شفقنا افغانستان – حمله انتحاری به مرکز آموزشی کاج حملهای علیه دانشآموزان هزاره شیعه در یک مرکز آمادگی کنکور که هشتم میزان ۱۴۰۱ صورت گرفت که براساس گزارش هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) این حمله ۵۳ شهید و ۱۱۰ زخمی بر جای گذاشت.

حمله انتحاری زمانی صورت گرفت که دانشآموزان برای شرکت در آزمون آزمایشی کنکور حضور یافته بودند و از آنجا که دانشآموزان دختر در ردیفهای نخست محل برگزاری آزمون نشسته بودند، اغلب جانباختگان نیز دختران نوجوان بودند.
دولت طالبان این حمله را به گروه داعش نسبت داد و اعلام کرد که شش تن از عوامل آن را کشتهاند.
حمله به مرکز آموزشی کاج واکنشهای گستردهای در سطح افغانستان و کشورهای دیگر در پی داشت و کاربران شبکههای اجتماعی افغانستان کارزار گستردهای را با هشتگ «نسلکشی هزارهها را متوقف کنید» راهاندازی کرده و توجه وسیع ناظران و سیاستمداران خارجی را به موضوع کشتار هزارهها جلب کردند.
حال پس از گذشت شش ماه از انفجار در مرکز آموزشی کاج میگذرد و بازماندگان این حادثه دلخراش، نه تنها از سوی حکومت طالبان و جامعه جهانی حمایت نشدند، بلکه امیدهایشان با بسته شدن دانشگاهها به یاس تبدیل شده است.
بیشتر بخوانید:
حمله تروریستی به شیعیان هزاره: «مرکز آموزشی کاج» دوباره به روی دانش آموزان باز میشود
ویدیو: مرکز آموزشی کاج لحظاتی پس از حمله تروریستی
مهاجران افغانستان در کالیفرنیای آمریکا؛ نسلکشی هزارهها را متوقف کنید!
«فاطمه امیری» یکی از مجروحین حمله تروریستی به مرکز آموزشی کاج در غرب شهر کابل، در مورد وضعیت درمانی اش به خبرنگار خبرگزاری شفقنا افغانستان اظهار داشت: در حال حاضر در ترکیه هستم چون تداوی من در افغانستان امکان پذیر نبود. از آنجایی که روند درمان من سه ماه در حالت تعلیق بود و مدت زیادی از تخلیه چشمم میگذرد، رگهای چشمم خشک شده و داکتران میگویند که دیگر امکان درمان و یا پیوند چشم برای من وجود ندارد. عمل زیبایی و چشم مصنوعی یگانه راهی است که پزشکان توصیه میکنند.

وی در ادامه افزود: علاوه بر چشم، گوش چپ ام نیز آسیب دیده و نمیتوانم مثل قبل بشنوم. هنوز ترکشهایی از انفجار در بدنم است که اگر آنها را خارج کنم، احتمال فلج شدنم وجود دارد.
کابوسهایی که فاطمه را رها نمیکند
امیری با بازگو کردن حوادث روز انفجار میگوید: صحنه هایی که من دیدم، بدن پاره پاره عزیزترینهایم بود، در خون غلطیدن تمام دوستانم بود. جمعیتی که دوسال در کنار هم بودیم و درس خواندیم، را میدیدم که همگیشان چگونه با آرزوهایشان یکجا دفن میشدند. خانه دومم را میدیدم که چگونه بهم ریخته و نابود میشد.

وی افزود: خاطرات حادثهای که در آن بینایی چشمم و شنوایی گوشم را از دست دادم، هر لحظه با من است. کابوسهای آن مرا رها نمیکند و گاهی از خوابیدن پشیمان میشوم. نمیتوانم این حادثه را فراموش کنم و به خود اجازه نمیدهم که این فاجعه را از یاد ببرم چون به شهدا وعده دادم که آنها را فراموش نکرده و برای آرزوهایشان تلاش خواهم کرد.
بازمانده حادثه کاج میگوید: این حادثه به من قوت قلب و حس شکست ناپذیری داد و هر باری که شکست میخورم با انگیزهتر تلاش میکنم.
بستن دانشگاه و مکاتب دخترانه؛ نمکی بر زخم بازماندگان
خانم امیری با اشاره به بستن مکاتب از سوی حکومت طالبان خاطر نشان کرد: تصمیم بسته شدن دانشگاهها با فاصله کمی از انفجار در مرکز آموزشی کاج اتخاذ شد که این اتفاق روح شهدای دانایی، بازماندگان انفجار و خانواده شهدا را آزار میدهد. در سالیان اخیر نفرات زیادی بخاطر علم آموزی شهید و زخمی شدند و بازماندگان قصد داشتند با رفتن به دانشگاه راه آنها را ادامه دهند اما این اقدام حکومت، «نمکی بر زخم جامعه و بازماندگان» بود.
وی با بیان اینکه جامعه جهانی در حمایت از آسیب دیدگان و خانواده شهدا منفعل عمل کرده، اظهار داشت: اگر مشابه این اتفاق در نقطه دیگری از جهان روی میداد، تمام جهان آن را مورد توجه قرار داده و آسیب دیدگان را تحت پوشش قرار میدادند اما جهانیان در مقابل جنایتی که علیه کورس کاج و دانشآموزان آن انجام شد، سکوت کردند!
امیری میگوید: دختران افغانستان دو سال است که از رفتن به مکاتب محروم هستند و حتی خودم نتوانستم صنف دوازدهم را تکمیل کنم. دو سال است فریاد میزنیم که ما بازگشایی مکاتب را میخواهیم اما هیچکس صدای ما را نمیشنود. این موضوع بسیار دردآور است و با ادامه این روند باید بگوییم که خون شهدای دانایی پایمال شده است.
ملالی افغانستان در میان 100 زن تاثیرگزار جهان
امیری در خصوص انتخاب شدنش به عنوان یکی از 100 زن الهام بخش سال 2022 میگوید: دوست داشتم این عنوان زمانی به من میرسید که بینایی چشمم و شنوایی گوشم را از دست نداده بودم ، زمانی این عنوان به من میرسید که دوستانم زنده بودند.
وی افزود: من پیش از حادثه کاج فعالیتهایی در زمینه حقوق دختران افغانستان داشتم اما پس از حادثه این تلاشها بیشتر شد تا صدای دخترانی باشم که هر روز حقوقشان سلب شده و هر روز با محدودیت تازهای روبرو میشوند. من خوشحالم که لقب زن الهام بخش به من تعلق گرفته و تا حدودی توانستهام صدای دختران افغانستان را به گوش جهانیان برسانم.
فاطمه امیری میگوید: افراد زیادی برای حمایت از من کارزارهایی را راه اندازی کردند اما از همینجا میگویم که از نام من سوء استفاده کردند و تنها خواننده سرشناس افغانستان، آقای «فرهاد دریا» به من کمک کرد تا به ترکیه بیایم و روند تداوی خود را ادامه دهم.
