آیا هوش مصنوعی تا سال ۲۰۴۵، میلیاردها شغل را از بین می‌برد؟!

شفقناافغانستان- با پیشرفت سریع هوش مصنوعی و رباتیک، کارشناسان می‌گویند جوامع باید در مورد چگونگی تعریف کار، ارزش و هدف در جهانی با مشاغل انسانی کمتر، تجدید نظر کنند.

به گزارش شفقنا از ای او ال نیوز، رئیس یک اندیشکده معتقد است که هوش مصنوعی تا سال ۲۰۴۵ جایگزین اکثر مشاغل خواهد شد و میلیاردها نفر را بدون کار باقی خواهد گذاشت.

آدام دور گفت: مربیگری و سیاست ممکن است زنده بمانند، اما نه در مقیاسی که جامعه نیاز دارد.

او گفت که آینده می‌تواند نابرابری گسترده یا “فراوانی فوق‌العاده” را به همراه داشته باشد، بسته به پاسخ ما در حال حاضر.

به گفته آدام دور، مدیر تحقیقات اندیشکده RethinkX، تا سال ۲۰۴۵، ربات‌ها و هوش مصنوعی می‌توانند اکثر مشاغل انسانی را منسوخ کنند – و زمان کمی برای آماده شدن برای عواقب آن وجود دارد.

دور در مصاحبه‌ای که روز چهارشنبه با گاردین انجام داد، هشدار داد که ماشین‌ها چنان سریع پیشرفت می‌کنند که در طول یک نسل، قادر خواهند بود تقریباً هر کاری را که انسان‌ها انجام می‌دهند، با هزینه کمتر و کیفیتی برابر یا برتر انجام دهند.

او با استناد به الگوهای تاریخی اختلال، نیروی کار امروزی را با اسب‌ها در عصر اتومبیل‌ها یا دوربین‌های سنتی در عصر عکاسی دیجیتال مقایسه کرد.

دور و تیم تحقیقاتی‌اش بیش از ۱۵۰۰ تحول بزرگ فناوری را مستند کرده‌اند. او گفت، در بیشتر موارد، هنگامی که یک فناوری حتی چند درصد از سهم بازار را به دست می‌آورد، به سرعت غالب می‌شود – معمولاً ظرف ۱۵ تا ۲۰ سال.

او گفت: “ماشین‌هایی که می‌توانند فکر کنند، اینجا هستند و قابلیت‌های آنها روز به روز در حال گسترش است و پایانی برای آن متصور نیست. ما آنقدر وقت نداریم که برای این آماده شویم.”

با این حال، او گفت، هر شغلی محکوم به انقراض نیست. دور معتقد است که ممکن است مجموعه محدودی از نقش‌ها از تسلط هوش مصنوعی جان سالم به در ببرند، به ویژه آن‌هایی که ریشه در ارتباط انسانی، اعتماد و پیچیدگی اخلاقی دارند.

او به مربیان ورزشی، سیاستمداران و اخلاق‌دانان به عنوان نمونه‌هایی از مشاغلی که می‌توانند همچنان مرتبط باقی بمانند، اشاره کرد.

او گفت: “در برخی حوزه‌ها، جایگاهی برای نیروی کار انسانی باقی خواهد ماند. مشکل این است که به هیچ وجه تعداد کافی از این مشاغل برای استخدام ۴ میلیارد نفر وجود ندارد.”

دور استدلال کرد که این تحول قریب‌الوقوع می‌تواند یا به نابرابری گسترده یا به چیزی که او “فراوانی فوق‌العاده” می‌نامد – جامعه‌ای که در آن نیازهای انسانی بدون کار سنتی برآورده می‌شود – منجر شود. اما به گفته او، دستیابی به مورد دوم مستلزم آزمایش‌های جسورانه‌ای در نحوه تعریف کار، ارزش و مالکیت است.

او گفت: “این می‌تواند یکی از شگفت‌انگیزترین اتفاقاتی باشد که تاکنون برای بشریت رخ داده است.” – اما تنها در صورتی که آماده باشیم.