روزهای سرد و بازار گرم “لیلامی” در کابل

شفقنا افغانستان- این روز‌ها صدای «لیلام است و به تاوان است» از هر گوشه و کنار شهر به گوش می‌رسد.

انبار لباس‌های لیلامی ‌و مستعمل با رنگ‌های مرغوب در روی کراچی‌ها، دوکان‌ها و سرای‌ها در هر گوشه و کنار شهر کابل چشم را خیره می‌سازد. از یکسو رنگ‌های دلکش پوشاک‌ها و از سوی دیگر صدای فروشندگان که هیجان در آن موج می‌زند، هر رهگذر را وا می‌دارد تا دمی ‌توقف کرده و به جستجوی لباس‌های دل‌خواهش بپردازد. در هر دکان و کراچی مربوط به لباس‌های لیلامی‌دیده می‌شود که تعدادی از زنان و مردان با علاقه‌مندی خاص سرگرم جستجوی لباس‌های مورد نظر‌شان‌اند و هر کدام تلاش می‌کند تا خوب‌ترین لباس را با کم‌ترین قیمت به‌دست آورد. به‌خصوص با فرا رسیدن اولین روز‌های سرما، فروشندگان تلاش می‌کنند تا بهترین لباس‌های لیلامی‌ را به دکان‌های‌شان بیاورند و بیشترین فروشات را داشته باشند.

سرای بوش، سرای اتفاق، سرای چنداول، منطقه سینما پامیر، ده افغانان، کوته‌سنگی، خیرخانه و سایر نقاط شهر کابل از جمله محل‌هایی‌اند که لباس‌های لیلامی ‌در آن به فروش می‌رسد و این مناطق از ازدحام بیشتری برخوردار می‌باشند.
فضیله ۴۵ ساله باشنده شهر کابل در حالی که بالای یکی از کراچی‌های لباس‌های لیلامی‌مصروف جستجوی لباس مورد نظرش بود، می‌گوید: «من توان خرید لباس‌های مغازه‌ای را ندارم و به یک معاش معلمی ‌نیز چیزی جور نمی‌شود. اکنون این‌جا آمده‌ام تا از بازار لیلامی ‌برای پنج فرزندم لباس‌های گرم بخرم.»

او می‌گوید که ماه یک یا دوبار از راه مکتب به منطقه سینما پامیر جهت خرید لباس برای اولاد‌هایش می‌آید و با قیمت‌های مناسب آن را به‌دست می‌آورد.

در همین حال، لاله دختری ۱۷ ساله، باشنده بلاک‌های شاداب ظفر می‌گوید: «اگر دقیق بگردیم، در بازار‌های لیلامی ‌بهترین لباس‌های مد روز و زیبا پیدا می‌شود. من نیز به خاطر این‌که ظاهر شیک و زیبا داشته باشم به لیلامی ‌مراجعه می‌کنم. قیمت این لباس‌ها از ۵۰۰ افغانی تجاوز نمی‌کند، اما در مقابل لباس خوبی دستگیر می‌شود.»
عبدالجلیل یکی از فروشندگان لباس لیلامی‌ در منطقه سینما پامیر کابل می‌گوید: «ما گات یا بسته‌های لباس لیلامی‌ را از شهر کراچی پاکستان می‌آوریم. اگر خودم به پاکستان رفته نتوانم، به سرای‌های عمده‌فروشی لباس لیلامی‌ در مندوی و چنداول کابل رفته و از نزد تاجران لباس‌های لیلامی‌ خریداری می‌کنم.»

او می‌افزاید که قیمت هر پارچه لباس از ده افغانی شروع و تا ۵۰۰ افغانی قیمت‌گذاری شده و به فروش می‌رسد. اما در این روز‌ها به‌دلیل نا‌‌امنی و پایین آمدن اقتصاد خانواده‌ها، فروشات‌شان چندان بازار خوب ندارد.

هرچند لباس‌های لیلامی ‌با در نظرداشت بهای ارزان و با ساختار بهتر و مد روز در اذهان مردم جای خودش را گرفته، اما بی‌خبر از این‌که بسیاری از لباس‌های لیلامی ‌در انتقال بیماری‌های پوستی و جلدی نقش دارد.

مرجان رووفی یکی از باشندگان گذرگاه کابل که به بیماری خارش جلد مبتلا شده است، می‌گوید: «قبل از این تمام لباس‌هایم را از بازار‌های لیلامی ‌تهیه می‌کردم. هیچ هفته‌ای نبود که من به بازار دنبال لباس‌های لیلامی ‌نروم. حتما آنجا حاضر بودم، اما سه ماه قبل ناگهان متوجه شدم که تمام پوست بدنم یک نوع خارش پیدا کرده است. این خارش به حدی غیر‌قابل تحمل بود که مجبور شدم به داکتر مراجعه کنم. داکتر زمانی که علت انتقال این بیماری را جستجو کرد، بعد از مدت زمانی واضح شد که توسط لباس‌های لیلامی‌ انتقال شده است.»

وی افزود که از یک سال به این‌سو در صورتش لکه‌های تیره سیاه رنگ نیز رونما شده است و هر قدر تداوی می‌کند به نتیجه نمی‌رسد. او باور دارد که این لکه‌ها نیز از همان لباس‌های لیلامی ‌انتقال یافته است.

داکتر عبدالوکیل پروانی شف سرویس جلدی و رییس شفاخانه عاجل ابن سینا می‌گوید: «نسبت به سال‌های گذشته بیماری‌های جلدی افزایش یافته است و این موضوع عوامل مختلف دارد. یکی از راه‌های انتقال بیماری‌های جلدی لباس پنداشته می‌شود. لباس‌ها می‌تواند برخی اوقات سبب انتقال بیماری‌های خطرناک در فرد شود، اما زنده ماندن مکروب‌ها سیکل یا دوران معین دارد، لباس‌ها تا زمانی باعث انتقال امراض می‌گردند که مکروب در آن زنده باقی بماند. به‌طور عموم بیماری که از طریق لباس لیلامی ‌منتقل می‌گردد، عبارت از بیماری‌های پرازیتی، بیماری فنگس، اسکبیس (‌یک نوع بیماری خارش جلدی از طرف شب) و غیره بیماری‌های جلدی می‌باشد که اکثر این بیماری‌ها می‌توانند از یک فرد به افراد دیگر نیز سرایت کنند.»

داکتر پروانی می‌افزاید: «در دیگر کشور‌ها لباس‌های بیماران از بین برده می‌شوند، اما لباس‌هایی که در افغانستان وارد می‌گردد، مشخص نیست که این لباس‌ها از چه فردی است. با تاسف در کشور ما هیچ تثبیتی وجود ندارد و مشخص نیست که آیا لباس‌ها از فرد بیمار است یا از فرد سالم. این موضوع خیلی خطرناک می‌باشد. لباس‌ها بدون اداره و کنترول وارد شده و به فروش می‌رسند. بسیاری از لباس‌ها باعث امراض جلدی خطرناک نیز می‌گردد.»

او می‌افزاید که به‌خاطر جلوگیری از انتقال بیماری جلدی از طریق لباس‌های لیلامی، فرد نخست باید لباس‌ها را در آب جوش داده، بعد مدت یک یا دو روز در معرض شعاع آفتاب قرار دهد و در مرحله آخر از روی چپ و راست کاملا به شکل داغ اطو گردد.

داکتر پروانی می‌گوید: «در بسیاری از موارد دیده می‌شود که به‌خاطر جلوگیری از خرابی لباس‌ها، در آن برخی از دوا‌ها و یا مواد‌های ضد باکتری می‌زنند که دوا‌ها تاثیرات سوء را در جلد وارد می‌سازد.»

منبع: 8صبح

انتهای پیام