شفقنا افغانستان- بنظر می رسد در چنین آشفته بازار امنیتی کابل، کمی از منطق بدور باشد که نیروهای امنیتی را یکجا و در قالب کاروان نظامی منتقل کرد و اصلا چرا باید 5 میلی بس حامل نظامیان بطور متمرکز حرکت کنند؟ آیا سکتورهای امنیتی در جریان چنین نقل و وانتقال های نبوده تا تدابیر امنیتی برای رفت و آمد نیروهای تازه نفس را فراهم کنند؟ و یا کاملا از پلان های آمد و شد نیروهای امنیتی مطلع بوده و در ارایه اطلاعات به گروه های هراس افکن هیچ دریغی نمی کنند تا فقط ازین معامله گری ها دالر بر روی دالرهای خود و کلدار بر روی کلدارهای خود بیفزایند؟
انگار داستان تلخ انفجارها و انتحارها تمامی ندارد و امروز کابل درست در حوزه پنجم امنیتی و در مقابل قلعه حیدر خان جناز های سوخته جوانان پولیس مان را بر دوش گرفته و نمی داند فریاد خاموش این کشتارهای مسلسل وار و برنامه ریزی شده را به کجا ببرد؟
صدای مهیب از غرب کابل، انفجار یک خودرو میان 5 میلی بس حامل پولیس های نو فارغ التحصیل، آمارهای ضد و نقیض تلفات و سکوت معنادار دولت دست در دست هم داده تا زلزله چند ریشتری این واقعه، کابل، افغانستان و در مقیاس کلان تر جامعه جهانی خبر و رسانه را تکانه شدید دهد.
اما سوال اینجاست که چرا حکومت وحدت ملی و در راس آن رییس جمهور ارگ نشین و داکتر سپیدارنشین بی تفاوت از کنار نابودی حجم عظیمی از نیروی انسانی متخصص افغانستان و مردم ملکی بیگناه می گذرد؟ چرا وزارت داخله در این مواقع به جای اینکه بلافاصله به دنبال بررسی موضوع باشد، با فراغ بال و هر وقت فرصت داشت اظهارنظر می کند؟ و مهمتر اینکه میان فرماندهان کلان امنیتی و ارگ نشینان چه می گذرد که مدام میان آنها تعریف و تمجید رد و بدل می شود و چوکی های امنیتی و دفاعی را به هم تعارف کرده اما نیروهای تازه نفس امنیتی به مثابه سپر بلای فرماندهان کلانی که امنیت این کشور از اولویت های دست چندمی آنها هم نیست، یا در میدان های جنگ کشته می شوند و یا در این انتحار و آن انتحار….
با نگاهی اجمالی بر وقایع چند ماه اخیر و مرور رویدادها از سه شنبه خونین کابل و حمله بر ریاست دهم امنیت کابل تا انفجار امروز موترهای حامل دانش آموختگان آکادمی پولیس می توان به مهره های نفوذی طالبانی و ستون های پنجم در بدنه ارگ پی برد.
بنظر می رسد در چنین آشفته بازار امنیتی کابل، کمی از منطق بدور باشد که نیروهای امنیتی را یکجا و در قالب کاروان نظامی منتقل کرد و اصلا چرا باید 5 میلی بس حامل نظامیان بطور متمرکز حرکت کنند؟ آیا سکتورهای امنیتی در جریان چنین نقل و وانتقال های نبوده تا تدابیر امنیتی برای رفت و آمد نیروهای تازه نفس را فراهم کنند؟ و یا کاملا از پلان های آمد و شد نیروهای امنیتی مطلع بوده و در ارایه اطلاعات به گروه های هراس افکن هیچ دریغی نمی کنند تا فقط ازین معامله گری ها دالر بر روی دالرهای خود و کلدار بر روی کلدارهای خود بیفزایند.
اما در این میان سران حکومتی که در چند ماه گذشته بیش از این دو سال، بر طبل مبارزه با تروریسم و حمایت از صلح می کوبند، چرا در برابر اقدامات محرز ستون پنجمی ها سکوتی معنادار اختیار کرده اند؟ آنهم درست در شرایطی که با مرگ رهبر دوم طالبان، ملاهیبت وارد میدان شد و صفوف طالبان را تا حدودی انسجام بخشیده است و درسناریو جدید نهادهای امنیتی و عدلی را مورد آماج حملات خود قرار داده است.
کابل آرام نخواهد شد و همچنان خونین ترین و سرخ ترین پایتخت جهان خواهد بود…. اگر ارگ و سپیدار باز هم به واقعیات پشت کنند.
فائزه حمزه ای
انتهای پیام
