در صورت دخالت عربستان یا انجام اقدامات مبتنی بر هیجانات از سوی اسرائیل، درگیریهای قره باغ شکل جدیدی به خود خواهد گرفت.
به گزارش شفقنا افغانستان، در درگیریهای قره باغ نه خبری از گروههای تروریستی ای ست که خطری برای جهان شمول محسوب میشوند، نه مقاصد بلند پروازانه قدرتهای جهانی در جهت تغییر ژئوپولتیک منطقهای مانند آنچه در سوریه در جریان است در میان میباشد و نه اصولا ارمنستان و آذربایجان در وضعیت کنونی جهان کشورهایی هستند که پای قدرتهای منطقهای مانند ایران، روسیه، ترکیه و … را به میدان نبرد قره باغ باز کنند و مسبب وضعیتی مانند سوریه شوند. البته نباید فراموش کرد در این درگیریها اسرائیل با حمایتهای نظامیاش از آذربایجان تقریبا همان نقشی را بازی خواهد کرد که ترکیه در مناقشات سوریه در حمایت از داعش ایفا میکند، از این روی کوچکترین حرکت نسنجیدهای از سوی اسرائیل باعث پیچیده شدن اوضاع میشود.
عدهای بحران قره باغ را تلاش آنکارا برای به چالش کشیدن مسکو میدانند و عدهای آن را توطئه اسرائیل برای به چالش کشیدن ایران. این تفاسیر تا حد زیادی غیر واقع بینانه میباشند زیرا این بحران، بحرانی ست تاریخی با ریشههایی به قدمت بیش از یک قرن و با دلایلی قومی، مذهبی و البته گاهی سیاسی، و آنچه در ابتدا عرض شد را نه به عنوان علت، شاید به عنوان هدف کشورهای فوق در ادامه روند کنونی بتوان پذیرفت.
آنچه امروز در قره باغ شاهد آن هستیم نه یک ماجراجویی به سبک پوتین در قضیه کریمه از سوی الهام علی اف، بلکه صرفا کنشی ست در جهت همسو کردن اجباری آذریهای تحت فشار مالی ناشی از کاهش قیمت نفت و خصوصا هواداران عیسی قنبر با تفکرات حاکم، به بهانه حفظ منافع ملی و بازیابی حس میهن پرستی با شعار بازپس گیری هشت منطقه تحت اشغال ارمنستان، و ارتش دو کشور نیز با پرهیز از ورود به جنگ تمام عیار، سعی خواهند کرد تا با دستیابی به موقعیتی برتر، هرچند جزئی، مذاکرات آینده صلح میان دو کشور را به سوی دولتهای خود متمایل سازند.
درگیری میان این دو کشور دارای دو جنبه سیاسی و نظامی ست. در بعد سیاسی، ارمنستان به واسطه دستگاه دیپلماسی قدرتمند خود و برنامههای ارزیابی شده در سیاست خارجی دارای جایگاه بالاتری نسبت به طرف دیگر ماجراست و در بعد نظامی، آذربایجان به واسطه سود کلان حاصل از ذخایر نفتی دریای مازندران دست بالاتر را دارد به طوری که در صورت بروز درگیری تمام عیار در آینده، جنگ فوق جنگ دستگاه دیپلماسی ارمنستان در مقابل نیروی نظامی آذربایجان خواهد بود.
با تمام این اوصاف باید توجه داشت در صورت دخالت عربستان یا انجام اقدامات مبتنی بر هیجانات از سوی اسرائیل، درگیریهای قره باغ شکل جدیدی به خود خواهد گرفت که احتمال ظهور نیروهای داعش و به تبع آن نیروهای مقاوت اسلامی در این منطقه را افزایش خواهد داد و بر حسب اتفاق این بار تنها کشوری که اراده و توان جلوگیری از این وقایع را با اهرمهای سیاسی دارا است، ایران میباشند که از یک سو هرگونه درگیری در مرزهای شمالی اش تهدیدی شدید برای امنیت اش میباشد و از سوی دیگر از نفوذی قابل تامل در هر دوی این کشورها برخوردار است.
منبع: خبرآنلاین
انتهای پیام