شفقناافغانستان – در جز یازدهم قرآن کریم برخی آیات به اثرات ظلم بر سقوط ملت ها و نفوس انسان ها می پردازد.
به گزارش شفقنا ، در این جزء از آیه ۹۳ سوره توبه آغاز و تا آیه ۵ سوره هود ادامه دارد. در این جزء بخشی از توبه، یونس، و بخشی از هود قرار دارد.:
ظلم وستم،زمینه ساز سقوط ملّت هاست
سوره یونس /۱۳) وَ لَقَدْ أَهْلَکْنَا الْقُرُونَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَمّا ظَلَمُوا وَ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّناتِ وَ ما کانُوا لِیُؤْمِنُوا کَذلِکَ نَجْزِی الْقَوْمَ الْمُجْرِمِینَ«۱۳»
وهمانا ما امّت های پیش از شما را چون ستم کردند،هلاک کردیم.(زیرا) پیامبرانشان برای آنها معجزات آوردند،ولی آنها ایمان نیاوردند.ما این گونه گروه تبهکاران را کیفر می دهیم.
تفسیر نور / نکته ها:
* «قرون»جمع«قرن»،به مردمی که در یک عصر وزمان زندگی می کنند،گفته می شود.
پیام ها:
۱-ظلم وستم،زمینه ساز سقوط ملّت هاست. أَهْلَکْنَا الْقُرُونَ … لَمّا ظَلَمُوا
۲-عقاب و قهر الهی،بعد از اتمام حجّت است. «أَهْلَکْنَا وَ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّناتِ»
۳-هلاکت،برای ستمگرانی است که امیدی به ایمان و اصلاحشان نیست. «وَ ما کانُوا لِیُؤْمِنُوا»
۴-در کنار تاریخ باید فلسفه ی تاریخ نیز بیان شود تا مایه ی عبرت باشد.
أَهْلَکْنَا الْقُرُونَ … کَذلِکَ نَجْزِی
۵-سنّت های الهی،همگانی و همیشگی است. «کَذلِکَ نَجْزِی الْقَوْمَ الْمُجْرِمِینَ»
________
ظلم به مردم،ظلم به خویش است
فَلَمّا أَنْجاهُمْ إِذا هُمْ یَبْغُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ یا أَیُّهَا النّاسُ إِنَّما بَغْیُکُمْ عَلی أَنْفُسِکُمْ مَتاعَ الْحَیاهِ الدُّنْیا ثُمَّ إِلَیْنا مَرْجِعُکُمْ فَنُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ«۲۳»
پس چون خداوند نجاتشان داد،در آن هنگام در زمین به ناحقّ سرکشی می کنند.ای مردم! همانا سرکشی شما فقط به زیانِ خودتان است.کامیابی زندگی دنیا(چند روزی بیش نیست)،سپس بازگشت شما به سوی ماست که شما را به عملکردتان آگاه خواهیم ساخت(وکیفر ستم هایتان را خواهیم داد).
نکته ها:
* «بغی»به معنای طلب است.ظالم چون همیشه خواهانِ حقّ دیگران است،به او باغی می گویند
تفسیر نورپیام ها:
۱-انسان کافر بی وفا،عهدشکن و ناسپاس است. «فَلَمّا أَنْجاهُمْ ،یَبْغُونَ» (در آیه ی قبل،وعده داد اگر نجات یابد شکر کند،ولی پس از نجات ناسپاسی می کند)
۲-ظلم به مردم،ظلم به خویش است،چون همه از یکدیگریم. «بَغْیُکُمْ عَلی أَنْفُسِکُمْ»
۳-کیفر ستم،هم در دنیاست هم در آخرت. «عَلی أَنْفُسِکُمْ، إِلَیْنا مَرْجِعُکُمْ»
۴-ظالمان،تنها در چند روزه ی دنیا کامیابی دارند که در برابر کیفر قیامت،ناچیز است. «مَتاعَ الْحَیاهِ الدُّنْیا»
۵-ریشه ی ظلم ها،دنیاطلبی انسان است. «مَتاعَ الْحَیاهِ الدُّنْیا»
۶-یاد قیامت،از عوامل بازدارنده ی گناه است. یا أَیُّهَا النّاسُ … إِلَیْنا مَرْجِعُکُمْ
۷-خداوند به همه ی کارهای انسان آگاه است وانسان نیز در قیامت از همه ی کارهای خود آگاه خواهد شد. «فَنُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»
در مجازات ظالم هم به عدالت رفتار کنیم
وَ لَوْ أَنَّ لِکُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ ما فِی الْأَرْضِ لاَفْتَدَتْ بِهِ وَ أَسَرُّوا النَّدامَهَ لَمّا رَأَوُا الْعَذابَ وَ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ«۵۴»
اگر برای هر کس که ستم کرده،آنچه در زمین است می بود،قطعاً همه ی آن را(برای نجات از قهر الهی و باز خرید خود)می داد.آنان با دیدن عذاب، پشیمانی خود را پنهان می کنند(تا شماتت نشوند)و میانشان به عدالت داوری می شود و بر آنان ستم نرود.
نکته ها:
* فدیه دادن برای نجات از عذاب،در آیات دیگر هم مطرح شده است.از جمله آیه ی «ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لاَفْتَدَوْا بِهِ»حتّی اگر دو برابر آنچه در زمین است بدهند،از عذاب خدا نجات نمی یابند.
همچنین در سوره ی معارج می فرماید:مجرم دوست دارد آن روز،همه ی فرزندان، همسر، برادر و فامیل و آنچه را در زمین است فدیه دهد تا نجات یابد،امّا پذیرفته نمی شود.
پیام ها:
۱-در قیامت،برای مجرم راه نجاتی نیست و کسی یا مالی فدای دیگری نمی شود. وَ لَوْ …
۲-حبّ نفس،قوی ترین غریزه در انسان است.زیرا حاضر است همه ی هستی را برای نجات خود فدا کند. «ما فِی الْأَرْضِ لاَفْتَدَتْ بِهِ»
۳-مجرمان برای آنکه گرفتار شماتت نشوند،پشیمانی خود را در دل پنهان نگاه می دارند. «أَسَرُّوا النَّدامَهَ»
۴-در قیامت،برخی پشیمانی خود را با گفتنِ ای کاش…آشکار می کنند،برخی دست خود را می گزند و برخی هم با سکوت و کتمان آن را پنهان می کنند.
«أَسَرُّوا النَّدامَهَ»
۵-رهبران شرک،در قیامت پشیمانی خود را پنهان می کنند تا از زیردستان خجالت نکشند.«أَسَرُّوا النَّدامَهَ»
۶-در دادگاه عدل الهی،نه قدرت کارساز است، «ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِینَ» و نه ثروت. ما فِی الْأَرْضِ …
۷-در دنیا ممکن است به خاطر اشتباه قاضی به کسی ستم شود،امّا در قیامت خطایی نیست و به کسی ستمی نمی شود. «قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ»
۸-در مجازات ظالم هم به عدالت رفتار کنیم. «ظَلَمَتْ، لا یُظْلَمُونَ»
