شفقنا افغانستان- در حساس ترین بازی هفته دوازدهم رقابت های لیگا شنبه شب بارسلونا و رئال مادرید در سانتیاگو برنابئو به مصاف هم می روند؛ دیداری که به خاطر دشمنی تاریخی بین این دو باشگاه حال و هوای خاصی دارد.آیا دشمنی بین رئال مادرید و بارسلونا به خاطر فوتبال است؟ چه دلایلی باعث شده است تا این دو باشگاه دو قطب مخالف شوند و آیا این دشمنی از بین می رود؟ در آستانه ال کلاسیکو در گزارشی به این سوالات پاسخ می دهیم
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا ورزشی، رقابت بین رئال مادرید و بارسلونا فراتر از فوتبال است. این دو باشگاه بزرگ فوتبال اسپانیا تداعی گر جنگ بین دو فرهنگ کاستیلی و کاتالونیایی است یا به عبارت دیگر می توان گفت که رقابت و تصادم بین حکومت ظالم و مستبد و جنبشی است که به برابری و مساوات متعقد است و ندای جدایی طلبی و استقلال را سر می دهد.
هر چند ال کلاسیکو رقابت بین دو باشگاه بزرگ فوتبال جهان و اروپا و یکی از حساس ترین و جذاب ترین رقابت های ورزشی در جهان به شمار می آید با این حال حوادث تاریخی هنوز در ورای این دیدار بزرگ خودنمایی می کنند و رنگ و بوی خاصی به آن می دهند.هنوز هواداران رئال مادرید آبی-اناریها را اسپانیایی نمی دانند و جدایی طلبان خرابکار لقب می دهند همچنانکه هواداران بارسلونا مادریدیها را نماد حکومت ظالم و مستبد می دانند.
اقلیم کاتالونیا زمانی برای خود یک دولت مستقل بود و زبان و فرهنگ خاصی برای خود داشت اما در 11 سبتامبر 17144 فیلیپ پنجم به آنجا جمله کرد و جغرافیاش را دستخوش تغییر قرار دارد.
دلایل سیاسی در ورای دشمنی رئال مادرید و بارسلونا
شهر بارسلونا در دهه سوم قرن پیش نماد هویت کاتالونیایی بود و توسط سوسیال دمکراتها اداره می شد و این چیزی نبود که حکومت پادشاهی اسپانیا می خواست و به همین خاطر ژنرال فرانکو در سال 1936 به این منطقه حمله کرد و باعث به وجود آمدن جنگ داخلی در اسپانیا شد.
جنگ بین حکومت پادشاهی و جدایی طلبان کاتالونیایی در گرفت و شعله های آن دامن بسیاری را در برگرفت. مادرید پایتخت حکومت پادشاهی بود و بارسلونا هم نماد جدایی طلب و برابری و از آن زمان تا الان این دو قطب در عرض همدیگر حرکت می کنند و به سازش و صلح معقتد نیستند چرا که هر کدام از آنها به آرمان و ارزش های متعقد است که در ضد و مقابل طرف دیگر است.
ژنرال فرانکو دستور به بازداشت ژوزب سونال نماینده جناح چپ جمهوری خواه را که رئیس باشگاه بارسلونا بود داد و بدون محاکمه او را اعدام کرد چرا که به زعم فرانکو او خواستار جدایی بوده و مجازات چنین کسی اعدام است. طبیعی بود که فرانکو در این جنگ به پیروزی برسد. به هر حال او در راس حکومت اسپانیا قرار داشت و همه لوازم لازم برای سرکوب کاتالان ها را داشت. بعد از پیروزی فرانکو به کارگیری زبان کاتالونیایی در اسناد رسمی باشگاه بارسلونا ممنوع شد. او همچین برافراشته شدن پرچم ایالیت کاتالونیا را جرم بزرگ قلمداد کرد و دستور داد تا بدترین برخورد با خاطیان این قوانین شود.
فرانکو در سال 1975 وفات یافت و همین باعث شد تا کاتالان ها نفس راحتی بکشند. بعد از مرگ دیکتاتور فرانکو بار دیگر خواسته های مردم ایتالت کاتالونیا مطرح شد و آنها ندای استقلال و جدایی طلبی را سر داند و حکومت مادرید را به فساد متهم کردند.
پیروزی 11 بر یک رئال مادرید برابر بارسلونا
ژنرال فرانکو اصرار داشت تا دشمنی بین دو فرهنگ کاستیلی و کاتالونیایی را اثبات کند. او دست به هر کاری می زد که تا کفه ترازو را به سود کاستیلی که قدرت را در دست داشتند سنگین تر کند و فوتبال هم با توجه به محبوبیت بسیار زیادی که داشت بهترین وسیله بود.
رئال مادرید نماد شهر مادرید بود و فرانکو هم علاقه زیادی به این تیم داشت و به همین خاطر بود که این تیم به تیم پادشاهی در فوتبال اسپانیا مشهور شد. در سال 1943 بارسلونا و رئال مادرید در فینال جام حذفی به مصاف هم رفتند. طبیعی بود که این دیدار مانند میدان جنگ برای دو طرف باشد اما این جنگ تنها یک پیروز داشت و آن رئال مادرید بود چرا که زمین و زمان به سود این تیم بود و حتی داوران هم از این تیم می ترسیدند.
در دیدار رفت فینال جام حذفی اسپانیا بارسلونا موفق شد که بازی را با نتیجه سه بر صفر به سود خود به پایان رساند و این باعث خشم فرانکو شد. نوبت به دیدار برگشت فرا رسید و فرانکو اصلا دوست نداشت که تیم مورد علاقه او در این بازی بازنده باشد. تیمی که در دیدار رفت با سه گل به پیروزی رسیده بود در دیدار برگشت سرگردان و آشفته بود و بازیکنان انگار که در میدان مسابقه حضور نداشتند. رئال مادرید در دیدار برگشت که هنوز هم حرف و حدیث زیادی به دنبال دارد موفق شد که با نتیجه یازده بر یک به پیروزی برسد.
بازیکنان بارسلونا که در آن دیدار جنجالی حضور داشتند بعد از پایان بازی اعتراف کردند که نیروهای ژنرال فرانکو قبل از شروع بازی به رختکن تیم هجوم بردند و آنها را تهدید کردند که اگر در این دیدار پیروز شوند همه آنها را خواهد کشت. جیمی برنز بازیکن سابق بارسلونا که در آن دیدار حضور داشت در کتاب خاطرات خود می نویسد: فرانکو قبل از بازی نامه ای برای ما نوشت و در آن آمده بود که نباید فراموش کنیم که ما زیر سایه و لطف حکومت مرکزی زندگی می کنیم.
دی استفانو جنگ را شعله ور کرد
پیوستن دی استفانو به رئال مادرید بحران و تنش بین دو باشگاه در سال 1953 را شعله ور کرد. سران باشگاه بارسلونا همتای خود در مادرید را به فریبکاری در این انتقال متهم کردند. آنها براین باور بودند که دی استفانو در آستانه پیوستن به بارسلونا بود اما فشارهای حکومت مرکزی در مادرید باعث شد تا این ستاره آرژانتینی تغییر مسیر دهد و رئال مادرید را به عنوان مقصد بعدی خود انتخاب کند.
دی استفانو در سال 1953 با بارسلونا قرارداد داخلی امضا کرد اما فیفا با فشارهای که حکومت مادرید وارد کرد اجازه این انتقال را نداد. این بازیکن آرژانتینی وارد اسپانیا شد تا با بارسلونا قرارداد بندد اما به محض ورود به این کشور سانتیاگو برنابئو رئیس باشگاه رئال او را قانع کرد که به بارسلونا نرود و رئال مادرید را به عنوان مقصد بعدی خود انتخاب کند و اینگونه هم شد و همین باعث شد تا مردم ایالت کاتالونیا به خشم آیند و سران رئال را به بی احترامی کردن متهم کنند.
انتقال لوئیس فیگو به رئال مادرید؛ بمبی که هیچ کس انتظار انفجار آن را نداشت
پیوستن یک بازیکن از یک باشگاه به باشگاه دیگر جرمی نابخشودنی از سوی هواداران دو تیم به شمار می آید. لوئیس فیگو نماد این انتقال است و به همین خاطر از عرش به فرش نزول پیدا کرد البته در بین هواداران بارسلونا. این بازیکن پرتغالی در بارسلونا بسیار محبوب بود. او بازوبند کاپیتانی آبی-اناریها را بر بازو می بست و بازیهای درخشانی را برای این تیم هم به نمایش گذاشت اما به یکباره تصمیم گرفت که در سال 2000 بارسلونا را ترک کند و رئال مادرید را به عنوان مقصد بعدی خود انتخاب کند.
فلورنتینو پرس رئیس باشگاه رئال مادرید رقم فسخ قرارداد فیگو را که 61 میلیون یورو بود بدون اطلاع خوان گاسپارت رئیس باشگاه بارسلونا پرداخت کرد و اینگونه بود که این بازیکن پرتغالی سر از رئال مادرید درآورد. هواداران بارسلونا به شدت خشمگین شده بودند و چنین چیزی را از کاپیتان خود باور نداشتند. آنها لقب خائن بزرگ را برای فیگو انتخاب کردند و بدترین دشنام ها را برای او به کار برند.
فیگو از بهترین و محبوب ترین بازیکن بارسلونا به پست ترین و مبغوض ترین بازیکن تاریخ این باشگاه اسپانیایی تبدیل شد و الان هم هواداران بارسلونا او را نبخشیده اند. فیگو به نوکمپ بازگشت تا با پیراهن رئال مادرید برابر تیم سابق خود به میدان رود. تمام ورزشگاه به شعله ای آتش تبدیل شده بود و می خواست فیگو را بسوزاند. حاضران در نوکمپ چشم دیدن این بازیکن را نداشتند و با سر خوک از او پذیرایی کردند و لقب های چون خائن، آشغال و مزدور را برای او به کار بردند تا نشان دهند که چقدر از او بیزار هستند.
بنابرین با وجود اقدامات زیادی که در این چند سال اخیر اتخاذ شده است اما هنوز دشمنی بین رئال مادرید و بارسلونا ادامه دارد. آبی-اناریها دست از خواسته های جدایی طلبانه خود برنداشته اند و از هر فرصتی برای به اهتزاز درآوردن پرچم خود استفاده می کنند و از طرف دیگر هم مادریدیها به چنین خواسته های بی توجهی می کنند و مردم ایتالت کاتالونیا را خائن می دانند.همین باعث شده است که جدال بین این دو باشگاه بزرگ فوتبال اروپا فرا فوتبالی و شبیه به میدان جنگ و کارزار باشد.
انتهای پیام