اندیشکده بروکینگز در گزارشی با موضوع میراث «باراک اوباما»، نوشته است که به نظر میرسد واشنگتن در آستانه توافق با ایران قرار دارد، اما در این مسیر مرتکب اشتباهاتی شده، که عدم اصرار بر همیشگی بودن محدودیتهای هستهای ایران، یکی از آنهاست.
به گزارش شفقنا افغانستان به نقل از پایگاه هم اندیشی، اندیشکده بروکینگز در گزارشی به قلم «میشل هنلن» نوشته است که واشنگتن باید تلاش میکرد با ایران به توافقی برسد که محدودیتهایی ابدی بر برنامه هستهای این کشور اعمال کند.
هنلن در ابتدای این یادداشت که با موضوع بررسی میراث باراک اوباما رئیسجمهور آمریکا نوشته شده، آورده است: «باراک اوباما در دو دوره رقابت انتخاباتی وعدههای فراوانی را مطرح کرد و اکنون در واپسین ماههای حضورش در کاخ سفید بخش اعظمی از این وعده بخصوص در حوزه سیاست خارجی محقق نشده است. فقدان رابطه اصلاح شده با ایران و جهان اسلام و همچنین عدم بهبود روابط با روسیه از جمله این شکستها به شمار می آید.»
در ادامه این گزارش آمده است: «سیاست خارجی باراک اوباما با توجه به معیارهایی که وی از پیش برای خود در این حوزه تعیین کرده بود، سیری نزولی داشته است. این روند از دیدگاه منتقدان نیز با تنزلی چندبرابر همراه بوده است.
اغراق نیست اگر بگوئیم ریاست جمهوری اوباما هرگز دوره افتخارآمیزی برای سیاست خارجی آمریکاییها نبوده است. وی در رقابتهای انتخاباتی خود در سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ وعده اصلاح روابط غرب با جهان اسلام، بهبود چهره بین المللی آمریکا، تنظیم مجدد روابط با روسیه، حرکت به سوی جهانی عاری از تسلیحات هستهای، جلوگیری از بروز جنگهای احمقانه و پیروزی در جنگهای صحیح، مبارزه با تغییرات آب و هوایی و اجرای تمامی این موارد در شرایطی فراحزبی و با اندیشه جمعی را وعده داده بود.»
این اندیشکده سرشناس همچنین نوشت: «وعدههای انتخاباتی وی در سال ۲۰۱۲ پایان دادن به جنگهای ایالات متحده در سراسر جهان و نابودی القاعده بود. اما با گذشت شش سال از حضور در کاخ سفید هنوز هیچ یک از این وعدهها محقق نشده است. تاکنون دکترین ویژه، بادوام و مثبتی از اوباما دیده نشده و احتمالا در آینده نیز مشاهده نخواهد شد. پیشرفتهای اخیر در زمینه دستیابی به توافق هستهای با ایران _که در صورت تحقق قابل جایگزینی با هیچ موفقیت دیگری نیست_ به قدری در زمان و ازمنظر اثر کلی محدود است که نمیتوان آن را به عنوان یک پیروزی تاریخی دانست.»
نویسنده با اشاره به عملکرد اوباما در حوزه داخلی، میراث سیاست خارجی وی را در رتبهای بالاتر تعیین و خاطرنشان کرد: «رییس جمهور اوباما در مورد ایران تلاش کرد با استفاده از تحریمهای هوشمندانه و دیپلماسی صبورانه، تهران را وادار به حضور در میز مذاکره و توافق درباره برنامه هستهایاش نماید. حالا در بهار ۲۰۱۵ به نظر میرسد وی فرصتی مناسب برای دستیابی به این موفقیت به دست آورده است. در این زمینه نیز اوباما با آگاهی از مشکلات استفاده از گزینه نظامی برای ممانعت از دستیابی ایران به سلاح هسته ای از اهرم اعمال فشار اقتصادی بهره گرفت.»
در ادامه گزارش بروکینگز آمده است: «اوباما درباره ایران مرتکب دو اشتباه مهم و کلیدی شد. نخست اینکه، وی اعتبار کافی به دولت (جورج واکر) بوش و جامعه جمهوریخواهان آمریکایی اختصاص نداد تا بتوانند رویکردهای خود را عملیاتی نمایند. جورج بوش پیشتر از وی گزینه تحریمهای اقتصادی را بجای گزینه نظامی علیه ایران انتخاب کرده بود و اگر دولت اوباما گفتوگوهای فراحزبی را در چارچوب مذاکرات خود قرار میداد، حمایت داخلی از این سیاست افزایش می یافت.
دوم اینکه، اوباما نهایت تلاش خود را برای دستیابی به توافقی با مدت زمان نامحدود نکرد. وی باید تلاش می کرد سایر قدرتهای جهانی را متقاعد نماید که اعتبار زمانی بسیار زیاد در معامله هستهای شرط کاهش تحریمهای اقتصادی ضدایرانی باشد. احتمالا این سیاست نتیجهای نداشت اما وی باید تلاشش را میکرد. در چنین شرایطی معامله هستهای تنها یک دستاورد حاشیهای محسوب میشود، که البته اگر اجرایی شود، باز هم به استفاده از گزینه نظامی یا توسعه تدریجی برنامه هستهای ایران _همانگونه که تاکنون بوده_ ارجحیت دارد.»
در بخش انتهایی گزارش بروکینگز آمده است: «متاسفانه بجز ایران، سیاست اوباما در مورد سایر مسائل خاورمیانه نیز با شکست مواجه بوده و ابزاری برای اعتراض هرچه بیشتر منتقدانش قرار گرفته است. گرچه وی اقداماتی برای جبران آنچه در عراق مرتکب شده بود، آغاز کرد و امیدواریهایی نیز برای پیشرفت در مدت زمان باقی مانده از ریاستجمهوریاش ایجاد نمود اما غلبه داعش در این کشور را میتوان نتیجهای از خروج نظامی آمریکا از عراق در سال ۲۰۱۱ (و رهاکردن کشوری که سالها تحت اشغال بوده و بدون توان نظامی و دفاعی در بحران محض قرار داشته) دانست.»
انتهای پیام