شفقناافغانستان- یک نویسنده عراقی با بررسی گروههای سیاسی مختلف این کشور نوشت که اصلیترین معضل در عراق نبود یک موضع واحد و یکپارچه در قبال آمریکاست.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، «ایاد العنبر» نویسنده عراقی در یادداشتی در وبگاه ان آر تی، به نوع مواجهه جریانهای مختلف این کشور با دولت «جو بایدن» و ناتوانی دولت عراق در اتخاذ یک سیاست و موضع واحد در قبال آمریکا پرداخت.
او نوشت که در سالهای پایانی دولت باراک اوباما و هنگامی که «جو بایدن» معاون او محسوب میشد، عراق مشغول مبارزه با داعش بود و هنوز درگیریها ادامه داشت. در آن زمان نوع مواجهه عراقیها با دولت آمریکا، عمدتا به چگونگی غلبه بر تروریستها مربوط میشد. بنابراین اولین نگاه به دولت بایدن در نزد عراقیها به دوره اوباما و قبل از آن زمانی که جو بایدن سناتور بود، باز میگردد.
به نوشته ایاد العنبر، اما مشکل در این نگاه و تصورات از دولت بایدن نیست، مشکل جایی است که ببینیم طبقه سیاسی و بیشتر مردم عراق، چه انتظار و خواستههایی از این دولت دارند و تا چه میزان شاهد تشتت و پیچیدگی در این امر هستیم.
او در ابتدا به نامه چندی پیش «ایاد العلاوی» نخستوزیر اسبق عراق و رئیس ائتلاف «الوطنیه» به «جو بایدن» میپردازد. نامهای که به عقیده نویسنده در نوع دیدگاه و موضع متناقض است. علاوی در این نامه نوشته است که آمریکاییها در عراق مرتکب اشتباه شدند، اما او این اشتباه را به سال ۲۰۱۰ مربوط میداند و مینویسد که یکی از مهمترین اشتباهات آمریکاییها این بود که منافذ و راههای فساد را در برابر رهبران سیاسی باز گذاشتند و تأثیرات آن همچنان باقی است. بنابراین غیر مستقیم از آمریکا میخواهد تا بازگشته و اشتباه خود را تصحیح کند و بساط فساد را از عراق برکشد.
ایاد العنبر در ادامه نوشت که نامه علاوی به جو بایدن، نشان از یک مشکل اساسی در بین برخی رهبران سیاسی و بخش گستردهای از مردم عراق است، به طوریکه که گمان میکنند که کاخ سفید باید با منافع و تمایلات آنها همسو باشد و فکر میکنند که رئیسجمهور آمریکا و سیاسیون این کشور هیچ کار و دغدغه دیگر جز عراق ندارند و گویی که آمریکا بدون توجه به منافع خویش، اقدام به سرنگونی رژیم صدام کرده است، از این رو از آمریکا میخواهند تا آنها را از نظام سیاسی ناکارآمد نجات دهد. بنابراین ما با گروهی مواجه هستیم که نه انتخابات و نه اعتراضات را مفید میدانند و اول و آخر چشمشان به اقدام آمریکاست.
او سپس به مورد دیگر اشاره کرد و نوشت که برخی گروههای سیاسی نمیتوانند به روابط با دولت آمریکا جز از دریچه تنش میان واشنگتن و تهران نگاه کنند و همواره نگاهشان به سخنان مقامات آمریکایی و ایرانی است و به طور مستقل نمیتوانند در خصوص عراق فکر کنند.
این نویسنده عراق سپس به گروههای کُرد پرداخت و مدعی شد که آنها همچنان عقیده دارند که جایی در تصمیمگیریهای دولت مرکزی ندارند و روابط گرمشان با آمریکا تأثیری بر آنچه در بغداد یا جنوب و غرب عراق میگذرد، ندارد. دولت اقلیم کردستان و رهبران سیاسیاش کانالهای مستقیم و غیر مستقیمی با آمریکاییها دارند و واشنگتن نیز در اربیل کنسولگری فعالی دارد.
اما در خصوص گروههای سیاسی اهل سنت، به عقیده نویسنده آنها در خصوص نوع نگاه به دولت بایدن دچار اختلاف هستند. برخی امیدوارند که دولت بایدن طرحی که در سال ۲۰۰۶ در خصوص اقلیمهای شش گانه در عراق مطرح کرده بود را در دستور کار قرار دهد. از این رو از پیروزی او به گرمی استقبال کردند و در ورای این استقبال امید به تشکیل اقلیم سنی نهفته بود. اما گروه دیگری از اهل سنت عراق، تشکیل اقلیم سنی را به موافقت و حمایت دولت جدید آمریکا مربوط نمیدانند و معتقدند که برای نیل به این هدف ابتدا باید با شرکا بر سر چگونگی تقسیم قدرت در «اقلیم سنی» به توافق رسید.
«ایاد العنبر» سپس نتیجه گرفت که همچنان یک معضل بزرگ و تشتت آراء میان سیاسیون عراقی در خصوص نوع تعامل با آمریکا دیده میشود و هنوز بر روی این مسأله که آمریکا به عنوان یک همپیمان یا دوست یا دشمن نگریسته شود، اتفاق نظری وجود ندارد و تمامی این تناقضات در حکومتی جمع شده که سیاست خارجیاش صرفا از زبان نهادهای رسمی بیان نمیشود.
او دولت مصطفی الکاظمی را بهترین نمونه از این عدم شفافیت در خصوص موضع سیاسی در رابطه با روابط با آمریکا دانست و گفت که او همزمان که سعی میکند تمامی طرفها را حفظ کند، از اتخاذ یک موضع واحد در خصوص آمریکا عاجز است و از این رو پاسخ به این سؤال که عراقیها چه چیزی از دولت آمریکا میخواهند، بسیار پیچیده است.
این یادداشت را در وبگاه ان آر تی ببینید
