشارها تشدید شود انگیزه و روحیه مردم هم منسجمتر خواهد شد.»
