شفقنا افغانستان – از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، حملات تروریستی علیه شیعیان هزاره در این کشور همچنان ادامه داشته است و در روزهای اخیر یکباردیگر، افزایش یافته است.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، منطقه «دشت برچی» در غرب کابل که عمدتا محل سکونت شیعیان هزاره است، در هفته گذشته شاهد دو حمله تروریستی بود.
امروز از اولین حمله، دقیقا یک هفته می گذرد؛ حمله ای که حوالی ساعت 6:20 دقیقه شام اتفاق افتاد و یک موتر شهری نوع «کاستر» را هدف قرار داد.
در این حمله دست کم پنج نفر، به شمول یک زن جوان کشته و 15 نفر دیگر زخمی شدند و گروه تروریستی داعش مسئولیت آن را به عهده گرفته است.
دومین حمله، اما ماهیت مرموز و گنگ داشت و هنوز هیچ فرد و یا گروهی مسئولیت آن را به عهده نگرفته است و پولیس طالبان در کابل نیز در مورد آن سکوت کرده است.
این حمله حوالی ساعت 3:00 بعد از ظهر روز پنجشنبه هفته گذشته در مقابل دروازه ورودی «برچی سنتر» در امتداد جاده «شهید مزاری» در غرب کابل رخ داد.
خالد زدران، سخنگوی پولیس طالبان به تلویزیون ملی افغانستان که اکنون تحت کنترل این گروه فعالیت می کند، گفته است که در این حمله دو نفر کشته و 12 نفر دیگر زخمی شده اند.
اما منابع محلی آمار قربانیان را بیشتر می دانند؛ از جمله یک شاهد عینی به خبرنگار شفقنا گفت که شخصا پنج کشته و 10 زخمی را از زمین بلند کرده و با همکاری مردم به آمبولانس انتقال داده است.
خبرنگار شفقنا همچنین پس از وقوع این حمله شاهد تردد گسترده آمبولانس ها در امتداد جاده عمومی غرب کابل، محاصره محل وقوع رویداد از سوی نیروهای پولیس و استخبارات طالبان و آثار به جامانده در مکان رویداد بود.
«ناتوانی طالبان در شناسایی عاملان حملات بر شیعیان؟»
در بیش از دو سال اخیر حملات «هدفمند» و «سیستماتیک» علیه شیعیان هزاره در افغانستان ادامه داشته است و تنها در سال جاری خورشیدی دست کم چهار حمله مرگبار علیه آنها در منطقه دشت برچی در غرب کابل اتفاق افتاده است.
علاوه بر کابل پایتخت، شیعیان هزاره افغانستان در سال جاری خورشیدی در ولایت هرات در غرب افغانستان نیز هدف حملات «هدفمند» بوده اند و از جمله چند روحانی شیعه در حملات مشابه و با استفاده از روش های مشابه، ترور شدند.
در ولایت بغلان در شمال شرق افغانستان نیز شیعیان هزاره هنگام ادای نماز جمعنه و در مسجد هدف حمله تروریستی قرار گرفتند که چندین کشته و زخمی برجای گذاشت.
با این حال، طالبان تا اکنون عامل یا عاملان هیچ کدام از این حملات تروریستی مرگبار را شناسایی و بازداشت نکرده اند.
عدم بازداشت عاملان این حملات از سوی طالبان، این گمانه زنی را ایجاد کرده است که این گروه «عمدا» حملات علیه شیعیان هزاره را بررسی نمی کنند و نمی خواهند که عاملان چنین حملاتی شناسایی و هویت آنها افشا شود.
گمانه زنی دیگری نیز وجود دارد که با توجه به گزارش های متعدد سازمان ملل متحد و نهادهای بین المللی از عدم قطع ارتباط طالبان با گروه های تروریستی، این گروه در انجام حملات علیه شیعیان نوعی همکاری دارند و به همین دلیل عاملان این حملات شناسایی و یا بازداشت نمی شوند.
«ناتوانی طالبان در تأمین امنیت»
تداوم حملات تروریستی علیه شیعیان هزاره، به همان اندازه که آسیب پذیری این مردم را نشان می دهد، بیانگر ناتوانی طالبان در تأمین امنیت مردم افغانستان نیز است.
روایت اصلی طالبان در بیش از دو سال اخیر «پایان جنگ» و «تأمین امنیت سراسری» در افغانستان بوده است، اما این حملات نشان می دهد که این روایت با واقعیت عینی جامعه افغانستان، سازگار نیست.
شورای مقاومت ملی برای نجات افغانستان که متشکل از برجسته ترین رهبران سیاسی و مقام های حکومت پیشین این کشور است در آخرین بیانیه خود به این مسئله اشاره کرده است.
در بیانیه این شورا آمده است: «حملات تروریستی زنجیرهای که همه روزه منجر به شهادت و زخمی شدن شمار زیادی از هموطنان بی گناه ما میشود، جنایات هولناکی است که توسط گروه طالبان و گروههای تروریستی مورد حمایت آنان انجام میشود و ماهیت ادعای دروغین تامین امنیت سراسری گروه طالبان را بصورت واضح به نمایش میگذارد.»
این شورا افزوده است که «همه میدانند که با تسلیمدهی قدرت به گروه طالبان، احترام به حقوق بشر از کشور رخت بسته و حق زندگی انسانی از مردم افغانستان سلب شده است، نظم امنیتی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی کشور در حال نابودی است.»
نصیر احمد فایق، سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل متحد نیز این حملات را «پرسش برانگیز» خوانده است و گفته است که این حملات در حالی انجام می شود که «پیوسته از تحکیم امنیت و ثبات» در افغانستان حرف می زنند.
بهر حال، اکنون روایت «امنیت سراسری» طالبان شکسته است و مردم افغانستان به این باور رسیده اند که این گروه توانایی تأمین امنیت آنان را ندارند و تنها قابلیت این گروه «اخلال امنیت» و انجام «حملات تروریستی» بوده است.
