شفقنا افغانستان – طالبان از زمان تسلط دوباره بر افغانستان به صورت سیستماتیک تلاش کردهاند که دسترسی زنان به فرصتهای شغلی و کسب درآمد را محدود کنند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، این گروه در آستانه چهارمین سال تسلط خود بر افغانستان، این تلاشها را تشدید کردهاند و به صدها آرایشگاه خانگی یورش بردهاند.
منابع محلی گزارش دادهاند که مأموران امر به معروف و نهی از منکر طالبان در روزهای اخیر در مناطق مختلف شهر کابل، پایتخت افغانستان، به خانهها یورش برده تا آرایشگاههای خانگی را کشف و فعالیت آنان را متوقف کنند.
بر اساس گزارش منابع محلی، این مأموران در جستوجوی آرایشگاههای خانگی زنانه از جمله در یک روز سه بار به خانههای مردم در منطقهی «دهمزنگ» کابل یورش بردند.
شماری از زنان و صاحبان آرایشگاههای خانگی گزارش دادهاند که طالبان آنان را تهدید به بازداشت و زندان کردهاند.
مأموران طالبان فعالیت این زنان را «غیراسلامی» دانسته و آنان را تهدید کردهاند که اگر ادامه دهند بازداشت و مجرم شناخته میشوند.
«زنانی که نمیدانند چگونه نان پیدا کنند»
شماری از زنانی که طالبان با زور و تهدید آرایشگاههای خانگی آنان را تعطیل کردهاند، تنها نامآوران خانوادههای خود هستند.
آنان پس از آنکه طالبان در سال ۲۰۲۳ آرایشگاههای زنانه در سطح شهرهای افغانستان را تعطیل کردند، کارشان را به خانه منتقل کرده بودند تا بتوانند همچنان نان خانواده و فرزندان شان را تأمین کنند.
اما اکنون آنان میگویند که نمیدانند چه کاری کنند و چگونه نان خانوادههای خود را تأمین کنند.
یکی از زنان گفته است: «من تنها نانآور خانوادهام هستم؛ کرایه خانه، نان، و هزینه کودکانم را من تامین میکنم. از وقتی که اداره امر به معروف در شهر سالونهای زیبایی را بست، من کار را به خانه منتقل کردم، اما حالا طالبان میگویند کار در خانه هم حرام است و باید متوقفش کنم.»
او افزوده است: «طالبان شوهرم را تهدید کردند که اگر من به کار خود ادامه دهم، او را زندانی خواهند کرد.»
این زن گفته است که این تهدید باعث بروز خشونت در خانه او شده است و شوهرش به روستا بازگشته است.
او گفته است: «شوهرم خیلی ترسیده بود. او گفت باید به ولایت اصلی خود برگردیم. اما وضعیت اقتصادیمان آنقدر بد است که من نپذیرفتم. شوهرم عصبانی شد، دخترانم را با خود به روستا برد و مرا تهدید به طلاق کرد.»
یک آرایشگر زن دیگر نیز گفته است که ماموران امر به معروف طالبان به خانهاش آمدند، تجهیزات آرایشگاهش را شکستند و تهدید کردند که دیگر حق ندارد به کار ادامه دهد.
این زن گفته است: «ما در خانه کرایی زندگی میکنیم، شوهرم مریض است. اگر من کار نکنم، چه کسی کرایه خانه و پول شیر کودکم را میپردازد؟»
«ستیز با نانآوری زنان»
طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان، در ابتدا تمام کارمندان زن را از ادارات دولتی افغانستان اخراج و وزارت امور زنان را منحل کردند.
این گروه از همان ابتدا مخالفت خود را با کار و نان آوری زنان اعلام کردند؛ سیاستی که زندگی هزاران زنی را که سرپرست خانوادههای شان هستند و شوهران شان در بیست سال اخیر در حملات تروریستی طالبان کشته شدهاند، متأثر کرده و آنان را در وضعیت دشواری قرار داده است.
طالبان پس از آن کار زنان در مؤسسههای غیردولتی داخلی و بینالمللی و دفاتر سازمان ملل متحد را نیز ممنوع کردند.
این گروه در اقدامی دیگر، آرایشگاههای زنانه را در سراسر افغانستان مسدود کردند و هزاران زن را بیکار کرد.
بر اساس آمار اتحادیه کارگران افغانستان، بستن آرایشگاههای زنانه باعث شد که ۶۰ هزار زن بیکار شوند؛ زنانی که بسیاری از آنان نامآوران خانوادههای شان بودند.
ستیز و دشمنی طالبان با نانآوری زنان باعث شده است که فقر در افغانستان گسترش یابد و هزاران خانواده، با گرسنگی مواجه شوند.
با وجود این پیامدها، طالبان همچنان به ستیز خود با نانآوری زنان ادامه میدهند و هر روز تلاش میکنند که دسترسی زنان به نان آبرومندانه را محدودتر کنند.
