استاد خلیلی: مردم از سر “درک” و “درد” مشترک اعتراض کردند/هیچ جریان سیاسی نقش ندارد

شفقنا افغانستان- استاد محمد کریم خلیلی، رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان و معاون رییس جمهوری پیشین کشور گفته که اعتراض روز چهارشنبه، کاملا خودجوش و بدون فراخوان سیاسی، حزبی و سازمانی بوده و تاکید کرد که مردم از سر”درک” و درد مشترک گردهم آمدند.

به گزارش شفقنا افغانستان؛ برطبق اطلاعیه ای که به شفقنا رسیده است، استاد محمد کریم خلیلی که برای درمان در خارج از کشور به سر می برد، با انتشار اعلامیه ای خواسته ای معترضان را برحق، معقول و قانونی خوانده و از رهبران حکومت وحدت ملی خواسته که هر چه زودتر به این خواسته ها، پاسخ مثبت دهند.

وی همچنین در قسمتی دیگر از پیام خود بیان کرده است که اگر در کابل بودم به تظاهرات کنندگان ملحق می شدم.

این درحالی است که استاد محمد محقق، معاون دوم ریاست اجرایی، رهبری این اعتراض را به افراد خاصی نسبت داد که به گفته او به دلیل شکست در انتخابات و عدم دسترسی به کرسی های دولت ناکام ماندند.
محقق در جریان مذاکره با نمایندگان معترضان در ارگ ریاست جمهوری گفت، کسانیکه دست شان از همه جا کوتاه است، این اعتراض را برگزار کردند، او تجمع هزاره ها در دروازه های ارگ و دادن شعار علیه حکومت وحدت ملی و رییس جمهوری را شرم آور خواند.

متن کامل پیام به شرح زیر می باشد:

پیام در حمایت از خواسته‌های مظاهره‌کنندگان
به نام قادر متعال
ملت آگاه و سربلند افغانستان!
باردیگر شهادت مظلومانه هفت تن از گروگانها در ولایت زابل را به شما و خانواده‌های داغدار آنها، تسلیت می‌گویم.
از آنجای که من به خاطر تداوی، چند روز پیش، به خارج از کشور آمده بودم، بسیار متأسفم که نتوانستم، در این روز بزرگ دادخواهی، برسم؛ اما جریان مظاهره خودجوش مردمی را در کابل، از طریق رسانه‌ها و تماسهای تلفونی، گام به گام دنبال کردم.
تظاهرات امروز مردم، از ویژگی‌هایی برخوردار بود که در تاریخ دموکراسی کشور نظیر آن را نمی‌توان یافت. در پیوند به این حرکت تاریخی، نکاتی را یادآور می‌شوم.
یک) در این رستاخیز مردمی که در یک فرصت بسیار کم و زمان اندک صورت گرفت، آنچه که از همه، برجسته و آشکار می‌نمود، حضور گسترده و همدلانه مردم، از اقوام و سمتهای مختلف کشور بود. در این گردهماییِ عدالتخواهانه، پیروان مذاهب اسلامی شیعه، سنی و اسماعیلی و اقوام پشتون، تاجک، ازبک، ترکمن، بلوچ، پشه‌ای، هندو و سایر شهروندان و اقوام شریف کشور، در کنار برادران و خواهران هزاره‌تبار شان، گردهم آمدند تا در یک صف و با یک صدا، از خواسته‌های برحق مردم و خانواده‌های داغدار شهداء، حمایت و فریاد دادخواهی شان را بلند سازند. این همدلی و همبستگیِ آگاهانه، نشان قوت و قدرت ملت افغانستان و شکست‌ناپذیری آنها، در برابر توطئه‌ها و دسیسه‌های نفاق‌افگنانهِ حلقاتی هستند که می‌خواهند با خلق حادثه، مردم این سرزمین را به “قومیت”، “مذهب” و “سمت” تقسیم کنند.
من از این جهت، در برابر هوشیاری، بیداری، همدلی و همگرایی ملت افغانستان سر تعظیم فرود می‌آورم و از ایستادن آنها در کنار خانواده‌های مصیبت‌دیدهِ شهداء، به رغم نامساعد بودن هوا، تشکر و سپاسگزاری ‌می‌نمایم.
دو) این مظاهره، نشان داد که مردم افغانستان، در قبال سرنوشت خویش، “حساس” است و تلخ‌کامی‌های روزگار، هرگز آنان را از “داشتن امید به آینده” و تلاش برای بهبود وضعیت و در نتیجه، ساختن یک افغانستان آباد، سربلند و مقتدر، باز نداشته و مردم همچنان با صلابت و اقتدار، به پیش می‌روند.
سه) “نظم‌پذیری”، “قانون‌مداری”، “رعایت اخلاق اجتماعی” و “احترام به آبرو و عزت کشور”، از دیگر ویژگی این رستاخیز مردمی، در این روز، بود. مردمی را که در زمان بسیار کمی، ارزشهای مدنی و سازوکارهای دموکراسی را تجربه کرده اند، در برابر این همه ظرفیت و مدنیتِ رفتاری شان، آفرین باید گفت و از متانت، اخلاق و تعهد آنها به قانون و قانونیت، تقدیر باید کرد.
در این فرصت، از مظاهره‌کنندگان می‌خواهم که تحت هر شرایطی، همان وقار، متانت و نظم‌پذیری شان را حفظ نمایند و نگذارند که این حرکت تاریخی، با خشونت و بی‌نظمی، به بیراهه کشیده شده و زمینه استفاده سؤ برای کسانی فراهم گردد که چشم دیدن این ارزش و عظمت را ندارند.
چهار) حرکت امروز مردم، کاملا خودجوش، خودانگیخته و بدون فراخوانِ سیاسی، حزبی و سازمانی بود. مردم از سرِ “درک” و “درد مشترک” گردهم آمدند و هیچ جریان و سازمان سیاسی، در فراخواندن و رستاخیز آنها نقش نداشت.
پنج) من ضمن حمایت قاطع و همه جانبه از خواسته‌های برحق، معقول و قانونیِ مظاهره‌کنندگان، از رهبران حکومت وحدت ملی می‌خواهم که هرچه زودتر به این خواسته‌ها، پاسخ مثبت دهند و در عمل، جدیت خود را در این راستا به اثبات برسانند. خواسته‌هایی که امروز از سوی مظاهره‌کنندگان مطرح شد، اکثرا خواسته‌‌های دیرینه و تاریخی مردم بوده که در مقاطع مختلف مطرح گردیده؛ اما تاهنوز متأسفانه برآورده نشده است.
شش) امیدوارم این حرکت شهروندان، حکومت را به ضعفها، کاستی‌ها و عدم تحقق لازم وعده‌های داده شده، متوجه کرده باشد و از این پس، مسؤولان حکومت با جدیت و قاطعیت به خواسته‌ها و مطالبات شهروندان در زمینه تأمین امنیت، عدالت، برابری و شیوه حکومتداری و نفی تبعیض، تعصب و نابرابری، رسیدگی کنند.
هفت) از رسانه‌های ملی و بین‌المللی‌ای که این حرکت را گام به گام بازتاب دادند، تشکر و قدردانی می‌نمایم.
والسلام
محمد کریم خلیلی
20 عقرب 1394