به گزارش شفقنا از گاردین، برای اولین بار در چهار نسل از تاریخ کشاورزی خانوادهاش، خرمنکوبهای ویتو آمانتیا امسال سکوت کردهاند. ۶۵۰۰۰۰ کیلوگرم گندمی که مزرعه او معمولاً در یک سال تولید می کرد، زیر آفتاب سوزان و خشکسالی بی امان از بین رفته، خشک شده و پژمرده شده است.
آمانتیا ۶۸ ساله که در دشت کاتانیا در شرق سیسیل کشاورزی میکند، میگوید: «یک کشاورز کارکشته نیازی به بررسی پیشبینی آبوهوا ندارد تا بفهمد هوا چگونه خواهد بود. از ژانویه گذشته، می دانستم که سال فاجعه باری خواهد بود. نهال گندم که به طور معمول به ۸۰ سانتی متر می رسید در ۵ سانتی متر متوقف شد. سپس خشک شدند.»
سیسیل با یکی از جدی ترین بحران های آبی در تاریخ خود دست و پنجه نرم می کند. این جزیره که بزرگترین و پرجمعیتترین جزیره مدیترانه است، جایی که دمای بالای ۴۸.۸ درجه سانتیگراد در سال ۲۰۲۱ در اروپا ثبت شد، در معرض خطر بیابانزایی قرار دارد. در شش ماه آخر سال ۲۰۲۳، تنها ۱۵۰ میلی متر باران بارید و در ماه مه، دولت رم وضعیت فوق العاده اعلام کرد.
اما در حالی که این یک تهدید وجودی برای بسیاری از مردم محلی است، بحران آب گردشگران را منصرف نمی کند. مانند بسیاری از بخشهای جنوب اروپا، سیسیل خود را بین کمبود آب و هجوم فزاینده بازدیدکنندگان گرفتار میبیند که علیرغم فشار اضافی که بر منابع وارد میکنند، همچنان به عنوان یکی از محرکهای اصلی اقتصاد مورد توجه قرار میگیرند.
کریستین مولدر، استاد اکولوژی و اورژانس آب و هوا در دانشگاه کاتانیا، میگوید: «مقصدهای گردشگری در جنوب اروپا، مانند اسپانیا و سیسیل، همیشه انتخابهای محبوب در بین مسافران بودهاند. «یک گردشگر معمولی بدون توجه به کمبود آب به دنبال خورشید است و میخواهد که آب به راحتی در دسترس باشد. توریسم بیش از حد فشار را بر منابع آبی در حال حاضر کمیاب سیسیل افزایش می دهد و پیامدهای اجتناب ناپذیری برای محیط زیست دارد.
به دلیل شرایط اضطراری آب و هوایی، طبق اعلام شورای ملی تحقیقات ایتالیا، ۷۰ درصد از سیسیل در معرض خطر بیابان زایی قرار دارد. بیشتر دریاچه های جزیره تقریباً خشک شده اند. دریاچه مصنوعی فاناکو در مرکز سیسیل زمانی ۲۰ میلیون متر مکعب آب داشت، اما امروزه تنها ۳۰۰۰۰۰ آب دارد. مخازن که به گودالهای گلی تبدیل شدهاند، بوی تند ماهیهای مرده و فاسد میدهند.
منبع: گاردین
