شفقنا افغانستان- روزنامه انصار در سرمقاله امروز خود می نویسد: افزایش خشونت علیه پناهندگان افغانستانی، سوریه و عراقی و کسانی که قربانی جنگ و ترور در منطقه شده اند، با سکوت سازمانهـای بین المللی و حتی سازمانهـای امنیتی برخی کشورها مانند آلمان رو به رو شده است.
در این میان عملـا اقدامی موثر در مهار گروههـای فاشیست و افراطی و ضد مهاجرت صورت نمی گیرد و به طور متوسط هر روز دو حمله علیه پناهندگان رخ میدهد. بر اساس اطلـاعات دولت آلمان در سال جاری تا به حال بیش از 500 حمله به پناهندگان و محل اقامت آنهـا در آلمان وجود داشته است. چند روز پیش 200 نیروی پلیس آلمان در عملیاتی در فرایبرگ ایالت زاکسن از پناهندگانی که به این ایالت وارد شدند در برابر 400 معترض حمایت کردند.
معترضان علیه ورود یک قطار ویژه حامل 721 پناهنده اعتراض کردند. در ماههـای اخیر حملـات به محل اقامت پناهندگان در سایه هجومـ مهاجران به این کشور به شدت افزایش پیدا کرده به گونهای که بسیاری سیاستمداران درباره چنین شرایطی و ظهور مجدد تروریسمـ راست افراطی هشدار داده اند.
تشدید خشونتها علیه پناهندگان، آن همـ در حالی که این افراد قربانی سیاستهـای غرب در منطقه شده اند موضعی نیست که بتوان آن را نادیده انگاشت. این موضوع به اندازهای ملموس است که حتی دستگاههـای امنیتی کشورهای اروپایی نیز به آن تاکید کرده اند. اخیرا رئیس سازمان استخبارات داخلی آلمان درباره خشونت روزافزون علیه پناهندگان و محل اقامت آنها هشدار داده و تصریح کرده است که این مسئله امنیت داخلی آلمان را به خطر میاندازد. “هـانس گئورگ ماسن”، رئیس نهاد فدرال حفاظت از قانون اساسی آلمان ( سازمان استخبارات داخلی آلمان) درباره خشونت علیه پناهندگان در آلمان هشدار داده و تصریح کرد که این مسئله امنیت داخلی آلمان را تهدید میکند.
گئورگ ماسن در این خصوص میگوید:” در این ( خشونتهـا علیه پناهندگان) حمله به فرهنگ دموکراسی ما مطرح است. شمار بالـای حملـات آتش سوزی به محل اقامت پناهندگان و دیگر جرایمـ این چنینی نگران کننده بوده و همچنین امنیت داخلی کشور را به خطر میاندازد.این فضا منجر به این میشود که انسانهـایی شکل گیرند که میگویند ما باید حالـا این سخنان را به عمل تبدیل کنیمـ.”
در این جا موضوعی وجود دارد که دستگاههـای امنیتی غرب نسبت به آن به شدت گریزان هستند. این موضوع اثبات دخالت غرب در بحران پناهندگان است. به عبارت بهتر، کشورهای غربی در حال ابراز نارضایتی از بحرانی هستند که خود آن را در منطقه پدید آورده اند. پدید آوردن و حمایت از داعش و دیگر گروههـای تکفیری عواقب و تبعاتی این چنینی دارد.
در این خصوص باید تاکید کرد که بحران پناهندگان با دخالت غرب در منطقه آغاز شده و فعلـا به مرحله دلسوزی غرب برای مهاجرین رسیده است! بسی قابل تامل است که “غرب” در ابتدا و انتهای این منظومه قرار دارد! اخباری که این روزها از پناهجویان بیپناه منتشر میشود دل هر انسان آزادهای را به درد میآورد! اخباری که نشان از تشدید بحران مهاجرین در آلمان و دیگر کشورهای اروپایی است. بحرانی که روز به روز تحت تاثیر بیمسئولیتی سازمانهـای بین المللی و عدمـ مسئولیت پذیری کشورهای مولد تروریسمـ بیشتر شعله ور میشود.
در حال حاضر سران غربی باید سهمـ خود را در ایجاد بحران در منطقه پذیرفته و پذیرای پناهندگانی باشند که از شر تروریسمـ داعشی -صهیونیستی یا همـ طالبانی مورد حمایت بعضی از همین غربیهـا به آن سوی مرزها گریخته اند. در این میان کشورهای آلمان و فرانسه و انگلیس باید پاسخگوی رفتار خود در خصوص ارسال سلـاحهـای ممنوعه به منطقه باشند. سلـاحهـایی که در اختیار گروههـای تروریستی مستقر در سوریه و حامیان منطقهای آنها یعنی آل سعود قرار گرفته است. در این میان آنگلـا مرکل صدر اعظمـ آلمان در حالی با پناهجویان عکسهـای سلفی میاندازد که بین سالهـای 2011 تا 2014 میلـادی بسیاری از سلـاحهـای ارسالی آلمان به عربستان سعودی با واسطههـایی در اختیار داعش و جبهه النصره قرار گرفت تا آنها با خیالی راحت بتوانند هزاران انسان را در سوریه و منطقه قربانی توحش خود کنند. اما حالـا جالب است که همین دولت دلسوز آلمان قصد اخراج مهاجرین افغانستانی را دارد!
امروز فرانسوا اولـاند رئیس جمهور فرانسه در حالی با اتیکت و برچسب سوسیالستی خود از حمایت کاخ الیزه از پناهجویان سخن به میان میآورد که تنها از سال 2013 تا 2014 میلـادی صادرات سلـاحهـای فرانسوی به منطقه 43 درصد افزایش یافته است.
نباید فراموش کرد سلـاحهـایی همچنان بین رژیمـهـای دیکتاتوری عربی و گروههـای تکفیری معامله گردیده و سود هنگفت آن به جیب صاحبان قدرت در پاریس واریز میشود. نقش انگلیس نیز در این معادله نه تنها غیر قابل انکار، بلکه پررنگتـر از دیگران است. در چنین مواردی مشخص نیست که چرا مقامات غربی در صددند خود را در جریان بحرانی که خود ایجاد کرده اند افرادی دلسوز نشان دهند….
انتهای پیام