شفقنا افغانستان-نشست های سلسله مراتبی و پیاپی که هردم با بهانه و بی بهانه و در ایام خاص و بی خاصیت مختلف در خصوص مصالحه در منطقه با مداخله و اعمال نظر کشورهای ذی نفع و ذی صلاح برگزار می شود اینبار میهمان دوحه در قطر بود.
از آنجا که شورای عالی صلح ابایی از نمایاندن انفعال و زبونی و خفت بار نشان دادن خود در برابر حامیان امریکایی و اسراییلی و انگلیسی و عربی و پاکستانی طالبان و طالبانیسم ندارد؛ این بار نیز اعلام کرد نشست ها بی نتیجه بوده است.
اما براستی چرا بی نتیجه؟! علامت سوال بزرگی که در اذهان مشوش عمومی برای لزوم یا عدم لزوم وجود شورای عالی صلح با انبوهی از هزینه های گزاف و بی کمترین دستاوردی در تمام سالهای گذشته بوجود آمده است باn امین نشست بی نتیجه بزرگتر شد.
البته در سایه ادعای آزادی مطبوعات و با سود جستن از آزادی بیان و دست باز رسانه ها در نشر عناوین و اخبار و مطالب، باز هم این نشست های بی مقدمه و به تبع بی موخره در میان ابهامات و انتقادات بسیار سران داخلی و برخی از قافله بازماندگان خارجی بی نتیجه اعلام شد.
البته بر کسی پوشیده نیست که از آنچه در دل نشست های شبانه روزی و فشرده نمایندگان نمادین و فرمالیته حکومت با مزدوری تمام عیار در برابر… و نیز مهره های سوخته طالبان و برخی گماشته شدگان پاکستانی با نظارت و هدایت مستقیم غرب رخ می دهد تا آنچه به سمع و نظر مردم ملکی می رسد بسا فاصله است.
لذا اینبار با رویه ای کمی متفاوت و رویکردی تاحدودی متمایز یک موسسه موسوم به اسراییل با مدیریت ایتالیا، برخی افراد از پیش تعیین شده را از تیم های حقانی و حکمتیار و ارگ کابل و اسلام آباد و طالبان گردهم آورد تا به جایی برسد که بی نتیجه نمایانده شود (!)
آیا علیرغم نمایندگان فاقد اختیار و فاقد درک و درایت داخلی از جانب حکومت، نمایندگان سرسپرده پاکستانی و فاقد تعهد در برابر افغانستان، مهره های سوخته طالبان با کمترین ابتکار عمل و قدرت اختیار و اراده و نیز سران غربی و منطقه ای زیاده خواه و بی صداقت در برابر کابل نیازی به برگزاری نشستی مشابه در ماه آینده در امارات هست؟
آیا این تداوم و اصرار بر طول و دراز کردن این گفتگوها، خود دال بر تناقض در عملکرد و ادعای حضار و مدعوین دوحه نیست؟! مگر نه اینکه گروه های ذی نفع و ذی دخل و ذی صلاح با راهی جز تبانی بر سر آرمان های ملی افغانستان به حرمان های نامشروع خود نمی رسند؟
دستاویزهایی همچون اختلاف نظر بر سر حضور نظامیان خارجی بعنوان مانع سهیم شدن طالبان در حکومت مرکزی، مافیای مواد مخدر و عدم حضور رهبران طالبان در افغانستان چنان فرسوده و مستهلک شده اند که حتی اذهان عمومی آماده طبخ نیز از بلعیدن آن سرباز می زنند و صلاح در این می بینند که بشنوند بی نتیجه بوده است.
منبع:شبکه اطلاع رسانی
انتهای پیام