شفقنا افغانستان – مؤسسه بینالمللی ورلد ویژن هشدار داده است که تغییر رویکرد ایران در اخراج مهاجران افغان، اکنون خانوادهها، زنان سرپرست خانوار و کودکان را نیز در بر گرفته و ظرفیت پاسخگویی در مرزها برای رسیدگی به نیازهای این افراد بسیار محدود است.
به گزارش شفقنا افغانستان؛ مؤسسه بینالمللی «ورلد ویژن» در گزارشی اعلام کرده است که رویکرد ابتدایی ایران در بازگرداندن مهاجران افغان—که عمدتاً شامل مردان جوان میشد—اکنون تغییر کرده و زنان، خانوادههای دارای سرپرست زن و کودکان بدون همراه نیز مشمول بازگشت اجباری شدهاند. این نهاد میافزاید که ظرفیت ارائه خدمات در نقاط مرزی بهشدت محدود است.
در گزارش تازه این نهاد که روز سهشنبه، ۱۰ سرطان منتشر شد، آمده است که روند پرشتاب بازگرداندن مهاجران افغان از ایران، فشار بر خدمات عمومی شکننده افغانستان و نیز نیازهای بشردوستانه را تشدید خواهد کرد.
نصیبه، یکی از مهاجران بازگشته، در گفتگو با ورلد ویژن گفته است که ۱۵ سال پیش بههمراه همسرش برای درمان فرزند بیمارشان به ایران رفتند؛ اما بهدلیل نداشتن بیمه، مجبور به پرداخت هزینههای سنگین درمان شدند. او میافزاید که پس از فروش همه داراییهای خود، در نهایت موفق به نجات فرزندشان نشدند و این تراژدی سبب ابتلای همسرش به بیماری روانی و اعتیاد شد.
نصیبه میگوید: «حالا هیچچیز ندارم. من سرپرست خانواده هستم، چون شوهرم بیمار است. بیش از هرچیز به یک سرپناه نیاز داریم. من خیاطی بلدم و مهارت دارم، اما ابزار کار، مکان مناسب و امکانات لازم را در اختیار ندارم.»
ورلد ویژن همچنین گزارش داده است که خانوادهها برای دریافت درمان فوری یا کمکهای اولیه در اطراف چادرها و مراکز موقت در مرز تجمع میکنند.
برخی از مهاجران بازگشته نیز گفتهاند که در مسیر بازگشت به مرز، تلفنهایشان توسط نیروهای ایرانی گرفته شده است. این نهاد بینالمللی هشدار داده است که هزاران تن از بازگشتکنندگان با نیازهای پیچیده و در عین حال دسترسی بسیار محدود به خدمات مرزی مواجهاند، در حالی که ظرفیت موجود تنها پاسخگوی شمار اندکی از آنان است.
ورلد ویژن در ادامه به چالشهای گسترده در افغانستان نیز اشاره کرده و از کمبود شدید زیرساختها، ضعف در خدمات عمومی، محدودیت دسترسی زنان و دختران به آموزش و مهارتآموزی، و نبود فرصتهای شغلی و معیشتی کافی خبر داده است.
ریحانه، دختر ۱۱ سالهای که بهتازگی همراه خانوادهاش از ایران بازگشته، در گفتگو با این نهاد گفت: «حکومت برای ما مهلت تعیین کرده بود که باید برگردیم، و ما قبل از پایان آن مهلت، داوطلبانه آمدیم. اما خاطرات تلخی از بدرفتاری با هموطنانمان در ذهن دارم.»
