شفقنا افغانستان- قورباغه عجیب “گاردینر سیشل” یکی از کوچکترین دوزیستان جهان است، با طولی کمتر از ۰٫۵ اینچ (۱٫۲۷ سانتی متر). اما کوچک بودن تنها چیز جالب توجه دربارهی آن نیست. مطالعات جدید نشان می دهد این گونه از قورباغهها، پردهی گوش (صماخ) و گوش میانی ندارند، با این حال میتوانند قور قور کنند و قور قور دیگران را هم بشنوند. چطور چنین چیزی ممکن است؟
یک تیم از دانشمندان فرانسوی از دانشگاه های مختلف این کشور، شروع به کار کردند تا معمای این قورباغهی عجیب ریز نقش را حل کنند. روش شنیدن قورباغهها مانند پستانداران نیست؛ آنها یک صفحه ی غضروفیِ خارجی به جای پردهی گوش دارند که به طور مستقیم روی پوست قرار دارد. اما قورباغه ی گاردینر سیشل حتی آن را نیز ندارد.

در ابتدا، دانشمندان باید میفهمیدند که آیا این قورباغهها اصولاً میتوانند بشنوند یا خیر، بنابراین صداهایی را از قورباغههای دیگر ضبط کرده و آنها را از طریق بلندگو پخش نمودند. پاسخ آزمایش حاکی از این بود که آنها واقعاً میتوانند بشنوند. اما تصویر برداری های اشعه X نشان داد که استخوانهای قورباغهها و در واقع هیچکدام از ماهیچهها و اندامهای بدن قورباغه قابلیت هدایت صدا را ندارند (آنطور که استخوانهای فک ما میتوانند). پس دانشمندان کامپیوترها را به راه انداخته و شروع به انجام یک شبیهسازی کردند: چه میشود اگر دهان قورباغه ها مستقیما صدا را به گوش داخلی انتقال دهد، حفره ای درون جمجهی قورباغه که میزبان طنین صداهای مختلف است. این شبیهسازی جواب دارد! ریاضیات نشان داد این روش قطعاً میتواند به قورباغه توانایی شنیدن دهد.
این اولین قورباغهای نیست که با چیزی غیر از پردهی گوش میشنود. در سال ۲۰۰۱، تیمی از دانشمندان قورباغههایی را یافتند که از طریق ریههای خود می شنیدند. اما این اولین گونهای است که می بینیم از دهان خود برای این کار استفاده میکند (حداقل، ما اینطور فکر می کنیم).
انتهای پیام
