شفقنا افغانستان – از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، بیش از هزار روز می شود که دختران بالاتر از صنف ششم اجازه رفتن به مکتب را ندارند و حق آموزش محروم شده اند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، طالبان پس از تسلط بر افغانستان در 24 اسد سال 1400 خورشیدی، مکاتب دخترانه را تعطیل کردند، اما از ممنوعیت آموزش دختران خبر ندادند.
وزارت معارف این گروه اما در سوم ماه حمل سال ۱۴۰۱ خورشیدی، همزمان با آغاز سال تعلیمی در افغانستان و درست در زمانی که هزاران دانشآموز دختر بر اساس وعده های قبلی، پشت دروازه های مکاتب رسیده بودند، اعلام کرد که تمام مکاتب دخترانه دوره های متوسطه و لیسه «تا اطلاع ثانی» مسدود است.
از آن زمان تا اکنون، بیش از 1.4 میلیون دانش آموز دختر دوره های متوسطه و لیسه در سراسر افغانستان حق رفتن به مکتب را ندارند و از آموزش محروم شده اند.
در این مدت، طالبان دلیل روشنی برای محرومیت این دختران از آموزش ارائه نکرده اند و تنها مسائلی چون «فراهم نبودن زمینه» و «مسائل فرهنگی» را «بهانه» کرده اند.
در این مدت، کشورهای جهان و مردم افغانستان از هر فرصتی استفاده کرده اند تا از طالبان بخواهند که مکاتب را به روی دانش آموزان دختر باز کنند، اما این گروه هنوز به «ستیز» با آموزش دختران ادامه می دهند و بیش از هزار روز است که این ستیز ادامه داشته است.
«سیاست تدریجی طالبان»
ستیز طالبان با آموزش دختران و زنان، هرچند ازدوره های متوسطه و لیسه در مکتب آغاز شد، اما به همینجا متوقف نماند و آهسته آهسته به بخش های مختلف دیگر نیز گسترش یافت.
طالبان پس از آن، تفکیک جنسیتی را در دانشگاه راه اندازی کردند، دانشجویان دختر را مجبور کردند که لباس سیاه و بلند عربی با روبند بپوشند، اما در نهایت دانشگاه های دولتی و خصوصی را نیز به روی دانشجویان دختر مسدود کردند.
دستورات محدود کننده طالبان علیه آموزش دختران به همینجا هم متوقف نماند؛ این گروه سپس مراکز آموزش زبان و آموزشگاه های خصوصی را در سراسر افغانستان به روی دختران بستند و شماری از مراکز آموزشی را به دلیل حضور دختران، مسدود و جریمه کردند.
از سوی دیگر، طالبان در سال اول حضور خود، از داوطلبان دختر امکان کانکور گرفتند، اما برای آنان محدودیت رشته وضع کردند، اما در سالهای بعدی، حضور دختران در آزمون کانکور را کاملا ممنوع کردند.
اکنون سیاست های طالبان باعث شده است که حتی اگر این گروه اجازه بدهند که دختران در آزمون سراسری کانکور شرکت کنند، هیچ دختری فارغ التحصیل وجود ندارد که در این آزمون سراسری شرکت کنند.
در حال حاضر نسلی از دختران زمانی که صنف ششم را به پایان می رسانند، آموزش آن ها متوقف می شود و این روند برای بیش از 1.4 میلیون دختر، سه سال است که متوقف است.
این امر به این معنی است که حتی اگر مکاتب بازگشایی شوند، نسلی از دختران سالها از سن طبیعی آموزش خود برای آموزش، عقب مانده اند و برای بسیاری از آنها این امر غیرقابل جبران شده است و برای بسیاری دیگر جبران آن سالها را در برخواهد گرفت.
«پیامدهای ممنوعیت آموزش دختران»
ممنوعیت آموزش دختران، روی زندگی آنان تأثیرات ناگواری داشته است و رؤیاها و آرزوهای یک نسل از آنان را نابود کرده و از بین برده است.
دفتر بخش زنان سازمان ملل متحد در روزهای اخیر با نشر گزارشی، به پیامدهای ممنوعیت آموزش دختران از سوی طالبان پرداخت و به موارد متخلف اشاره کرد.
بر اساس گزارش این نهاد، با ممنوعیت آموزش دختران در افغانستان، ازدواج زودهنگام کودکان دختر در افغانستان، 25 درصد افزایش یافته است.
این نهاد در گزارش خود گفت که زایمان زودهنگام نیز در میان دخترانی که در سن آموزش و مکتب هستند، 45 درصد افزایش یافته و از مرگ و میر مادران نیز به 50 درصد رسیده است.
بسیاری از زنان نیز به دفتر بخش زنان سازمان ملل متحد گفته بودند که آنان به دلیل محدودیت های طالبان، حتی نمی توانند به مراکز صحی برای درمان به تنهایی سفر کنند و بسیاری اوقات از این ناحیه با مشکل مواجه می شوند.
علاوه بر این، گزارش های منتشر شده در رسانه های افغانستان نشان می دهد که خودکشی دختران نوجوان در افغانستان از زمان تسلط دوباره طالبان بر این کشور و وضع محدودیت ها علیه زنان و دختران، افزایش چشم گیر یافته است.
علت اکثر این خودکشی ها، ناامیدی این دختران نسبت به آینده و ابتلای آنان به امراض روانی به دلیل دوری از مراکز آموزشی و محرومیت از حقوق اولیه گفته می شود.
این پیامدها یک نسل از زنان افغانستان و آینده این کشور را تحت تأثیر قرار داده است و در صورت تداوم حاکمیت طالبان، روی آینده چندین نسل این کشور تأثیرات ناگوار برجای خواهد گذاشت.
