موزه ی آفریقای مرکزی در بلژیک که یک موزه ی سلطنتی است با هزینه ای بالغ بر 90 میلیون دلار در دست نوسازی قرار گرفته تا با ایجاد تغییراتی نشانه های موجود در آن که مبین استعمارگری بلژیکی ها در افریقاست، حذف گردد. لیکن از نظر بسیاری برای این کار دیگر خیلی دیر شده است.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا افغانستان به نقل از “اتلانتیک سیتیز”، بنای این موزه در اصل با عنوان «کاخ مستعمرات» برای نمایشگاه جهان در سال 1897 بازگشایی شد. یک سال بعد «شاه لئوپولد دوم» این کاخ را به یک موزه دائمی برای نمایش فتوحات استعمارگرانه کشور بلژیک تبدیل کرد.
بازدیدکنندگان از این موزه هر روز بازدید خود را از کنار یک مجسمه ی طلائی آغاز می کنند که تندیس یک فرستاده ی اروپایی به افریقاست که یک کودک افریقایی را نگهداشته است. بر روی یک لوح در کنار این مجسمه نوشته شده است: «بلژیک تمدن را به کنگو آورد».
در یک غرفه از این موزه بازدیدکنندگان می توانند مجسمه ی «لئوپارد من» را ببینند که یک افریقایی با ماسکی بر صورت را نشان می دهد که به طور پنهانی در حال حمله به یک قربانی خواب است. این مجسمه توسط یک هنرمند سفیدپوست ساخته شده است.
در آغاز قرن بیستم زمانی که غیرغربی ها توسط غربی ها گاه شکار می شدند و در باغ وحش ها به نمایش گذاشته می شدند (شاه لئوپولد از جمله کسانی بود که این کار را انجام می داد)، عناصر این موزه چندان بحث برانگیز به نظر نمی رسید. اما امروز منتقدان زیادی علنا اعلام می دارند که ماست مالی و سفیدنمایی بی رحمی ها و واقعیت عملکردهای وحشی سفیدپوستان اروپایی از جمله مشغله های غربیان در طی چند دهه گذشته بوده است. در حالیکه تاریخ گواهی بر این واقعیت تاسف انگیز است که شرایط کار مرگبار، قحطی، سرکوب شورش ها، سرازیر کردن نرخ زاد و ولد و انتشار بیماری، منجر به میلیون ها مرگ تا سال 1908 شده است.
همانگونه که «ادم هوششیلد» عضو ستاد مرور کتب نیویورک در یک نمایشگاه در سال 2005 گفته است: «بارها و بارها هم نمایشگاه موزه سلطنتی و هم کاتالوگ های آن به طور اجمالی و زودگذر از بخش تاریک تاریخ کنگو گذشته اند و سپس بر بخش لطیف و خوش آن تاکید کرده اند. البته این تکنیک تاثیرگذار است چرا که اصلا به نظر نمی رسد که واقعیتی تکذیب یا انکار شده است.»
اما اکنون موزه افریقای مرکزی بلژیک تلاش می کند که آن گذشته را به گونه ای تکان دهد که خوب به نظر برسد. از این رو مسوولان این موزه می خواهند که موزه بیشتر بر افریقای امروز تمرکز کند و برای همین منظور در وب سایت خود اضافه کرده اند که این نمایشگاه دائمی «کاملا مورخ» است و «در تقابل عمیق با نمایشگاه های موقت قرار دارد به طوریکه تمرکز آن بر تحقیق علمی و موضوعات مورد بحث روز در مورد مجموعه های موجود است».
با این وجود مسوولان موزه قادر نبوده و نخواهند بود که برخی از بحث برانگیزترین عناصر این موزه را از جای خود تکان دهند. بنابر گزارش رویترز، مجسمه ی «فرستاده ی اروپایی» و نیز مجسمه ی «لئوپارد من» هیچ جایی نمی توانند بروند. به علاوه «گیدو گریسیل»، مدیر این موزه معتقد است که ایجاد تغییرات زیاد در زمان کم بلژیکی های مسن تر را رنجانده و دلخور می کند چرا که نوستالژی زمانی را در ذهن آنها بوجود می آورد که کشور آنها در اوج بود. وی به رویترز گفته است: « ایجاد تغییر در این موزه شبیه راه رفتن بر روی طناب است و شما مجبورید گام به گام جلو بروید. نمی توان مردم بلژیک را با انتقادهای زیاد و ایجاد تغییر سریع اذیت کرد چرا که این تغییر جدید به معنی آن خواهد بود که همه چیز بد بوده است. »
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com