گروهی از پژوهشگران در مقالهای در نشریه علمی ئیلایف Elife گزارش کردهاند که قطعاتی از فسیل استخوان که در یک غار در آفریقای جنوبی کشف شده به نوعی انساننما تعلق دارد.
اصطلاح انساننما یا آدمنما humanoid به موجوداتی اطلاق میشود که در “سرده انسان” طبقه بندی شده و قبل از انسان اندیشهورز یا انسان امروزی homo sapiens وجود داشتهاند و گاه از آنها به عنوان اجداد اولیه بشر امروزی یاد میشود.
در این مقاله آمده است که پژوهشگران برای دسترسی به این استخوانها ناگزیر شدند از شکافی باریک در انتهای یک غار واقع در ۵۰ کیلومتری ژوهانسبورگ عبور کنند و سپس وارد اتاقکی در عمق ۴۰ متری زمین شوند.
از آنجا که شکاف ورودی این محل بسیار باریک بود، ناگزیر چند پژوهشگر زن باریک اندامتر وارد این محل شدند و در نور چراغهایی که همراه آنان فرستاده شده بود به کاوش پرداختند.
پس از بیست و یک روز کاوش، آنان بیش از یکهزار و پانصد قطعه استخوان متعلق به دست کم پانزده “فرد” از جنس مذکر و مونث را کشف کردند که به نظر میرسد در سنین مختلف، از نوزادی تا سالخوردگی، مردهاند.
یافت شدن صدها قطعه استخوان در یک اتاقک کوچک در عمق زمین به گمانهزنی درباره “رفتار مناسکی” منجر شده است.
پرفسور لی برگر، استاد دانشگاه ویتس و سرپرست طرح اکتشاف این غار گفته است که هنوز قدمت استخوانها دقیقا تعیین نشده اما به اعتقاد او، به یکی از بستگان قدیمی انسان امروزی تعلق دارند. برای این موجود نام “انسان نالدی” homo naledi انتخاب شده است. غار محل کشف این استخوانها “ستاره طالع” نام دارد و نالدی در زبان سسوتو، که یکی از زبانهای محلی آفریقای جنوبی است، “ستاره” معنی میدهد.
وی افزوده است که بررسیهای مقدماتی روی این قطعات استخوان نشان میدهد که قطعا صاحبان آنها را میتوان در سرده “انسان راستقامت” طبقهبندی کرد. انسان امروزی هم در همین سرده طبقهبندی میشود.
پرفسور برگر گفته است که انسان نالدی را میتوان حد فاصل یا “پل” بین انسان نماهای پیشرفتهتر و “نخستینهای دو پا” محسوب کرد هرچند او دقت دارد از کاربرد واژه “حلقه مفقوده” برای نامیدن این موجود اجتناب کند.
این قطعات استخوان به دانشگاه ویتواترسرند انتقال یافته و پرفسور برگر گفته است تحقیقات روی آنها به زودی آغاز خواهد شد. او ابراز امیدواری کرده است که این تحقیقات بتواند اطلاعات جامعی را در مورد این موجودات مانند نحوه زندگی، تغذیه و روابط بین آنها در اختیار پژوهشگران قرار دهد.
آنچه که کشف این استخوانها را جالبتر جلوه میدهد، یافت شدن آنها در اتاقکی در عمق زمین است که دسترسی به آن آسان نبوده است. به همین جهت این احتمال مطرح شده است که محل یافت استخوانها شاید نوعی “حجره تدفین” یا آرامگاه برای قرار دادن اجساد مردگان بوده باشد. در چنین صورتی، انسان نالدی قادر به تفکر، درک و آفرینش نمادها بوده و نوعی رفتار مناسکی داشته است در حالیکه تا کنون نظر بر این بوده که چنین خصوصیاتی تنها در طول دویست هزار سال گذشته و با تکامل انسان امروزی شکل گرفته است.
سرپرست گروه تحقیق گفته است که “با توجه به چنین احتمالی، میتوان پرسید که آیا رفتارهای مناسکی در ما از اعماق زمان به ارث نمانده و در واقع اینگونه رفتارها اختراع بشر اندیشهورز نیست بلکه پیشینیان او نیز همواره از چنین خصوصیتی برخوردار بودهاند؟”
معاون رئیس جمهوری آفریقای جنوبی با جمجمه بازسازی شده انسان نالدی
