شفقنا افغانستان- سرور دانش و محمد محقق، “جنبش روشنایی” را متهم به نفاقافکنی قومی کرده و در مقابل رهبران جنبش روشنایی آنها را به خنجرزدن از پشت متهم کردهاند.
بی بی سی مدعی شد: آقای دانش معاون دوم رئیس جمهوری دیروز (یکشنبه ۱۰ ژوئیه/۲۰ تیر) و آقای محقق معاون دوم رئیس اجرایی امروز (۲۱ سرطان/تیر) اعلامیههای جداگانهای صادر و همایش اعتراضی هواداران جنبش روشنایی در حاشیه کنفرانس وارسا (ورشو) را نکوهش کردهاند.
شماری از هوادان این جنبش در نزدیک محل برگزاری کنفرانس سران ناتو که با حضور اشرف غنی رئیس جمهوری و عبدالله عبدالله رئیس اجرائی حکومت وحدت ملی افغانستان و عمدتاً برای کمک به این کشور برگزار شد، علیه این دو رهبر حکومت شعار دادند و خواستار مشروط کردن کمکهای جهانی به توسعه متوازن در افغانستان شدند.
آقای دانش در اعلامیه خود نوشته: “برخی از کسانی که به نام جنبش روشنایی ادعای رهبری و نمایندگی از داعیه عدالتخواهی مردم را دارند، زیر پوشش لفاظیهای پوچ و شعارهای تهی از محتوا به طور دایم و سیستماتیک به نفرتپراکنی و تعصبات نژادی و قومی دامن میزنند.”
او سران جنبش روشنایی را سرزنش کرده که “به دولتمردان و رجال سیاسی کشور، بدور از اخلاق و ادب و در مغایرت با تمام معیارهای قانونی و اخلاقی، افترا میبندند و اهانت و دشنام نثار میکنند و حکومت منتخب و مشروع مردم را حکومت نفاق ملی یا وحشت ملی خطاب میکنند.”
آقای دانش در بخشی از اعلامیه خود به این نکته اشاره کرده که برخی از رهبران جنبش روشنایی در حالی که خود در اروپا هستند، “مردم پاکدل و مظلوم و جوانان با احساس و خونگرم را به رویارویی با حکومت و براندازی و ایجاد ناامنی و بیثباتی در کشور دعوت مینمایند”.
آقای محقق هم در اعلامیه مشابهی، شعارهای اعضای جنبش روشنایی را “عاری از حقیقت، فریبکاری و لافهای دور از واقعیت” خوانده و افزوده آنها برای این که “به نان و نوایی برسند، مردم ما را مسخره میکنند.”
در مقابل، احمد بهزاد، از سران جنبش روشنایی، به بیبیسی گفت که آقایان دانش و محقق در حالی که در آغاز اعتراضها به تغییر خط انتقال برق وارداتی ترکمنستان از بامیان به سالنگ، وعده حمایت از خواستهای معترضان داده بودند، حالا آنها را “از پشت خنجر میزنند.”
این عضو مجلس نمایندگان افغانستان تاکید کرد که “اعضای جنبش به هیچ صورتی به نفاق قومی دامن نمیزنند، این مقامهای حکومتی هستند که از مردم اطاعت بیچون چرا میخواهند و در پی تامین وحدت ملی مطابق نظام اجتماعی عبدالرحمان خانی هستند.”
عبدالرحمان خان (۱۹۰۱-۱۸۸۰)که مورخان او را “امیر آهنین” و برخی او را “دیکتاتور” میخوانند، با ۱۷ جنگ مرگبار داخلی، توانست افغانستان را به کنترل خود درآورد و حکومت مرکزی را در سرزمینی با مرزهای فعلی کشور پایهگذاری کند.
به گفته آقای بهزاد اما مردم دیگر به آن زمان برنخواهند گشت، بلکه خواستار تامین عدالت هستند و اگر حکومت خط برق وارداتی ترکمنستان را از بامیان بکشد، اعضای جنبش روشنایی هم دیگر اعتراضی ندارند.
در واکنش به این تحولات انور رحمتی، مشاور آقای دانش، در توضیح اظهارات آقای دانش به بیبیسی گفت که معاون دوم رئیس جمهوری نخستین کسی بود که نسبت به تغییر مسیر خط انتقال برق ترکمنستان اعتراض کرد و پس از همگانی شدن اعتراضها هم از خواستهای اصلی معترضان حمایت کرده است، ولی از راهاندازی هیاهو حمایت نمیکند.
از مشاور آقای دانش پرسیده شد که وقتی آقای دانش به “رهبران” جنبش روشنایی حمله لفظی میکند، آیا محمدکریم خلیلی رهبر حزب وحدت اسلامی که آقای دانش عضو آن است، هم هدف این حمله است؟ او گفت که در اعلامیه معاون رئیس جمهوری “استثناهایی” در نظر گرفته شده است.
جنبش روشنایی به معترضانی گفته میشود که مخالف تغییر خط انتقال برق وارداتی ترکمنستان موسوم به خط ۵۰۰ کیلوولت از بامیان به سالنگ هستند، ولی دولت با تاکید برکشیدن این خط از سالنگ، وعده داده که یک خط ۲۲۰ کیلوولتی از بغلان به بامیان بکشد.
پس از آن که کابینه افغانستان در نشست یازدهم ثور/اردیبهشت خود تغییر خط انتقال برق وارداتی ترکمنستان از بامیان به سالنگ را تایید کرد، اعتراضاتی را برانگیخت؛ در ۲۷ ثور تظاهرات بزرگی در کابل و یک رشته تظاهرات دیگر در سایر شهرهای افغانستان و کشورهای غربی به راه انداخته شد.
آنگونه که احمد بهزاد گفت اعضای جنبش روشنایی در پی تدارک تظاهرات دیگری در محل برگزاری اجلاس بینالمللی با شرکت ۷۰ کشور به میزبانی اتحادیه اروپا و افغانستان در بروکسل هستند تا آن جا هم خواستهای خود را در حضور حامیان اصلی افغانستان به گوش رهبران حکومت وحدت ملی برسانند.
منبع: بی بی سی
انتهای پیام