“اتکا به کمک های ایران و پاکستان” عنوان سرمقاله شماره اخیر نیویارک تایمز است.
شفقنا افغانستان به نقل از رادیو آزادی؛ سرمقاله که از سوی هاله اسفندیاری محقق در مرکز تحقیقاتی ودرو ولسن نوشته است در خصوص توافقنامه امنیتی میان افغانستان و امریکا متمرکز است.
وی می نویسد اگر چنین پنداشته شود که رییس جمهور کرزی توافقنامه دو جانبه با امریکا را امضا نخواهد کرد و امریکا عساکر خود را تا پایان امسال از این کشور بیرون کند در این صورت وضعیت امنیتی در افغانستان بدتر خواهد شد.
در مقاله آمده است در صورت که معامله روی برنامه جنجال بر انگیز اتومی ایران مطابق پلان به پیش برود ایرانیان می توانند از نفوذ شان در افغانستان بالای برخی از جنگسالاران پیشین به طور مثبت استفاده کنند.
به گفته مقاله نویس نیویارک تایمز بعضی از جنگسالاران پیشین در افغانستان موجود اند که از ضعف حکومت برای به دست آوردن اهداف گذشته شان، به کنترول در آوردن مناطق بیشتر و افزایش نفوذ خود می توانند استفاده نمایند.
به باور نویسنده مقاله، امریکا و متحدین آن با وجود حضور گسترده یی نظامی در افغانستان نتوانسته اند که فعالیت این گروه ها را کنترول کنند و پس از خروج از این کشور هم این توان را نخواهند داشت که جلو خشونت و تشدد ناشی از فعالیت این گروه ها را بگیرند.
در این مقاله یی نیویارک تایمز هم چنان آمده است که امریکا ممکن در چنین یک وضعیت به هدف کنترول فعالیت طالبان در سرحدات افغانستان بالای پاکستان و ایران اتکا کند.
مقاله نویس در ادامه نوشته است که این به نفع پاکستان است که در کشور همسایه اش افغانستان از هرج و مرج جلوگیری شود و حکومت امریکا با پاکستان در این زمینه همکاری نماید.
به باور مقاله نویس امریکا در صورت نیاز حتی می تواند که از پایگاه های هوایی خود در آسیای مرکزی برای اجرای حملات طیارات بدون پیلوت جهت جلوگیری از فعالیت طالبان در افغانستان استفاده کند.
نیویارک تایمز مقاله یی دیگری را نیز تحت این عنوان که ” ثبات افغانستان به مفاد هند است” به نشر رسانده است.
جاوید احمد نویسنده این مقاله نوشته است که پس از بحث های طولانی در خصوص امضای قرار داد امنیتی میان افغانستان و امریکا چنین به نظر می رسد که خروج عساکر امریکایی از این کشور یک امر حتمی است.
اما وی در ادامه می نویسد که اگر واشنگتن انتخاب صفر یا خروج کامل سربازان امریکایی از افغانستان را مطرح کند به معنی ختم داد و ستد جامعه جهانی با افغانستان نخواهد بود.
در مقاله امده است که هند باید قدم به جلو بگذارد و در راستای گسترش روابط امنیتی و اقتصادی با افغانستان مشکل نداشته باشد.
مقاله نویس می گوید که هند می تواند از طریق همکاری های تخنیکی، استخراج معادن و تکنالوژی معلوماتی با افغانستان روابط خود را توسعه بدهد.
در مقاله آمده است که با این کار به افغان ها فرصت های کاری فراهم می شود و در به جذب سرمایه گذاران خارجی در این کشور هم کمک می کند.
جاوید احمد می نویسد که تلاش های هند در افغانستان با موانع از سوی پاکستان رو به رو خواهد شد اما پاکستان باید بداند که همه چیز به آن کشور وابسته نیست.
کرسشن ساینس
روزنامه کرسشن ساینس مانیتور در مطلبی به امریکا توصیه کرده است که به جای فشار آوردن بالای افغانستان به خاطر امضای قرار داد امنیتی از حوصله کار بگیرد.
روزنامه می نویسد که افغانستان از یک مرحله یی حساس عبور می کند و پس از چند دهه خشونت قدرت در این کشور برای اولین بار به طور دیموکراتیک و صلح آمیز انتقال می شود.
روز نامه هم چنان نوشته است واگذاری امضای موافقتنامه امنیتی با امریکا به حکومت آینده افغانستان به این سند بیشتر مشروعیت می بخشد و به حکومت جدید این کشور هم اعتبار میدهد.
کرسشن ساینس مانیتور در اخیر می نویسد که تمام کاندیدان انتخابات آینده ریاست جمهوری افغانستان از تفاهمنامه امنیتی کابل و واشنگتن حمایت می کنند و داشتن روابط با امریکا را برای کامیابی خود و ثبات، امنیت و پیشرفت افغانستان مهم می دانند.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com