شفقنا افغانستان – از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، مقامات این گروه و نمایندگان امریکا بارها در کشورهای مختلف ملاقات کرده اند و در تلاش افزایش سطح تعاملات و در نهایت «عادی سازی» روابط بوده اند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، مجله آمریکایی فارین افرز که در عرصه علوم سیاسی و روابط بین الملل فعالیت می کند، اخیر از 48 کارشناس در مورد عای سازی روابط امریکا و طالبان پرسیده است و پاسخ های آنها را در گزارشی منتشر کرده است.
این مجله از این افراد که شامل کارشناسان سیاست خارجی، روزنامه نگاران، مقامات سابق دولت های امریکا و افغانستان می شود، پرسیده است که «آیا امریکا باید روابط خود را با طالبان عادی سازی کند؟»
کارشناسانی که این مجله از آنها سئوال پرسیده شامل جان آلین، فرمانده سابق نیروهای آمریکایی در افغانستان، جمیز کانینگهام، سفیر سابق آمریکا در افغانستان، شهرزاد اکبر، رئیس پیشین کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، نادر نادری، رئیس پیشین کمیسیون اصلاحات اداری افغانستان،عادله راز، سفیر پیشین افغانستان در آمریکا و کتی گانون، روزنامه نگار شناخته شده امریکایی می شود.
«چه کسانی مخالف بوده اند؟»
بر اساس گزارش مجله فورین افرز، اکثر پاسخ دهندگان به این پرسش با عادی سازی روابط آمریکا با طالبان مخالف بوده اند.
از جمله این افراد، جان آلن، فرمانده پیشین نیروهای آمریکایی در افغانستان، به شدت با عادی سازی روابط آمریکا و طالبان مخالفت نشان داده و سطح مخالفت خود را با عدد 10 از 10 نشان داده است.
او تأکید کرده است که آمریکا «تحت هیچ شرایطی» نباید روابط خود را با طالبان عادیسازی کند و افزوده که این گروه «یک پلتفرم امن برای شماری از گروههای تروریستی ایجاد کرده که نه تنها برای امریکا و متحدانش، بلکه برای هند و پاکستان نیز یک تهدید است».
این فرمانده سابق آمریکایی در افغانستان گفته است که «هیچ کس نباید فراموش کند که طالبان یک گروه منفور تروریستی و قاچاق بر مواد مخدر است که زندگی زنان افغانستان را به جهنم تبدیل کرده است و ایالات متحده میدانست که با خروجش در سال 2021 چنین خواهد بود.»
او تأکید کرده است که «چیزی بنام طالبان 02 یا طالبان روشن اندیش وجود ندارد، آن ها همان طالبانی هستند که از مواضع خود پیشیمان نیستند و در برابر تغییر نفوذ ناپذیر هستند.»
عادله راز، سفیر پیشین افغانستان در آمریکا نیز با عادی سازی روابط آمریکا با طالبان به شدت مخالفت کرده است و سطح این مخالفت را با عدد 10 از 10 نشان داده است.
خانم راز گفته است که «با توجه به اینکه طالبان نه تنها دموکراسی را در افغانستان از بین بردند، بلکه حقوق بشر را نیز آشکارا نقض کردند و آپارتاید جنسیتی را اعمال کردند، چنین اقدامی در تضاد با ارزشهایی است که ایالات متحده از آن حمایت میکند.»
او افزوده که «در آغوش گرفتن طالبان به طور ناخواسته اقدامات آنها، از جمله تخلفات متعدد آنها را مشروعیت می بخشد.»
شهرزاد اکبر، رییس پیشین کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و جان باکینگهام، سفیر پیشین آمریکا در افغانستان نیز با عادی سازی روابط آمریکا با طالبان «بهشدت» مخالفت هستند. آنها نیز سطح مخالفت خود را با این موضوع با عدد ۱۰ از ۱۰ نشان داده اند.
«موافقان چه کسانی بوده اند؟»
گروهی دیگر از کارشناسان که بیشتر افرادی از مراکز مطالعات و رسانه ها هستند و عملا در افغانستان کار نکرده اند و درگیر مسائل سیاسی نبوده اند، با عادی سازی روابط آمریکا با طالبان موافقت نشان داده اند.
از میان این افراد تنها دو موافقت خود را با عادی سازی روابط آمریکا با طالبان با عدد 10 از 10 که نشانگر «به شدت موافق» است، بیان کرده اند و سایر افراد در مرحله «موافق» دیدگاه خود را بیان کرده اند.
ژاکلین هیزلتون، سردبیر اجرایی مجله امنیت بین المللی از جمله افرادی است که سطح حمایت خود را از عادی سازی روابط آمریکا با طالبان با عدد 10 از 10 نشان داده است.
او می گوید که آمریکا باید طالبان را «به رسمیت» بشناسد و تنها دلیلی که این کشور از طالبان دوری می کند «خودپسندی» است.
خانم هیزلتون افزوده که دولت ها همیشه با «همتایان نفرت انگیز» خود کار می کنند و به آن «دیپلماسی» گفته می شود که آمریکا بارها چنین کرده است.
او استدلا کرده است که « به رسمیت شناختن طالبان موانع جدی برای کمک ایالات متحده به مردم افغانستان را از بین می برد.»
کتی گانون، روزنامه نگار شناخته آمریکایی که در دور اول حاکمیت طالبان در افغانستان کار کرده، نیز از جمله کسانی است که با عادی سازی روابط آمریکا با طالبان «موافق» است.
او استدلال کرده است که «منظور من از عادی سازی روابط کامل دیپلماتیک نیست، اما فکر می کنم ایالات متحده باید به کابل بازگردد، سفارت خود را باز کند، یک رابطه دیپلماتیک جزئی مبتکرانه پیدا کند و با طالبان و افغان های فراتر از نخبگان کابل و افغان های مهاجر وارد تعامل شود.»
نیپا بانرجی، همکار ارشد در دانشکده توسعه بین المللی دانشگاه اتاوا نیز از جمله کسانی است با عادی سازی روابط آمریکا با طالبان «به شدت موافق» است.
او گفته است که «پاسخ من بر این فرض استوار است که “عادی سازی روابط با طالبان” مستلزم به رسمیت شناختن فوری دیپلماتیک نیست، بلکه یک روند آشتی و مشورت با هدف ارتقاء رفاه اقتصادی و حمایت از مردم عادی افغانستان و حقوق اساسی زنان است؛ به ویژه حق تحصیل و اشتغال.»
با نشر این گزارش، شماری از کارشناسان در افغانستان استدلال می کنند که آمریکا در پی عادی سازی روابط خود با طالبان است و می خواهد این تصمیم را با نظرسنجی های این چنینی مشروعیت بخشد.
هرچند که در این نظرسنجی بسیاری از چهره های برجسته مخالفت شدید خود را با عادی سازی روابط آمریکا با طالبان نشان داده اند، اما در افغانستان باورها بر این است که چنین نظرسنجی های بعد از این بیشتر خواهد شد تا در نهایت افکار عامه آمریکا و جهان را برای عادی سازی روابط آمریکا و طالبان، توجیه کند.
