شفقناافغانستان – نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد، روز یکشنبه اظهار داشت که گروه طالبان با زبان فارسی بهعنوان یکی از زبانهای رسمی افغانستان بیگانهاند و با آن آشنایی چندانی ندارند.
به گزارش شفقناافغانستان؛ فایق در واکنش به دستور وزارت داخله طالبان مبنی بر محدود کردن استفاده از زبان فارسی در مکاتبات اداری، گفت که اعضای این گروه بیشتر در مدارس جهادی خارج از افغانستان به زبانهای اردو و پشتو آموزش دیدهاند و این بیگانگی با زبان فارسی، نشانهای از دوری آنها از ساختار فرهنگی و تاریخی کشور است.
وی تأکید کرد که زبانهای فارسی و پشتو همواره در مکاتبات رسمی و اداری افغانستان کاربرد داشتهاند و هرگونه ترجیح یک زبان نسبت به زبان دیگر، سیاستی تفرقهانگیز و خطرناک است که به وحدت ملی آسیب میزند.
این اظهارات در حالی مطرح شده است که رسانهها گزارشهایی را درباره دستور وزارت داخله طالبان منتشر کردهاند که بر اساس آن، تمام مکاتبات اداری در ولایتهای افغانستان بهجز بدخشان و بامیان باید به زبان پشتو انجام شود.
این تصمیم با انتقادهای گستردهای از سوی مردم و چهرههای سیاسی افغانستان مواجه شده است. گفتنی است که طالبان در گذشته نیز اقداماتی را در جهت حذف یا محدود کردن کاربرد زبان فارسی در زندگی عمومی انجام دادهاند.
زبان، هویت و قدرت؛ ریشههای سیاست زبانی طالبان
محدود کردن زبان فارسی در اداره کشور، بیش از آنکه تنها یک تغییر زبانی باشد، نمادی از تلاش طالبان برای تغییر هویت فرهنگی و سیاسی افغانستان است. این رویکرد نه تنها تاریخچه چندفرهنگی کشور را نادیده میگیرد، بلکه میتواند زمینهساز تنشهای قومی و اجتماعی بیشتری شود.
جداشدگی طالبان از واقعیتهای زبانی و فرهنگی افغانستان
بیگانگی طالبان با زبان فارسی نه تنها محدودیت زبانی آنهاست، بلکه نشانهای از دوری این گروه از چهره چندفرهنگی و چندقومی افغانستان است. در چنین شرایطی، سیاست زبانی آنها میتواند به عنوان یک ابزار سیاسی برای تضعیف گروههای غیرپشتویی نیز تلقی شود.
