شفقناافغانستان- روزنامه گاردین گزارش داده است که زنان تکدیگر پس از بازداشت توسط طالبان در زندانهای این گروه، مورد تجاوز و ضربوشتم «وحشیانه» قرار گرفتهاند.
به گزارش شفقناافغانستان؛ روزنامه گاردین روز جمعه، ۹ قوس، گزارشی نشر کرده که در آن با زنانی که به دلیل گدایی از سوی طالبان بازداشت شدهاند، مصاحبه شده است.
طبق گزارش، این زنان گفتهاند که به دلیل ناتوانی در یافتن شغل، چارهای جز تکدیگری در جادهها برای تأمین پول و غذای خود و فرزندانشان نداشتهاند.
زهرای ۳۲ ساله، مادر سه فرزند، گفته است که شوهرش در ارتش حکومت پیشین بود و پس از روی کار آمدن طالبان ناپدید شد.
او افزوده که مجبور شده است به کابل آمده و در جادههای این شهر برای یافتن غذا گدایی کند.
وی تصریح کرده است: «به ادارههای دولتی در محل زندگی خود رفتم و گفتم که بیوه هستم و درخواست کمک کردم تا غذای سه فرزندم را تأمین کنم. آنها برایم گفتند که نمیتوانند به من کمک کنند و به من گفت کنار نانوایی بنشین، شاید کسی چیزی به تو بدهد.»
به گفته زهرا، تا زمانی که بازداشت شد از قوانین ضد گدایی طالبان بیخبر بود.
نامبرده علاوه کرده است: «یک موتر طالبان نزدیک نانوایی توقف کرد. پسرم را به زور بردند و به من گفتند که سوار موتر شوم.»
زهرا ادعا کرده است که سهشبانه روز در زندان طالبان بود، در ابتدا مجبور شد که برای مردانی که در آنجا کار میکردند، غذا بپزد، تمیز کند و لباس بشوید.
در گزارش آمده است که طالبان سپس برای زهرا گفتند که قرار است انگشتنگاری شود. زمانی که مقاومت کرده، او را لتوکوب کردند تا جایی که بیهوش شده و سپس به گفته او، مورد تجاوز قرار گرفت.
وی گفته است: «از زمان آزادی چندین بار به پایان دادن به زندگیام فکر کردهام، اما فرزندانم باعث شدند خودم را نکشم. من به این فکر میکردم که اگر من زنده نباشم، کی به فرزندانم غذا بدهد؟»
زهرا اضافه کرده است: «به چه کسی میتوانم شکایت کنم؟ هیچکس اهمیتی نخواهد داد و میترسم اگر صحبت کنم دوباره من را بازداشت کنند. برای جان و امنیت فرزندانم نمیتوانم چیزی بگویم.»
علاوه بر گزارشهای متعدد از تجاوز و شکنجه زنان بازداشتشده، شماری از زندانیان سابق به زن تایمز گفتهاند که شاهد آزار و اذیت کودکان خردسال در زندانها بودهاند.
یک زن نیز ادعا کرده است که دو کودک در حالی که او در بازداشت بود، بهطور وحشیانهای لتوکوب شدند و جان خود را از دست دادند.
او افزوده است: «هیچکس جرأت حرف زدن نداشت. اگر حرف میزدیم، ما را لتوکوب میکردند و ما را بیشرم خطاب میکردند. تماشای مرگ آن کودکان در مقابل چشمانم چیزی است که هرگز فراموش نخواهم کرد.»
گفتنی است که طالبان از سال ۱۴۰۱ به اینسو، تکدیگری را در سطح کشور منع و روند گردآوری گدایان را آغاز کردهاند.
براساس طرح طالبان، تکدیگری در کشور جرم پنداشته میشود و افرادی که دست به این کار بزنند، زندانی خواهند شد.
از جانبی، دفتر معاونیت اقتصادی ریاستالوزرای طالبان در ۲۹ میزان سال روان ادعا کرده بود که بیش از ۶۲ هزار و ۱۹۳ تکدیگر را از کابل و برخی ولایتها جمعآوری کرده است.
