تازه ترین بررسی های آماری نشان می دهد که چین با لغو قانون «تک فرزندی» و اجرای سیاست «دو فرزندی»، دچار هزینه های مالی جدیدی می شود و این کشور می بایست سالانه میلیاردها دلار بر هزینه های خود بیافزاید.
به گزارش شفقنا افغانستان از ایرنا، حزب حاکم چین روز پنجشنبه هفتم آبان ماه جاری با صدور بیانیه ای پس از 35 سال به قانون تک فرزندی در این کشور پایان داد. سیاستی که از سال 1979 با هدف کنترل و جلوگیری از افزایش جمعیت در این کشور پهناور آسیایی اجرایی شد اما حالا و با اجرای این سیاست 100 میلیون زوج چینی می توانند از این پس صاحب فرزند دوم شوند.
اما نکته قابل توجه در این بین، هزینه هایی است که با تصویب این طرح متوجه دولت چین و حتی خانواده ها می شود.
یکی از محققان دانشکده اقتصاد دانشگاه پکن در برآوردی ساده اعلام کرده که شرایط پیش رو به لحاظ اقتصادی برای دولت هزینه بر است و به طور حتم نباید انتظار داشت که با استقبال خانواده ها مواجه شود.
برآوردهای بانک «کردیت» سوییس هم نشان می دهد که در مدت زمان 5 ساله بین 3 تا 6 میلیون کودک در چین متولد خواهد شد. مخارج بزرگ کردن و پرورش هر کودک بیش از 6 هزار دلار در سال ارزیابی شده امری که می تواند میزان مصرف سالانه خانوارها در این کشور را تا رقم 38 میلیارد دلار افزایش دهد.
اما در مقابل این اظهارات برخی شرکتهای فعال در بخش تولید لوازم و فرآورده های خوراکی کودکان از این اقدام دولت استقبال کرده اند و پیش بینی می شود در آینده به حجم سرمایه گذاری های خود بیافزایند.
سه ماه قبل از صدور لغو قانون «تک فرزندی» از میان نزدیک به 11 میلیون زوج چینی که اجازه داشتند دو فرزند داشته باشند، فقط نزدیک به یک میلیون و 500 هزار زوج با استفاده از این شرایط اعلام کردند که بزودی صاحب فرزند دوم خواهند شد و این مساله از سوی دیگر زوجهای چینی به دلیل شرایط اقتصادی با استقبال مواجه نمی شود.
حال «لیانگ جیانگ جانگ» استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه پکن پیش بینی کرده است که اگر سالانه 2 میلیون و 500 هزار نوزاد چینی با توجه به سیاست جدید به دنیا بیایند نزدیک به 12 میلیارد دلار بر مصرف کشور خواهند افزود.
دولت و حزب حاکم چین در حال حاضر درصدد اجرای سیاست اصلاحات مالی هستند و بخشی از این سیاست حول محور مصرف است و این یعنی اینکه مصرف در آینده بجای سرمایه گذاری و صادرات موتور محرکه اقتصاد این کشور خواهد بود.
افزون بر این دولت پکن تلاش دارد تا با اجرای این سیاست مشکل کمبود نیروی کار را نیز برطرف کند.
اکنون 912 میلیون نفر از جمعیت چین بین 16 تا 60 سال سن دارند که به این ترتیب 66 درصد از جمعیت کشور را نیروی کار تشکیل می دهد، اما بالغ بر 200 میلیون نفر هم بالای 65 سال دارند که این موضوع نشان دهنده پیری جامعه چین است.
روزنامه «سکیوریتی تایمز» در گزارشی نوشته است که دستکم مصرف برای هر نوزاد در طول یک سال نزدیک به 5 هزار دلار خواهد بود و جامعه با ورود نوزادان جدید به شدت مصرفی خواهد شد و این یعنی صرف هزینه های گزاف که دولت باید آن را تامین کند.
تنها مساله اینجاست که هنوز بسیاری از خانوارهای واجد شرایط علاقه ای به داشتن فرزند دوم نشان نمی دهند زیرا بر این باورند که هم اکنون با داشتن یک فرزند هم مشکلات اقتصادی و اجتماعی فراوانی دارند.
از سوی دیگر مساله آموزش و پرورش و نگهداری از فرزندان و هزینه های بهداشتی و پزشکی کودکان هم به دلیل تورم شدید در چین سنگین است و این موضوع خانوارها را برای داشتن فرزند دوم بی رغبت می کند.
نرخ زاد و ولد در چین پایین است. این رقم بنا بر گزارش اداره ملی آمار چین در سال 2010 میلادی 1.18 درصد بوده است که تا سال 2013 میلادی کمی افزایش یافت و به 1.24 درصد رسید اما این اداره گفته است برای تغییر شرایط پیری جمعیت باید این نسبت به 2.1 درصد برسد.
چین اگرچه می تواند با این سیاست به مصرف بیشتر کمک کند و اقتصاد را در مسیر توسعه پایدار قرار دهد و به افزایش نیروی کار مساعدت نماید، اما فشارهای اقتصادی برای خانواده ها به آنها مشکلات اجتماعی فزاینده هم تحمیل می کند و مشخص نیست که این خانواده ها مایل به قبول این فشارها باشند.
انتهای پیام