شفقنا افغانستان – دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) در یک گزارش تازه پیامدهای اجرای دستورات سخت گیرانه طالبان، به رسمیت شناسی طالبان و تأثیر دستورات این گروه را بر نسل آینده افغانستان در گفتگو با زنان بررسی کرده است.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، یوناما این گزارش با همکاری سازمان بین المللی مهاجرت و بخش زنان سازمان ملل متحد و در چارچوب برنامه «زنان، صلح و امنیت» این سازمان تهیه کرده است.
یوناما در این گزارش با 745 زن از طیف ها و اقوام مختلف در 34 ولایت افغانستان مصاحبه کرده است و نتایج آن را در گزارشی یازده صفحه ای منتشر کرده است.
در این گزارش دیدگاه زنان در مورد اجرای دستورات سخت گیرانه طالبان، امنیت، نحوه رفتار با زنان در خانواده، تأثیرات رفتار طالبان بر نسل آینده، مشارکت زنان در تصمیم گیری ها در جامعه و به رسمیت شناسی طالبان پرسیده شده است.
یوناما گفته است که گفتگوها با زنان را بین 27 جنوری و هفتم فیبروری سال جاری میلادی انجام داده است و گفتگوهای گروهی را از طریق آنلاین و حضور در صورت امن بودن و گفتگوهای انفرادی را از راه دور انجام داده است.
«ترس 70 درصد زنان از آزار و اذیت طالبان»
در گزارش جدید دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد آمده است که 70 درصد از زنان افغانستان از آزار و اذیت شدن توسط طالبان می ترسند.
ترس در میان زنان پس از اجرای «خودسرانه و شدید» دستور حجاب از سوی طالبان، افزایش یافته است.
بر اساس این گزارش زنان گفتهاند که اجرای این دستور آزار و اذیت در فضای عمومی را افزایش داده و توانایی آنان را برای بیرون رفتن از خانه ، بیشتر محدود کرده است.
در این گزارش آمده است که زنان از دستگیری، ننگ طولانی مدت و شرم ناشی از بازداشت توسط پولیس می ترسند.
در گزارش یوناما آمده است که ۵۷ درصد از زنان گفتهاند که وقتی بدون محرم مرد، از خانه بیرون شوند، احساس ناامنی می کنند.
بر اساس این گزارش، زنان گفتهاند که خطر امنیتی و سطح اضطراب آنها زمانیکه یک فرمان جدید از سوی طالبان به صورت خاص زنان را هدف قرار می دهد، افزایش می یابد.
در این گزارش آمده که ۴۴ درصد از زنان زمانی از خانه با یک محرم مرد خارج می شوند «کاملا» احساس امنیت میکنند و ۴۷ درصد دیگر «تاحدودی».
برخی از زنان به دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان گفته اند که اعضای مرد خانواده های آنان نیز می ترسند و تمایلی به ترک خانه با اعضای زن خانواده ندارند؛ زیرا این امر آنها را در معرض آزار و اذیت طالبان قرار می دهد.
«مخالفت زنان با به رسمیت شناسی طالبان»
بر اساس گزارش دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان، ۶۷ درصد از زنان گفته اند که به رسمیت شناسی طالبان تأثیر قابل توجهی بر زندگی آنان خواهد داشت.
زنان گفته اند که به رسمیت شناسی طالبان می تواند بحران حقوق زنان را تشدید کند و خطر تقویت و گسترش محدودیت های موجود توسط طالبان را افزایش دهد.
یوناما گفته است که ۳۲ درصد از زنان معتقد هستند که به رسمیت شناسی طالبان پس از لغو تمام محدودیت ها علیه زنان و دختران توسط طالبان صورت گیرد، ۲۵ درصد گفته اند پس از لغو محدودیت های خاص علیه زنان و ۲۸ درصد دیگر گفته اند که در هر صورت و تحت هیچ شرایطی نباید طالبان به رسمیت شناخته شوند.
در گزارش یوناما آمده است که برخی از زنان به رسمیتشناسی طالبان را بدون پیشرفت در عرصه حقوق زنان، حمله به انسانیت و کرامت خود به عنوان انسان توصیف کرده اند و با نگرانی از جامعه جهانی خواستهاند تا زمانی که حقوق بشری آنها به طور کامل احیا نشده است، طالبان را به رسمیت نشناسند.
در گزارش یوناما همچنین به مشارکت زنان در تصمیم گیری های اجتماعی اشاره شده و گفته شده است که تنها یک درصد از زنان گفته اند که در تصمیم گیری در جامعه، تأثیرگذار هستند.
زنان گفتهاند که نگرشهای جامعه نسبت به آنان تحت تسلط طالبان سختتر شده و به طور مستقیم و غیرمستقیم بر زندگی آنان تأثیر میگذارد.
«هشدار از افراطگرایی نسل آینده»
بر اساس گزارش یوناما، زنان گفته اند که سیاست های طالبان و تغییرات محافظه کارانه در نگرش های اجتماعی به طور فزاینده عادی و در بافت جامعه تثبیت شده و این امر آنان را نگران می کند.
آنان هشدار داده اند که این امر می تواند از نظر روانی و ایدئولوژیکی نسل های آینده افغانستان را «فاسد» کند.
یوناما گفته است که زنان نگران بودند که قرار گرفتن در معرض سیاست های زن ستیزانهی طالبان این تصور را در میان مردان و پسران ایجاد کند که زنان و دختران نه ظرفیت و نه نیازی به فرصت های اجتماعی، سیاسی یا اقتصادی دارند.
آنان گفته اند که این امر این باور را تقویت می کند که زنان و دختران باید در خانه و در مقام نوکری بمانند.
دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان به نقل از زنان نوشته است که نگرش های اجتماعی زن ستیز به طور فزایندهای بر ارزش ها و تفکر اعضای مرد خانواده، اعم از بزرگسال و کودک، تأثیر گذاشته و اعضای جامعه سیاست های طالبان را از جمله با آزار و اذیت زنان اجرا می کنند.
در این گزارش آمده که زنان از فقدان صدایشان در جامعه و از این که حتی در مورد چیز شخصی مانند لباس پوشیدن نمی توانند از خود نمایندگی کنند، متأسف هستند.
طالبان در یک ماه اخیر به «بهانه بدحجابی» بارها زنان و دختران «هزاره و تاجیک» را از خیابان های کابل بازداشت و آزار و اذیت کرده است.
بازداشت زنان و دختران از سوی طالبان به این بهانه، «قوم گرایانه» و بر اساس تعصب قومی گفته شده است و در مورد پیامدهای آن بر زندگی زنان هشدار داده شده است.
