شفقنا افغانستان – با گذشت پنج روز از زمینلرزه در شرق افغانستان، ابعاد فاجعه هر روز گستردهتر و عمیقتر شده است؛ از کشف صدها جسد جدید تا خانوادههای که شبها در فضای باز و روی کیسههای کهنه برنج میخوابند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، طالبان دیروز اعلام کردند که بر اثر جستوجو در زیر آوارها، صدها جسد دیگر نیز پیدا شده است و شمار جان باختگان به دو هزار و ۲۰۵ نفر رسیده است.
این اجساد از ولسوالیهای نورگل، چوکی، چپه دره و مانوگی در کنر و از زیر آوارهای خانههای فروریخته پیدا شدند.
بر اساس آمار طالبان، شمار زخمیها براثر زمینلرزه در کنر نیز به سه هزار و ۶۴۰ نفر افزایش یافته است.
وزارت صحت طالبان گفته است که بیشتر زخمیها، زنان و کودکان هستند و سازمان نجات که کودکان نیز گفته است که ۲۶۰ هزار کودک تحت تاثیر این زمینلرزه قرار گرفته است.
این سازمان اما به بعد دیگری از فاجعه نیز اشاره کرده و گفته است که ۲۸۰ کودک در این زمینلرزه بدون والدین شدهاند و هم پدر و هم مادر خود را از دست دادهاند.
با این حال، کمبود بودجه، کوهستانی بودن مناطق زلزلهزده، ضعف مدیریتی طالبان و مزاحمتهای طالبان در برخی موارد به امدادگران، باعث شده است که روند امدادرسانی به کندی پیش برود.
با وجود اینکه پنج روز از وقوع اولین زمینلرزه میگذرد، اما عملیات جستوجو و نجات همچنان ادامه دارد و احتمال افزایش شمار تلفات وجود دارد.
«پسلرزههای مداوم و بازآفرینی وحشت»
اولین زمینلرزه حوالی ساعت ۱۱:۴۷ دقیقه یکشنبه شب و با قدرت شش درجه ریشتر شرق افغانستان را لرزاند.
این زمینلرزه اما بیشترین تلفات و خسارات را در ولایت کنر وارد کرد؛ جایی که گفته میشود یکی از خطوط زمینلرزه در شبه قاره هند از آن عبور کرده است.
از آن زمان تا اکنون پسلرزههای با شدتهای متفاوت همه روزه رخ داده و وحشت فاجعه اول را برای آسیبدیدگان زنده کرده است.
از جمله تنها شب گذشته پنج پسلرزه با شدتهای مختلف ولسوالیهای آسیب دیده در کنر را لرزانده است.
حوالی ساعت ۹:۲۶ دقیقه زمینلرزه با قدرت ۵.۶ رخ داد، حوالی ساعت ۱۱:۰۰ شب باردیگر این مناطق لرزید و صبح امروز نیز دو پس لرزه با قدرت ۴.۶ و ۵.۲ رخ داد.
این پسلرزهها دستکم ۱۷ نفر را زخمی کرده است و عامل زخمیشدن بسیاری از آنان نیز ترس و سراسیمگی بوده است.
سازمان نجات کودکان میگوید که پسلرزهها از جمله کودکانی را خانه و خانواده خود را از دست دادهاند، وحشت زده میکند.
سمیرا سید رحمان، مسئول دادخواهی سازمان نجات کودکان در افغانستان گفته است: «با ویرانی خانهها و کشته یا زخمی شدن بسیاری از بستگان و عزیزان، کودکان بار سنگینی از فقدان را به دوش میکشند و پسلرزهها دائماً وحشتی را که هنگام وقوع زلزله تجربه کردند، به آنها یادآوری میکنند.»
«زندگی در زیر خیمهها»
زمینلرزه در شرق افغانستان بیش از شش هزار و ۴۰۰ خانه را ویران و هزاران خانواده را بیخانمان و آواره کرده است.
نهادهای امدادرسان پس از گذشت چهار روز توانستهاند در برخی مناطق برای اسکان موقت آوارگان خیمه برپا کنند.
اما بر اساس گزارش سازمانهای امدادرسان، شمار آسیبدیدگان بسیار زیاد است و در هر خیمه بین ۵۰ تا ۱۰۰ نفر زندگی میکنند.
مسئولان سازمان نجات کودکان گفته است که خانوادهها همه چیز خود را از دست دادهاند و در زیر خیمهها از کیسههای کهنه برنج، بهعنوان رختخواب استفاده میکنند.
آنان افزودهاند که شماری از خانوادهها از ترس پسلرزهها، شبها در فضای باز میخوابند و بدون هیچ چیزی.
تصاویر منتشر شده نیز نشان میدهد که مردمی که در فضای باز میخوابند، حتا یک فرش در اختیار ندارند که روی آن بخوابند و روی پلاستیک و کیسههای برنج و آرد میخوابند.
از سوی دیگر هوا در افغانستان در حال سرد شدن است و این خانوادهها در هفتهها و ماههای آینده در معرض خطر سرما قرار دارند.
هنوز روشن نیست که چه زمانی این خانوادهها میتوانند دوباره سرپناهی پیدا کنند و آیا پیش از سرمای زمستان میتوانند بازهم چیزی به اسم خانه را تجربه کنند؟
