شفقنا افغانستان- همسایگی، مشترکات فرهنگی، دینی، زبانی و تاریخی و همچنین منافع و ضررهای سرنوشتساز 2 ملت هنوز نتوانسته چندان بر روابط کابل – اسلامآباد تأثیرگذار باشد و روابط افغانستان و پاکستان همواره مورد تهدید قرار گرفته است.
افغانستان بیشترین مرز را با پاکستان دارد و ساکنان 2 طرف مرز علاوه بر اینکه از یک قوم هستند دارای مشترکات دینی، فرهنگی و زبانی نیز میباشند و حتی روابط خانوادگی میان 2 ملت وجود دارد.
ساکنان ولایتهای هممرز افغانستان و پاکستان دارای روابط خانوادگی عمیقی هستند و اکنون حتی روابط سببی میان جوانان 2 ملت به وجود آمده و مرز نتوانسته راهی برای جدایی افغانستانی و پاکستانی باشد.
فقدان نمایندگی و کنسولگری، نبود امنیت و حضور شبهنظامیان و دهها مورد دیگر سبب شده که تردد در 2 سوی مرز به عرف جاری روزانه افغانستانیها و پاکستانیها مبدل شود و این امر زمینه تردد شبهنظامیان و تروریستها را نیز مساعد کرده است.
حضور اکثر تروریستها، انتقال بمب و مواد انفجاری و همچنین سازمان دهندگان ناامنیهای افغانستان و پاکستان از همین مرزها صورت میگیرد که اینک صدای دولتمردان افغانستان را درآورده است.
طی سالهای گذشته افغانستان شاهد هزاران حمله انتحاری بوده و در کنار آن شبهنظامیانی که اکثراً وابسته به گروه طالبان هستند حملات گروهی را در ولایتهای افغانستان انجام دادهاند که نتیجهای جز کشتار غیرنظامیان بیگناه نداشته است.
بر اساس آمارهای منتشر شده تنها 40 هزار غیرنظامی طی 6 سال گذشته بر اثر حملات طالبان و گروههایی همچون «حقانی» و «حزب اسلامی» از بین رفته و بدون شک این آمار در پی حملات متفاوت در جاهای مختلف افغانستان است.
حمله انتحاری در مناطق «شاهشهید»، «آکادمی پلیس»، «قصبه» و «فرودگاه بینالمللی حامد کرزی» در روزهای گذشته بیش از 500 کشته و زخمی بر جامعه افغانستان تحمیل کرده و از سویی اظهار نظر کارشناسان نظامی نشان میدهد که اکثر این حملات با مواد انفجاری صورت گرفته که به هیچ وجه گروههای شبه نظامی منطقه قادر به ساختن آنها نیستند.
تداوم ناامنی، افزایش کشتار غیرنظامیان، اعلام جنگ رهبر تازه نفس طالبان از خاک پاکستان، استفاده از مواد انفجاری جدید توسط تروریستها روی روابط کابل – اسلامآباد تأثیر منفی گذاشته است.
دولتمردان کابل و مدیران کاخ ریاست جمهوری معتقدند ناامنیهای کابل و ولایات، در پاکستان سازماندهی میشوند و اعلام جنگ علیه دولت افغانستان نیز از این خاک صورت میگیرد و این امر نشاندهنده عدم صداقت اسلامآباد و پاکستانیها با دولت کابل است.
«محمد اشرفغنی» رئیس جمهور افغانستان که از زمان آغاز زمامداری بارها به بهبود روابط و گسترش همکاری کابل – اسلامآباد تأکید کرده اینک پاکستان را هدف جملات تندی قرار داده است.
کارشناسان افغانستان مطرح شدن مسائلی همچون توقف همکاری پاکستان در راستای مصالحه دولتمردان کابل با طالبان و سایر سخنان اشرفغنی را بیسابقه دانسته و تصریح میکنند که این موضوعات بیانگر این است که صبر و حوصله مقامات کابل تمام شده و دیگر قدرت تماشای انجام حملات انتحاری را ندارند.
این کارشناسان تأکید دارند که رئیس جمهور افغانستان به صورت تلویحی به پاکستان اعلام کرده که «یا با ما باش یا با دشمن ما» و به این صورت آینده روابط 2 کشور مورد تهدید قرار گرفته و مستلزم همکاریهای صادقانه پاکستان با کابل است.
با این وجود، اعمال فشار بر گروههای تروریستی موجود در خاک پاکستان برای مصالحه با دولت کابل، عدم سازماندهی حملات انتحاری کابل و ولایات افغانستان در پاکستان و عدم صدور مواد انفجاری از شهرهای پاکستان موضوعاتی است که از نگاه کارشناسان باید پاکستانیها روی آن تصمیمگیری کنند.
آگاهان افغانستانی معتقدند در صورت که پاکستان تمایل به دوستی با دولت کابل داشته باشد، نباید حضور تروریستها را در خاک خود قبول کند و تمام پناهگاههای این گروه را تخریب و با دولت افغانستان در راستای برقراری صلح و ثبات همکاری کند.
پس از پایان نشست خبری اشرفغنی که موضع کابل در برابر اسلامآباد را مشخص کرده کارشناسان زیادی با حضور در رسانههای داخلی به اظهار نظر میپردازند و تأکید دارند که اکنون زمان آن فرارسیده تا مقامات اسلامآباد همکاری و یا عدم همکاری خود با کابل را مشخص کنند.
روابط 2 کشور بر اساس منافع افغانستان و پاکستان استوار خواهد بود و بدون شک اکنون پاکستان باید در حال رایزنی و تجدید نظر در سیاست خارجی خود در قبال افغانستان باشد.
با توجه به اینکه طالبان اکنون در شهرهای بزرگ پاکستان دفتر داشته و از این دفاتر حملات نظامی خود را سازماندهی میکنند، اسلامآباد قدرت اعمال فشار بر طالبان را داشته و میتواند با اقدامات خود سرنوشت صلح یا تداوم جنگ در افغانستان را رقم زند.
انتهای پیام